Mythical Bird

មានការស្រាវជ្រាវបានបង្ហាញថា ភាពឆ្លាតវៃ និងទេព្យកោសល្យរបស់មនុស្សសុទ្ធតែមានស្មើៗគ្នា។ មានអ្នកខ្លះ ពេលដែលមិនទាន់រកឃើញសមត្ថភាពរបស់ខ្លួន តែងតែមិនអាចក្តោបក្តាប់គុណសម្បត្តិរបស់ខ្លួនបាន រៀនសូត្រ និងធ្វើកិច្ចការគ្មានសមទ្ធិផលសោះឡើយ។ នេះអាចដោយសារកតា្តលក្ខខណ្ឌស្ថានភាព និងរងសម្ពាធពីស្ថានការណ៍ ហើយមិនអាចឱ្យយើងបញ្ចេញបាននូវសមត្ថភាពរបស់ខ្លួនបានពេញលេញ ពេលដែលស្ថិតនៅក្នុងឧបសគ្គណាមួយ បែរជាភ្លេចអំពីផ្លូវដែលខ្លួនត្រូវដើរទៅវិញ។ តាមពិតទៅ ឱ្យតែយើងអាចរកបានគុណសម្បតិ្តរបស់ខ្លួន ហើយតាំងចិត្តតស៊ូប្តេជ្ញា ជឿជាក់ថាប្រាកដជាមានលទ្ធផលជាមិនខាន។ ម្យ៉ាងទៀត មានឧទាហណ៍ជាច្រើន បានបញ្ជាក់ថា ជនល្បីល្បាញមានលក្ខណៈដូចគ្នានឹងមនុស្សធម្មតាដែរ ក៏អាចជួបនឹងបញ្ហាគ្រប់ប្រភេទ ជួនខ្លះបញ្ហាដែលពួកគេជួបប្រទះច្រើនជាងយើងទៀតផង។ លោក ឆាតឡេស ដាវីត (Charles Darwin) បានសរសេរនៅក្នុងសៀវភៅប្រវត្តិរបស់លោកថា សមត្ថភាពរបស់គាត់សាមញ្ញខ្លាំងណាស់ “ ទំហំនៃការចងចាំរបស់ខ្ញុំធំខ្លាំងណាស់…

មនុស្សម្នាក់ដែលមានសេចក្តីថ្លៃថ្នូរបំផុត គឺនៅពេលដែលគេទទួលបានភាពជោគជ័យ និងកិត្តិនាមហើយ នៅតែចេះដាក់ខ្លួន។ សាស្ត្រាចារ្យ Du Weiming ដែលសិក្សាប្រវត្តិសាស្ត្រចិននៅសកលវិទ្យាល័យ ហាវើត (Harvard) យកចិត្តទុកដាក់យ៉ាងខ្លាំងចំពោះមរតកវប្បធម៌ប្រពៃណី ហើយតែងតែអប់រំសិស្សរបស់គាត់ឱ្យចេះដាក់ខ្លួនឱលំទោន។ ហើយលោកសាស្រ្តចារ្យចូលចិត្តរឿងរ៉ាវរបស់លោកឧត្តមសេនីយ៍ ចត ខាលីត ម៉ាសល (George Catlett Marshall) ជាខ្លាំង។ លោក ម៉ាសាល (Marshall) គឺជាឧត្តមសេនីយដ៏ល្បីល្បាញរបស់សហរដ្ឋអាមេរិក។ ក្នុងអំឡុងពេលសង្គ្រាមលោកលើកទី ២ គាត់បានចូលរួមចំណែកយ៉ាងសំខាន់ក្នុងការបង្កើតរណសិរ្សរួបរួមប្រឆាំងហ្វាស៊ីស (Fascism) អន្តរជាតិក្នុងនាមជាអគ្គសេនាធិការនៃកងទ័ពសហរដ្ឋអាមេរិក។ ដោយមើលឃើញពីសមិទ្ធិផលដ៏ឆ្នើមរបស់គាត់ នៅឆ្នាំ ១៩៤៣…

ថ្ងៃមួយនៅឆ្នាំ ១៩២៤ នៅលើផ្លូវមួយក្នុងតំបន់ ប្រាង(Bronx) នៃទីក្រុង ញ៉ូយ៉ក មានក្មេងស្រីសក់ខ្មៅអាយុ៣ឆ្នាំម្នាក់ ទោះជាម្តាយគេលួងយ៉ាងណា ក៏ក្មេងស្រីនោះនៅតែនិយាយដោយដាច់ខាតថា៖ “ អត់ទេ! ខ្ញុំចង់ដើរតាមផ្លូវថ្មីមួយទៀតដើម្បីត្រលប់ទៅផ្ទះ” មនុស្សដែលរោមព័ន្ធមើលនាងទីបំផុតបានយល់ពីអ្វីដែលនាងនិយាយ តាមពិតម្តាយនាងនាំនាងដើរតាមផ្លូវដែលខ្លួនធ្លាប់ដើរត្រលប់ទៅផ្ទះរាល់ថ្ងៃ ប៉ុន្តែ ក្មេងស្រីនេះរឹងទទឹងដាច់ខាតចង់ដើរផ្លូវថ្មីដែលនាងបានជ្រើសរើស។ ចុងក្រោយ ម្តាយនាងក៏បានស្របតាមនាង។ បន្ទាប់ពី៥៣ឆ្នាំក្រោយមក អ្នកណាទៅនឹកស្មានថាក្មេងស្រីម្នាក់នៅពេលនោះបែរជាអាចឈរនៅលើវេទិការមហោស្រប ស្តុកហូម (Stockholm) ទទួលបានពានរង្វាន់ណូបែល ផ្នែកសរីរវិទ្យា និងវេជ្ជសាស្ត្រ គាត់គឺជាអ្នកវិទ្យាសាស្រ្តស្រី្តដែលមានឈ្មោះល្បី គឺ រ៉ូសាលីន សូមែន យ៉ាឡូ (Rosalyn Sussman…

យុវវ័យរមែងចូលចិត្តដើរតាមសម័យកាល ភាពទាន់សម័យ ថែមទាំងខ្លាចត្រូវបានភាពទាន់សម័យបោះបង់ចោលខ្លួនទៀតផង។ តាមពិតទៅ បែបនេះគឺជារឿងខុសឆ្គងនោះទេ អ្នកមិនគួរញុំាងឱ្យខ្លួនឯងលិចលង់ក្នុងភាពជឿលឿនជ្រុលរបស់សង្គមនេះពេកទេ។ ចង់ឱ្យអ្នកដទៃចាប់អារម្មណ៍ដល់អ្នក ចង់បានភាពជោគជ័យ ត្រូវរៀនចេះពីភាពខុសប្លែកពីគេ។ អ្នកនាំមុខនៃភាពជឿនលឿនក្នុងសង្គមទំនើបទាំងនោះ ជាទូទៅការចាប់ផ្តើមសុទ្ធតែមានភាពខុសប្លែកពីគេ ស្ទើរតែត្រូវបានគេសើចចំអកថាជាពួកខុសពីគេថែមទៀតផង ដល់ចុងក្រោយគេឯងសុទ្ធតែទទួលស្គាល់ពីភាពខុសប្លែករបស់ពួកគេ ហើយត្រាប់តាមពួកគេទៀតផង។ មនុស្សដែលលិចលង់តាមសម័យកាលទំនើប មិនអាចទាក់ទាញភាពចាប់អារម្មណ៍របស់អ្នកដទៃឡើយ។ ចង់ទាក់ទាញក្រសែភ្នែកកាន់តែច្រើន គឺត្រូវដឹងថាធ្វើដូចម្តេចទើបខុសប្លែកពីគេ។ ភាពស៊ីវិល័យគឺជាសកម្មភាពដែលស្របតាមសម័យកាលណាមួយ មុននឹងក្រោយគង់តែកន្លងផុតទៅតាមពេលវេលាហើយត្រូវបានគេជម្រុះចោលនោះទេ លោកស្រី ឆាណែល (Chanel) ធ្លាប់បាននិយាយថា “ ភាពរុងរឿងងាយនឹងកន្លងផុតទៅ ហើយរចនាប័ទ្ម ឬស្ទាយស្ថិតនៅជារៀងរហូត។” គាត់បានលើកទឹកចិត្តដល់សុភាពនារីទាំងអស់ត្រូវក្លាយទៅជារចនាប័ទ្ម ឬស្ទាយពិសេសសម្រាប់ខ្លួនឯង កុំឱ្យដេញតាមភាពពេញនិយមដោយមមិងមមាំង និងនៅពីក្រោយសង្គមទំនើបឱ្យសោះ…

ឱ្យតែរំឭកដល់រឿងការងារ ដឹងតែមានអារម្មណ៍ថាដូចត្រូវគេធ្វើបាប រវល់វីវក់រាល់ថ្ងៃ បែរជាធ្វើការមិនចេះចប់មិនចេះហើយសោះ នៅត្រូវថៅកែ ឬថ្នាក់លើស្តីបណ្តោសឱ្យទៀត ថាធ្វើការបណ្តែតបណ្តោយ គ្មានសមត្ថភាព។ ហើយខ្លួនមិនហ៊ានតបតអ្វីឡើយ ចេះតែរអ៊ូរទាំពីក្រោយខ្នងតែប៉ុណ្ណោះ។ រ៉ូសា (Rosa) ធ្វើការរនៅក្នុងក្រុមហ៊ុនមួយ ជាអ្នកទទួលខុសត្រូវផ្នែកកិច្ចការផ្ទៃក្នុង ដ្បិតតែបានធ្វើការអស់ជាង១ឆ្នាំមែនពិត តែចេះតែយល់ថាខ្លួនធ្វើការមិនបានពេញដៃសោះ ពេលខ្លះនៅមានលេចចេញកំហុសទៀតផង។ ខាងក្រោមនេះនឹងរៀបរាប់អំពីការចែកចាំងការងាររបស់នាង ដែលនាងត្រូវធ្វើពេញមួយថ្ងៃ។ ១. ធ្វើផែនការការងារសម្រាប់ត្រីមាសបន្ទាប់ ថ្ងៃទី២ត្រូវប្រគល់ឱ្យថ្នាក់លើ ២. មានការណាត់ជួបជាមួយនឹងភ្ញៀវសំខាន់ម្នាក់ ៣. ម៉ោង១១កន្លះត្រូវទៅទទួលមិត្តភ័ក្រ្តនៅព្រលានយន្តហោះដែលខានជួបគ្នាជាង៥ឆ្នាំ និងជូនគេទៅសណ្ឋាគារ ៤. ទៅមន្ទីរពេទ្យ ដើម្បីបើកថ្នាំអាឡែកស្សី ៥. ទៅធនាគារដើម្បីបំពេញបែបបទពាណិជ្ជកម្ម…

Jane Monique គឺជាអ្នកប្រឹក្សាទីផ្សាររបស់ក្រុមហ៊ុន State of Connecticut។ ទស្សនៈរបស់នាងចំពោះភាពតានតឹងគឺ ភាពតានតឹងផ្លូវចិត្តដែលបណ្តាលមកពីជីវិត និងការងារគឺជាជំងឺមួយក្នុងចំណោមជំងឺនាពេលបច្ចុប្បន្ន ដែលមិនអាចចៀសរួចបាន។ វិធីសាស្រ្តនៃការព្យាបាលដែលមិនគប្បីប្រើ គួរតែចៀសវាង ប៉ុន្តែត្រូវដោះស្រាយឱ្យបានត្រឹមត្រូវ។ នាងតែងតែនិយាយថា “ត្រូវមានភាពសកម្ម និងត្រឹមត្រូវក្នុងការដោះស្រាយបញ្ហា និងការលំបាកផ្សេងៗ នោះអ្នកនឹងមានសុភមង្គល និងទំនុកចិត្តលើខ្លួនឯង ផ្ទុយទៅវិញភាពអសកម្ម មិនចេះបត់បែននឹងធ្វើឱ្យអ្នកនឿយហត់ទៅវិញទេ”។ នាងមានអាវុធដ៏មានអានុភាពពីរយ៉ាង៖ ទីមួយ គឺផែនការការងារដែលបានរៀបចំយ៉ាងលម្អិត មិនថាអ្នកប្រើកុំព្យូទ័រ ឬខ្មៅដៃ និងក្រដាសដើម្បីធ្វើវានោះទេ អ្វីដែលសំខាន់គឺត្រូវប្រើវិធីរៀបចំផែនការដើម្បីរក្សាក្បាលឱ្យមានភាពច្បាស់លាស់។ ហើយដឹងថាត្រូវធ្វើអ្វីមុនគេ និងអ្វីត្រូវធ្វើក្រោយគេ អ្វីដែលសំខាន់ និងអ្វីដែលបន្ទាប់បន្សំ…។…