Mythical Bird

Albert Einstein ៖ កុំប្រឹងប្រែទៅធ្វើជាមនុស្សជោគជ័យម្នាក់អី តែត្រូវប្រឹងប្រែងទៅធ្វើជាមនុស្សដែលមានតម្លៃម្នាក់។ មានកវីវ័យក្មេងពូកែម្នាក់ បាននិពន្ធកំណាព្យជាច្រើន តែគេបែរជាមិនសប្បាយសោះ ពីព្រោះ មនុស្សជាច្រើនសុទ្ធតែមិនចូលចិត្តអានកំណាព្យរបស់គេ។ ថ្ងៃមួយ កវីវ័យក្មេងម្នាក់នេះ គេបានទៅសុំយោបល់ពីឪពុករបស់មិត្តភ័ក្រ្តគេម្នាក់ដែលជាជាងនាឡិកា។ អ៊ំប្រុសម្នាក់នោះ ក្រោយពីស្តាប់ហើយ មិននិយាយអ្វីសូម្បីតែមួយម៉ាត់ គាត់បាននាំគេទៅក្នុងផ្ទះតូចមួយនៅក្បែរនោះ ក្នុងផ្ទះនោះបានដាក់តាំងនាឡិកាដែលល្បីឈ្មោះ និងមានតម្លៃគ្រប់បែបយ៉ាង ហើយកវីវ័យក្មេងមិនធ្លាប់ឃើញពីមុនមកទេ។ នាឡិកាខ្លះសម្បកក្រៅដូចជាសត្វបក្សីកំពុងហោះហើរ មានខ្លះទៀតអាចបញ្ចេញសំឡេង និងខ្លះទៀតមានសំឡេងតន្ត្រីពីរោះរណ្ដំ…។ ជាងនាឡិកាបានយកប្រអប់តូចមួយ ចេញពីថតតុរបស់គាត់ ហើយបានដកយកនាឡិកាដែលមានសម្បកពណ៌មាស ដ៏ស្រស់ស្អាតមួយចេញមក វាមិនត្រឹមតែស្រស់ស្អាតប៉ុណ្ណោះទេ អ្វីដែលខុសពីគេនោះគឺ វាគ្មានទ្រនិចនាឡិកាឡើយ តែវាអាចបង្ហាញយ៉ាងច្បាស់ពីបាតុភូតផ្កាយ រលក…

សូក្រាត ៖ ស្គាល់ខ្លួនឯង ទើបអាចស្គាល់អំពីឆាកជីវិតមួយនេះ ! ពេលដែល អាល់ប៊ែរ អាំងស្តាំង (Albert Einstein) នៅវ័យកុមារ គាត់ក៏ដូចជាក្មេងដទៃដែរ គឺជាក្មេងម្នាក់ដែលរពឹស និងចូលចិត្តលេងច្រើន គាត់ចូលចិត្តលេងជាមួយក្មេងខូចមួយចំនួន ហើយឪពុករបស់គាត់តែងបារម្ភពីគាត់។ ឪពុកគាត់បានរកមធ្យោបាយមួយដើម្បីឱ្យអាំងស្តាំងប្រែមកចូលចិត្តការរៀនសូត្រវិញ។ មានព្រឹកមួយ ឪពុកគាត់បានឃាត់ អាំងស្តាំង កុំឱ្យទៅស្តួចត្រីនៅមាត់ទន្លេ ហើយគាត់បាននិយាយរឿងនិទានមួយឱ្យស្តាប់ រឿងនិទាននោះបានកែប្រែឆាកជីវិតរបស់ អាំងស្តាំង ។ រឿងដំណាលដូចតទៅ ៖ “ម្សិលមិញ ពុក និងលោកពូចន បានទៅបោសសម្អាតបំពង់ផ្សែងនៅឯរោងចក្រ។ បំពង់ផ្សែងនោះខ្ពស់ណាស់…

មានរឿងនិទានតំណាលថា ៖ សត្វក្ងោកមួយក្បាល បានត្អួញតែ្អរចំពោះម្ចាស់ក្សត្រី Juno ថា “ ម្ចាស់ក្សត្រីអើយ! ទូលបង្គំមិនមែនមកប្តឹងឡើយ តែម្ចាស់ក្សត្រីមានដឹងទេ? ម្ចាស់ក្សត្រីប្រទានសំឡេងឱ្យទូលបង្គំ គ្មានអ្នកណាម្នាក់ចូលចិត្តស្តាប់ឡើយ តែម្ចាស់ក្សត្រីទតមើលសត្វចាបលឿង (Orioles) នោះទៅមើល ពេលច្រៀងម្តងៗពីរោះខ្លាំងណាស់ វាបានដណ្តើមយកទស្សនីយភាពតែឯង ហើយបង្ហាញឫកពារឱ្យគេសរសើរទៀត។” ម្ចាស់ក្សត្រី Juno ស្តាប់ឮពាក្យសម្ដីបែបនេះហើយ បាននិយាយស្តីបន្ទោសដោយតឹងរឹងថា “ ឯងឆាប់បិទមាត់ភ្លាមទៅ ចាបពូកែច្រណែនគេដូចឯងនេះ ម្តេចឯងមិនមើលរោមជុំវិញខ្លួនឯងទៅ ដូចជាខ្សែសូត្រ៧ពណ៌ ពេលដែលឯងដើរម្តងៗ បង្ហាញពីរោមដ៏ស្រស់ស្អាត ប្រៀបដូចជាវត្ថុដ៏មានតម្លៃ។ ឯងស្អាតបែបនេះទៅហើយ សត្វបក្សីនៅក្នុងលោកនេះ…

លោក Alain Mimoun ជាមនុស្សម្នាក់ដែលមានប្រវត្តិវេទនាជូរចត់បំផុត គាត់ជាកីឡាករត់ចំណាយដ៏ល្បីឈ្មោះរបស់ប្រទេសបារាំង ដែលតស៊ូចេញពីវណ្ណៈតូចទាប។ គាត់គឺជាអ្នកបង្កើតកំណត់ត្រាចម្ងាយ 10,000 ម៉ែត្ររបស់ប្រទេសបារាំង ជាជើងឯករងក្នុងការប្រណាំងចម្ងាយ 10,000 ម៉ែត្រនៅឯព្រឹត្តិការណ៍អូឡាំពិកអាណត្តិទី១៤ និងជាជើងឯករងនៃការរត់ចម្ងាយ 5000 ម៉ែត្រក្នុងព្រឹត្តិការណ៍កីឡាអូឡាំពិក Helsinki លើកទី ១៥ ហើយជាជើងឯកម៉ារ៉ាតុងអូឡាំពិកនៃទីក្រុងមែលប៊នលើកទី ១៦ ក្រោយមកគាត់បានធ្វើជាគ្រូបង្វឹកនៅវិទ្យាស្ថានកីឡាជាតិបារាំង។ គាត់កើតនៅក្នុងគ្រួសារក្រីក្រមួយ ចាប់ពីកុមារភាពមក គាត់ចូលចិត្តកីឡាជាខ្លាំង។ ប៉ុន្តែ ដោយសារផ្ទះរបស់គាត់គ្មានប្រាក់ គាត់សឹងតែសូម្បីតែបាយក៏ហូបមិនឆ្អែតដែរ ដោយសារតែការស្រលាញ់កីឡាជាខ្លាំង គាត់តែងតែលេងទាត់បាល់ដោយជើងទទេរ ពីព្រោះគាត់មានតែស្បែកជើងមួយគូរតែម្តាយគាត់ទិញឱ្យនៅពេលដែលគាត់រៀនថ្នាក់បឋមសិក្សាតែប៉ុណ្ណោះ ម្យ៉ាងទៀត បើគាត់ធ្វេសប្រហែលធ្វើឱ្យស្បែកជើងរហែកនោះ…

មួយជីវិតរបស់មនុស្ស មានពេលរុងរឿង ក៏មានពេលធ្លាក់ចុះដល់ជ្រោះជ្រៅដែរ។ ពេលដែលយើងស្ថិតនៅបាត់ជ្រៅ ក៏អាចឈឺចិត្ត និងអស់សង្ឃឹមដែរ នៅពេលដែលយើងទន់ជ្រាយ គ្មានជំនួយ គឺនឹងគិតចង់បោះបង់ខ្លួនឯង មើលស្រាលខ្លួនឯង ខឹងខ្លួនឯង។ ការបោះបង់ដ្បិតតែនេះងាយស្រួលមែន តែបើចង់មើលឃើញព្រះអាទិត្យរះកាន់តែស្រស់ស្អាតនោះ ត្រូវការឱ្យពួកយើងមានការតស៊ូឱ្យរឹងមាំ រស់នៅឱ្យបានល្អបន្តទៀត។ ទោះបីជាវានឹងធ្វើឱ្យយើងជួបមនុស្ស រឿងរ៉ាវ វត្ថុមួយចំនួនដែលបណ្ដាលឱ្យយើងឈឺចាប់ក៏ពិតមែន ប៉ុន្តែមនុស្សជាច្រើននៅក្បែរខ្លួនយើង នៅតែយកចិត្តទុកដាក់ ស្រលាញ់ការពារយើង ទោះរាប់ថាដើម្បីតែពួកគេក៏ដោយ យើងក៏គប្បីរស់នៅឱ្យបានល្អ មិនត្រូវបោះបង់ជារៀងរហូត! ឆ្នាំ ១៨៨៣ វិស្វករដែលមានស្មារតីពោរពេញដោយការឆ្នៃប្រឌិត លោក John Roebling មានបំណងដ៏ធំចង់សាងសង់ស្ពានឆ្លងពី Manhattan…

មានរឿងកង្វល់ខ្វល់ខ្វាយជាច្រើន សុទ្ធតែយើងខ្លួនឯងជាអ្នកយកមកដាក់ខ្លួន បើមនុស្សម្នាក់មិនអនុញ្ញាត្តឱ្យខ្លួនឯងខ្វល់ខ្វាយទេ នោះអ្នកដទៃក៏ពិបាកធ្វើឱ្យខ្លួនយើងខ្វល់ខ្វាយ និងខឹងដូចគ្នាដែរ។ មានម្តងនោះ នៅក្នុងផ្ទះរបស់លោកប្រធានធិបតី Roosevelt បានត្រូវគេលួចអស់របស់ជាច្រើន មិត្តម្នាក់បានស្តាប់ឮដំណឹងនេះហើយ បានសរសេរសំបុត្រលួងលោមគាត់ដោយប្រាប់គាត់ថា កុំខ្វល់ខ្វាយពីរឿងនេះពេក។ តែលោក Roosevelt បានសរសេរសំបុត្រឆ្លើយតបទៅមិត្តភក្តិគាត់វិញថា៖ “ មិត្តជាទីស្រលាញ់ ! អរគុណដែលអ្នកសរសេរសំបុត្រមកលួងលោមខ្ញុំ ពេលនេះខ្ញុំបានសុខសប្បាយហើយ។ អរគុណព្រះរាជាម្ចាស់! ពីព្រោះ ទី១. អ្វីដែលចោរលួចទៅ គឺជាទ្រព្យសម្បត្តិខ្ញុំមែន តែមិនបានធ្វើបាបដល់ជីវិតរបស់ខ្ញុំឡើយ ទី២. ចោរគ្រាន់តែលួចទ្រព្យសម្បត្តិខ្ញុំទៅខ្លះតែប៉ុណ្ណោះ មិនបានលួចទ្រព្យសម្បត្តិខ្ញុំទាំងអស់នោះទេ ទី៣.អ្វីដែលគួរឱ្យអបអរសាទរបំផុតនោះគឺ អ្នកធ្វើចោរ គឺជារូបគេ…

កាលពីបុរាណ មានស្តេចមួយអង្គ មានយប់មួយបានយល់សុបិនឃើញថា ធ្មេញរបស់ទ្រង់បានជ្រុះអស់រលីង ដូច្នេះក៏បានរកមនុស្សពីរនាក់មកស្រាយសុបិននេះ។ ស្តេចបានសួរទៅពួកគេថា “ ហេតុអ្វីបានជាយើងយល់សុបិនឃើញធ្មេញរបស់យើងជ្រុះអស់បែបនេះ?” មនុស្សទីមួយបានបកស្រាយថា “ ព្រះអង្គ អត្ថន័យសុបិនរបស់ទ្រង់គឺ សាច់ញាត្តិរបស់ទ្រង់សុទ្ធតែស្លាប់ទាំងអស់ ពេលដែលមនុស្សទាំងនោះស្លាប់អស់ហើយ ទើបព្រះអង្គសុគត។” ពេលដែលស្តេចស្តាប់ឮភ្លាម ខ្ញាល់យ៉ាងខ្លាំង បានឱ្យសេនាចាប់គេទៅវាយអស់១០០ដំបង។ ដល់វេនអ្នកទីពីរក៏និយាយថា “ ព្រះអង្គជាម្ចាស់តំកល់លើសត្បួង អត្ថន័យសុបិនរបស់ទ្រង់គឺ ព្រះអង្គ គឺជាជនដែលមានអាយុវែងជាងគេនៅក្នុងចំណោមសាច់ញាត្តិព្រះអង្គ!” ពេលដែលស្តេចស្តាប់ឮដូច្នេះ ក៏សប្បាយចិត្តជាខ្លាំង ក៏បានប្រទានរង្វាន់ដល់គេ១០០តម្លឹង សម្រាប់កាស្រាយសុបិនជូនទ្រង់។ ការបកស្រាយរឿងរ៉ាវដូចគ្នា បញ្ហាដូចគ្នា ហេតុអ្វីបានជាមនុស្សម្នាក់ត្រូវពិន័យ ម្នាក់ទៀតទទួលបានរង្វាន់?…