
ផ្លូវដែលយើងបានកំណត់ ត្រូវចេះតស៊ូ អត់ធ្មត់ ដើរឱ្យបានល្អ
ថ្ងៃមួយនៅឆ្នាំ ១៩២៤ នៅលើផ្លូវមួយក្នុងតំបន់ ប្រាង(Bronx) នៃទីក្រុង ញ៉ូយ៉ក មានក្មេងស្រីសក់ខ្មៅអាយុ៣ឆ្នាំម្នាក់ ទោះជាម្តាយគេលួងយ៉ាងណា ក៏ក្មេងស្រីនោះនៅតែនិយាយដោយដាច់ខាតថា៖ “ អត់ទេ! ខ្ញុំចង់ដើរតាមផ្លូវថ្មីមួយទៀតដើម្បីត្រលប់ទៅផ្ទះ” មនុស្សដែលរោមព័ន្ធមើលនាងទីបំផុតបានយល់ពីអ្វីដែលនាងនិយាយ តាមពិតម្តាយនាងនាំនាងដើរតាមផ្លូវដែលខ្លួនធ្លាប់ដើរត្រលប់ទៅផ្ទះរាល់ថ្ងៃ ប៉ុន្តែ ក្មេងស្រីនេះរឹងទទឹងដាច់ខាតចង់ដើរផ្លូវថ្មីដែលនាងបានជ្រើសរើស។ ចុងក្រោយ ម្តាយនាងក៏បានស្របតាមនាង។ បន្ទាប់ពី៥៣ឆ្នាំក្រោយមក អ្នកណាទៅនឹកស្មានថាក្មេងស្រីម្នាក់នៅពេលនោះបែរជាអាចឈរនៅលើវេទិការមហោស្រប ស្តុកហូម (Stockholm) ទទួលបានពានរង្វាន់ណូបែល ផ្នែកសរីរវិទ្យា និងវេជ្ជសាស្ត្រ គាត់គឺជាអ្នកវិទ្យាសាស្រ្តស្រី្តដែលមានឈ្មោះល្បី គឺ រ៉ូសាលីន សូមែន យ៉ាឡូ (Rosalyn Sussman…











