អត្ថបទថ្មីៗ

តាំងពីតូចមក ឪពុកម្តាយ និងអ្នកគ្រូលោកគ្រូសុទ្ធតែអប់រំទូន្មានយើងថា ធ្វើរឿងអ្វីក៏ដោយមិនត្រូវបោះបង់ពាក់កណ្តាលផ្លូវនោះទេ ប៉ុន្តែពួកយើងមានពេលជាច្រើនរមែងព្រោះតែឧបសគ្គបន្តិចបន្តួចហើយក៏ជ្រើសរើសបោះបង់ចោល។ ដូច្នេះ នៅក្នុងរឿងរ៉ាវជាច្រើនតែងតែគ្មានចំណុចបញ្ចប់មួយឡើយ ឆាកជីវិតមនុស្សក៏មិនអាចមានសញ្ញាខណ្ឌដ៏ឥតខ្ចោះមួយបានដែរ។ មនុស្សគ្រប់រូបចាំបាច់រៀនចេះដាក់សញ្ញាខណ្ឌនៅក្នុងជីវិតរបស់ខ្លួន តំណាងឲ្យភាពចាប់ផ្តើម និងបញ្ចប់ មិនមានការបោះបង់ចោលពាក់កណ្តាលផ្លូវឡើយ។ មិនថាថ្ងៃអនាគតពួកយើងជួបនឹងរឿងអ្វីនោះទេ ពួកយើងត្រូវក្លាហានទៅប្រឈមមុខ រក្សាទឹកចិត្តវិជ្ជមានដើម្បីឈានឲ្យផុតពីឧបសគ្គ។ ពេលដែលយើងជួបបញ្ហា មានពេលជាច្រើននៅក្នុងចិត្តរបស់យើងតែងតែត្អួញត្អែរថា ហេតុអ្វីបានជាខ្ញុំស៊យយ៉ាងនេះ? តាមពិតទៅយើងគួរតែផ្លាស់ប្តូរការគិតហើយពិចារណាថា យើងមិនមែនជាមនុស្សដែលស៊យជាងគេនោះទេ នៅក្នុងពិភពលោកនេះនៅមានមនុស្សជាច្រើនស៊យជាងយើងទៅទៀត។ យើងគួរតែចាត់ទុកភាពលំបាក ធ្វើជាការប្រលងពិសោធន៍ ដែលទេវតាបានប្រទានដល់យើង សម្រាប់ជាវិញ្ញសារប្រលងភាពអត់ធ្មត់របស់ខ្លួនយើង។ យកទឹកចិត្តវិជ្ជមានមកប្រឈមមុខជាមួយនឹងបញ្ហា ថ្វីដ្បិតតែដំណើរផ្លូវមានភាពស្មុគស្មាញមែន តែយើងកុំបោះបង់ បែបនេះទើបយើងអាចដើរចេញពីឧបសគ្គបាន ។ ដូច្នេះទើបនៅក្នុងឆាកជីវិតរបស់យើងអាចដើរទៅដល់ចំណុចបញ្ចប់ និងដាក់សញ្ញាខណ្ឌដើម្បីជីវិត។…

កាលពីក្មេង ខ្ញុំយល់ថាខ្ញុំអាចចូលរៀននៅសាលាល្អ បន្ទាប់មក ពេលរៀននៅថ្នាក់អនុវិទ្យាល័យ ខ្ញុំយល់ថា យ៉ាងហោចណាស់ក៏បានរៀននៅសាលាថ្លៃហើយត្រូវមានគុណភាពសិក្សាល្អទៀតផង។ ក្រោយមកទៀតពេលដែលចូលរៀននៅថ្នាក់វិទ្យាល័យ ខ្ញុំយល់ថាបើខ្លួនប្រលងជាប់សិស្សពូកែគឺជារឿងសំណាងបំផុត។ កាលពីកន្លងទៅ ខ្ញុំធ្លាប់នៅផ្ទះនិយាយដោយមានជំនឿចិត្ត និងភាពក្លាហានថា ៖“ ខ្ញុំប្រើរយៈពេលតែមួយថ្ងៃគឺអាចសរសេរលំហាត់កិច្ចការផ្ទះគ្រប់មុខវិជ្ជាបានរួចរាល់ទាំងអស់” “ដល់ខែ១១ ខ្ញុំនឹងស្គមឲ្យបាន១០គីឡូ” “ នៅពេលដែលខ្ញុំរៀននៅមហាវិទ្យល័យ ខ្ញុំដាច់ខាតត្រូវតែអានសៀវភៅឲ្យអស់ពីបណ្តាលល័យ”។ ជួនពេលខ្លះយើងតែងតែយល់ថាខ្លួនឯងមានចិត្តអង់អាចក្លាហាន តែមានរឿងជាច្រើនគ្រាន់តែគិត និងនិយាយប៉ុណ្ណោះ ឧទាហរណ៍ថា ខ្ញុំធ្វើការសម្រកគីឡូ៤ឆ្នាំហើយ បច្ចុប្បន្ននៅតែយល់ថាខ្លួនឯងធាត់ដដែល។ ពួកយើងតែងតែពេញចិត្តនឹងសមិទ្ធផលរបស់ខ្លួនឯងនៅក្នុងរយៈពេលខ្លីប៉ុណ្ណោះ តែនៅក្នុងរយៈពេលវែងបែរជាមិនធ្វើអ្វីទាល់តែសោះ ជួនពេលខ្លះតែងតែបានផ្តល់ក្តីសង្ឃឹមចំពោះខ្លួនឯងយ៉ាងខ្លាំងទៅវិញ យល់ថាខ្លួនឯងមានកំណើត បន្តិចក្រោយមកក៏ចាប់ផ្តើមស្រពេចស្រពិលម្តងទៀត យល់ថាខ្លួនឯងមិនដឹងថាត្រូវធ្វើអ្វីទើបល្អ ហើយបន្តទម្លាប់ចូលគេងយប់ជ្រៅ និងអូសបន្លាយបែបនេះតទៅមុខទៀត…។…

#ក្រក៏ក្រចុះតែត្រូវឆ្លាតវៃ… ជួនកាលបញ្ហាប្រឈមឧបសគ្គ និងការលំបាកទាំងឡាយ អាចនាំមនុស្សឱ្យគេចផុតពីភាពល្ងង់ខ្លៅអវិជ្ជា និងភាពក្រីក្រក៏មាន។ ហើយជីវិតដែលពោរពេញទៅដោយភាពជូរចត់ និងបត់បែន ភាគច្រើន គឺជាជីវិតដែលរឹងមាំ និងជោគជ័យទៅថ្ងៃអនាគត។ មនុស្សវៃឆ្លាតច្រើនតែចូលរួមដឹងឮគ្រប់រឿងរ៉ាវទាំងអស់ក្នុងតំបន់ដែលខ្លួនរស់នៅ។ ធ្វើជាមនុស្ស បើយើងធ្វើខុសចេះទទួលខុស បើយើងធ្វើត្រូវកុំអំនួត បើយើងធ្វើល្អកុំមោទនភាព នោះទើបសមនឹងតម្លៃ ដែលថាយើងជាមនុស្សមានចិត្តទូលាយ។ ថ្វីបើមនុស្សអាចកែប្រែពីល្ងង់ខ្លៅទៅជាចេះដឹងបាន ប៉ុន្តែអាកប្បកិរិយារបស់ពួកគេពិបាកនឹងកែប្រែខ្លាំងណាស់។ ចូរចាំថា ភាពក្រីក្រពុំមែនជាហេតុផលនាំឱ្យជីវិតយើងធ្លាក់ក្នុងអង្លង់នៃភាពល្ងង់ខ្លៅនោះឡើយ។ ដូច្នេះ ទោះបីក្រក៏ក្រចុះតែកុំល្ងង់ ក្រក៏ក្រចុះ តែត្រូវមានភាពថ្លៃថ្នូរ ហើយបើក្រក៏ក្រចុះតែត្រូវឆ្លាតវៃ…នោះទើបជីវិតយើងមានតម្លៃ ហើយគ្មានគេជិះជាន់បាន។ នរណាក៏មានការឈឺចាប់ដែរ ក៏ប៉ុន្តែភាពស៊ាំនឹងកម្រិតនៃការឈឺចាប់ក្នុងជីវិតពុំដូចគ្នាទេ។ ឯអ្នកខ្លះទទួលបានភាពកក់ក្តៅពេកទៅ បែរជាលែងយល់ពីភាពអាឡោះអាល័យទៅវិញក៏មាន។ ពោលលែងចេះជួយគ្នាដូចគ្រាមុន…

កាលពីសម័យខ្មែរក្រហម មានមនុស្សជាច្រើនបានស្លាប់ដោយសារតែម្ហូបអាហារ ពោលអ្នកខ្លះស្លាប់​ដោយសារ​សេចក្ដីស្រេកឃ្លាន អ្នកខ្លះស្លាប់ដោយសារលួចម្ហូបអាហារហើយត្រូវគេយកទៅសម្លាប់ ចំណែកអ្នកខ្លះទៀត​ស្លាប់​ដោយសារញ៉ាំអាហារច្រើនជ្រុលបន្ទាប់ពីស្រេកឃ្លានមកជាយូរពេល។ ទិដ្ឋភាពបែបនោះធ្វើឱ្យយើងខ្លោចផ្សារ និង​​សោកសង្រេងជាពន់ពេក។ ដូច្នោះក្នុងនាមជាមនុស្សជំនាន់ថ្មី ជាមនុស្សក្នុងសតវត្សរ៍ទី២១ដ៏ទំនើប យើង​មិន​គួរឱ្យទិដ្ឋភាពស្រេកឃ្លានទាំងនោះបន្តមានចំពោះប្រជាជនខ្មែរមកដល់បច្ចុប្បន្ននោះឡើយ។ ពោលយើង​ត្រូវ​ពូតដៃ​គ្នាសង្គ្រោះ និងរំលែកទុក្ខលំបាកប្រជាពលរដ្ឋក្រីក្រ តាមរយៈការចែករំលែកគ្រប់ទម្រង់រូបភាពតាមដែល​អាច​ធ្វើទៅបាន។ ការចែករំលែក ពុំមែនទាល់តែមានទ្រព្យសម្បត្តិហៀរហូរ ឬមានលុយកាក់ចាយវាយមិនអស់ទើបអាច​ចែករំលែក​បាននោះទេ។ តាមពិតទៅ មនុស្សគ្រប់រូបសុទ្ធតែមានលទ្ធភាពចែករំលែកបានដូចគ្នា។ មានន័យថា សូម្បីតែ​យើង​ជូន​អាហារទៅអ្នកខ្វះខាតមួយពេលក៏ហៅថាជាការចែករំលែកដែរ ហើយគ្រាន់តែជូនលុយ១០០រៀល​ដល់​អ្នកសុំទានក៏ហៅថាជាការចែករំលែកបានដែរ ព្រោះអ្នកខ្វះខាតមិនចង់បានអ្វីច្រើនពីយើងនោះទេ គឺគ្រាន់តែ​បាន​អាហារមួយពេលដើម្បីចម្អែតក្រពះ គឺច្រើនពេកទៅហើយ។ អ៊ីចឹងក្នុងនាមយើងជាកូនខ្មែរឈាមជ័រតែមួយ គួរតែ​បណ្ដុះវប្បធម៌ចែករំលែកទាំងអស់គ្នាឱ្យបានទូលំទូលាយ ពិសេសយើងគួរកាត់បន្ថយការដើរចាយវាយខ្ជះខ្ជាយ​ឥតប្រយោជន៍ដូចជាចូលហាងផឹកស៊ី ចូលខារ៉ាអូខេ ទិញសម្ភារៈទំនើបៗ… ព្រោះវាពុំបានធ្វើឱ្យយើងខ្ពស់មុខ ឬ​មាន​អ្នកគោរពស្រឡាញ់នោះឡើយ។ បច្ចុប្បន្នខ្ញុំសង្កេតឃើញថា…