មនុស្សគ្រប់រូបក្នុងជីវិតសុបិនចង់ក្លាយជាអ្នកមានទ្រព្យ និងសុភមង្គល ប៉ុន្តែតើអ្នកដឹងទេថាមនុស្សត្រូវធ្វើអ្វីខ្លះដើម្បីសម្រេចវាបាន? មានរឿងជាច្រើនដែលមនុស្សម្នាក់ៗត្រូវធ្វើនោះគឺ ៣យ៉ាងត្រូវថែរក្សា និង ៣ យ៉ាងដែលគួរបោះបង់ចោល ពេលនោះសុភមង្គលនឹងបើកឡើង។
#៣យ៉ាងដែលគួរបោះបង់ចោលឲ្យបានឆាប់
១.បោះបង់ការអាក់អន់ចិត្តនិងភាពសោកសៅ៖ ជីវិតពោរពេញដោយការឈឺចាប់ ស្ថានភាពដែលធ្វើអោយយើងសោកសៅ និងខកចិត្ត។ ប៉ុន្តែការរក្សាកំហឹង និងភាពសោកសៅនៅក្នុងចិត្តរបស់អ្នក ធ្វើឱ្យអ្នកកាន់តែអស់កម្លាំង។ រៀនបោះបង់អារម្មណ៍អវិជ្ជមាន។ ប្រសិនបើអ្វីដែលបានកើតឡើងអាចត្រូវបានដោះស្រាយ កុំបារម្ភច្រើនពេក។ ប្រសិនបើអ្នកមិនអាចផ្លាស់ប្តូរវា ការព្រួយបារម្ភគឺគ្មានប្រយោជន៍ទេ យើងកាន់តែស្អប់ យើងរឹតតែចងព្រលឹងយើងក្នុងទុក្ខលំបាក ធ្វើអោយយើងពិបាកនឹងរួចខ្លួនចេញពីជម្ងឺបាក់ទឹកចិត្ត។
ការបោះបង់ការព្រួយបារម្ភមិនមែនជាភាពទន់ខ្សោយទេ ប៉ុន្តែវាជាការជ្រើសរើសសន្តិភាពសម្រាប់ខ្លួនឯង។ កាលណាចិត្តស្ងប់ ចិត្តយើងភ្លឺច្បាស់ល្មមនឹងឃើញពន្លឺនៃក្តីសង្ឃឹមហើយបន្តដំណើរទៅមុខទៀត។
២.បោះបង់ចោលភាពឥតប្រយោជន៍៖ មនុស្សជាច្រើនរស់នៅសម្រាប់ភ្នែកអ្នកដទៃ ដោយដេញតាមស្តង់ដារខាងក្រៅនៃរូបរាង ខណៈដែលភ្លេចតម្លៃពិតនៅខាងក្នុង។ ពួកគេតុបតែងជីវិតរបស់ពួកគេជាមួយនឹងអ្វីដែលភ្លឺស្វាង ប៉ុន្តែមានអារម្មណ៍ថាទទេស្អាតនៅក្នុងចិត្ត។
ការរស់នៅបែបសាមញ្ញ និងស្មោះត្រង់ជាមួយខ្លួនអ្នកនឹងជួយអ្នកឱ្យមានអារម្មណ៍ស្រាលជាងមុន។ ភាពសាមញ្ញមិនមែនមានន័យថាភាពក្រីក្រនោះទេ ប៉ុន្តែត្រូវជ្រើសរើសអ្វីដែលចាំបាច់ ដោយដឹងពីអ្វីដែលគ្រប់គ្រាន់ និងសប្បាយចិត្តជាមួយនឹងអ្វីដែលអ្នកមាន។
ពេលវេលានឹងជួយយើងឱ្យដឹង ភាពស្រស់ស្អាតពិតមិនស្ថិតលើទម្រង់នោះទេ ប៉ុន្តែនៅក្នុងចិត្តស្មោះ និងព្រលឹងដែលយើងស្រលាញ់។ បុគ្គលរីករាយដឹងពីអ្វីដែលខ្លួនត្រូវការ មិនមែនអ្វីដែលអ្នកដទៃនិយាយនោះទេ ដឹងអ្វីដែលពិត និងអ្វីដែលមិនពិត ដឹងពីរបៀបរស់នៅ និងធ្វើជាខ្លួនឯង។
៣.បោះបង់ចោលអតីតកាល៖ អតីតកាលគឺជាអ្វីដែលមិនអាចផ្លាស់ប្តូរបាន មិនថាជាអនុស្សាវរីយ៍ដ៏ស្រស់ស្អាត ឬជាស្នាមរបួសដ៏ជ្រៅនោះទេ។ ការជ្រួតជ្រាបក្នុងភាពរុងរឿងនៃអតីតកាលធ្វើឱ្យយើងភ្លេចរស់នៅក្នុងបច្ចុប្បន្នកាល។ ផ្ទុយទៅវិញ ការរស់នៅលើរឿងសោកសៅក្នុងអតីតកាលនឹងធ្វើឲ្យអ្នកកាន់តែធ្លាក់ទឹកចិត្ត។
អ្វីដែលយើងអាចធ្វើបានល្អបំផុតគឺរៀនពីអតីតកាល ដឹងគុណចំពោះអ្វីដែលយើងមាន ហើយឈានទៅមុខដោយចិត្តធូរស្រាល។ កុំបណ្តោយឱ្យការចងចាំចាស់ៗក្លាយជាច្រវាក់ដែលរារាំងអ្នកក្នុងដំណើរឆ្ពោះទៅមុខ។
#៣ប្រការដែលអ្នកត្រូវរក្សា
១.រក្សាចិត្តល្អ៖ ក្នុងលោកនេះ គ្មានការគណនារបស់មនុស្សណាអាចយកឈ្នះលើច្បាប់នៃហេតុ និងផលបានទេ។ សេចក្តីសប្បុរសមិនមែនជាភាពទន់ខ្សោយទេ ប៉ុន្តែជាជម្រើសដ៏ក្លាហាន។ មនុស្សទៀងត្រង់ ពេលខ្លះជួបនូវគុណវិបត្តិ ប៉ុន្តែជាទូទៅ ពួកគេនឹងរស់នៅដោយសុខសាន្ត មានសំណាងល្អ និងទទួលបានការស្រឡាញ់ពីអ្នកដទៃ។
ការរក្សាចិត្តសប្បុរសក៏ជាការរក្សាចិត្តកក់ក្តៅក្នុងជីវិតដែរ សេចក្តីសប្បុរស មិនចាំបាច់មានអំនួតទេ គ្រាន់តែស្មោះត្រង់គឺគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីផ្សព្វផ្សាយអំពើល្អដែលយើងមាន។ សេចក្តីសប្បុរសគឺជាមូលដ្ឋានគ្រឹះនៃរឿងល្អទាំងអស់ – គ្រប់ទីកន្លែងដែលមានចិត្តល្អ នឹងមានសញ្ញាវិជ្ជមាន ជាគំរូដល់កូនៗ ហើយជាពន្លឺដែលផ្តល់ភាពកក់ក្តៅដល់អ្នកជុំវិញខ្លួន។
២.រក្សាពាក្យសម្ដីរបស់អ្នកដោយសប្បុរស៖ ពាក្យសម្ដីជាអាវុធដែលមើលមិនឃើញ ប៉ុន្តែអាចឈឺជ្រៅជាងកាំបិតទៅទៀត។ ពាក្យសប្បុរសអាចផ្តល់ភាពកក់ក្តៅដល់បេះដូង ប៉ុន្តែពាក្យព្យាបាទគឺគ្រប់គ្រាន់ធ្វើឱ្យអ្នកណាសោកស្តាយអស់មួយជីវិត។
ជ្រើសរើសនិយាយពាក្យស្រលាញ់ ការយោគយល់ និងការលើកទឹកចិត្ត ជាជាងការរិះគន់។ ពាក្យសប្បុរសមិនត្រឹមតែនាំមកនូវថាមពលវិជ្ជមានដល់អ្នកស្តាប់ប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងនាំមកនូវពរជ័យដល់អ្នកនិយាយផងដែរ។ ការដឹងពីរបៀបជ្រើសរើសពាក្យនិងសុភាពរាបសាក្នុងការប្រាស្រ័យទាក់ទង – នោះគឺជាការបង្ហាញពីប្រាជ្ញានិងចិត្តមេត្តា។
៣.រក្សាការដឹងគុណ៖ ការដឹងគុណគឺជាគន្លឹះដែលបើកទ្វារទៅកាន់សុភមង្គល។ នៅពេលអ្នកដឹងគុណចំពោះរឿងតូចតាចបំផុត អាហារឆ្ងាញ់ ថ្ងៃមានពន្លឺស្រស់ស្អាត មនុស្សជាទីស្រឡាញ់នៅក្បែរអ្នក – អ្នកនឹងឃើញជីវិតកាន់តែទន់ភ្លន់ និងមានតម្លៃ។
មនុស្សដែលចេះដឹងគុណ គឺជាមនុស្សដែលចេះដឹងគុណនាពេលបច្ចុប្បន្ន ចេះស្កប់ស្កល់ និងងាយមានអារម្មណ៍រីករាយ។ ផ្ទុយទៅវិញ មនុស្សមិនកតញ្ញូច្រើនតែរស់នៅក្នុងភាពមិនពេញចិត្ត ដោយមើលឃើញអ្វីៗទាំងអស់ថាខ្វះខាតមិនគ្រប់គ្រាន់។ ការដឹងគុណចំពោះឪពុកម្តាយ មិត្តភក្តិ និងអ្នកដែលបានជួយយើង នោះមិនត្រឹមតែជាសីលធម៌ប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែក៏ជាប្រភពនៃសន្តិភាពខាងក្នុងផងដែរ៕