វាជារឿងធម្មជាតិទាំងស្រុងដែលមនុស្សធ្លាក់ចុះបន្តិចម្តងៗនៅពេលវ័យចំណាស់ចូលមកដល់ ដោយមិនអាចតាមទាន់ល្បឿននៃជីវិតទំនើបដោយសារសុខភាពធ្លាក់ចុះ។ មនុស្សចាស់គួរតែយល់ពីដែនកំណត់របស់ពួកគេ ទទួលយកការពិត និងកុំព្យាយាមប្រឆាំងនឹងច្បាប់នៃធម្មជាតិ។ ពួកគេនៅតែអាចរីករាយនឹងប៉ុន្មានឆ្នាំចុងក្រោយរបស់ពួកគេដោយសន្តិភាព និងការលួងលោម។
មនុស្សចាស់ដែលមានប្រាជ្ញាជ្រើសរើសរស់នៅដោយស្ងប់ស្ងាត់ ស្កប់ស្កល់ និងរីករាយនឹងភាពចាស់តាមវិធីផ្ទាល់ខ្លួន។ ផ្ទុយទៅវិញ មនុស្សចាស់ដែលមិនចេះគិត ឃើញកូនរបស់ខ្លួនជា “កូនបំណុល” តែងតែទាមទារ និងបង្កបញ្ហា ហើយចុងក្រោយទទួលបានតែការស្អប់ និងការមើលងាយពីមនុស្សជំនាន់ក្រោយប៉ុណ្ណោះ៖
១.ទម្រើសកូនខ្លាំងពេក៖ ឪពុកម្តាយជាច្រើន ដោយសារពួកគេស្រលាញ់កូន មិនដែលហ៊ាននិយាយពាក្យគំរោះគំរើយ ឬ បង្រៀនពួកគេតឹងរ៉ឹងឡើយ។ ជាលទ្ធផល កុមារទាំងនោះធំឡើងខ្ជិល មិនចង់ធ្វើការ ហើយគ្រាន់តែចេះរស់នៅដោយមានលុយចាយស្រាប់ រីឯឪពុកម្តាយត្រូវខំប្រឹងរកប្រាក់ចំណូលដើម្បីចិញ្ចឹមកូនរហូតដល់ដង្ហើមចុងក្រោយ។
២.ដាក់បន្ទុកលើកូនរបស់អ្នកពេក៖ ឪពុកម្តាយជាច្រើនគិតថា ពួកគេបានលះបង់ និងខិតខំពេញមួយជីវិតដើម្បីចិញ្ចឹមកូន ដូច្នេះនៅពេលកូនធំឡើង ពួកគេមានសិទ្ធិ “ទាមទារលុយរបស់ពួកគេមកវិញ”។ អ្នកខ្លះថែមទាំងសុំឱ្យកូនៗផ្តល់ប្រាក់រាប់សិបម៉ឺនក្នុង១ខែ ទោះបីពួកគាត់ទើបតែអាយុ៥០ឆ្នាំ ហើយនៅតែអាចធ្វើការបាន ប៉ុន្តែចង់សម្រាក រង់ចាំកូនមកមើលថែ។
វាជាការពិតដែលកូនមានទំនួលខុសត្រូវក្នុងការចិញ្ចឹមឪពុកម្តាយ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ នៅពេលដែលកូននៅក្មេង ទើបតែរៀបការថ្មីថ្មោង និងតស៊ូជាមួយជីវិត និងអនាគតខាងមុខ ការត្រូវបានឪពុកម្តាយស្នើសុំឆាប់ពេកអាចបង្កឱ្យមានសម្ពាធ ភាពតានតឹង និងអាចបណ្តាលឱ្យមានជម្លោះនៅក្នុងសុភមង្គលគ្រួសាររបស់កូនៗ។
៣.អាត្មានិយម គិតតែពីខ្លួនឯង៖ មនុស្សយើងម្នាក់ៗគ្មាននរណាល្អឥតខ្ចោះទេ មនុស្សគ្រប់រូបមានទាំងចំណុចល្អ និងចំណុចអាក្រក់។ ទម្លាប់អាក្រក់មួយដែលធ្វើឱ្យមនុស្សឯកោបន្តិចម្ដងៗ និងបាត់បង់ទំនាក់ទំនងគឺភាពអាត្មានិយម។ នៅពេលអ្នកគិតតែពីខ្លួនឯង រស់នៅដោយមិនខ្វល់ពីអារម្មណ៍ និងកាលៈទេសៈរបស់អ្នកដទៃ រួមទាំងសាច់ញាតិរបស់អ្នក មិនយូរមិនឆាប់ អ្នកនឹងរុញពួកគេចេញ។
មនុស្សអាត្មានិយម ច្រើនតែមានចិត្តច្រណែន ហើយថែមទាំងមិនស្ទាក់ស្ទើរក្នុងការដាក់អ្នកដទៃក្នុងសម្ពាធ និងបញ្ហាដើម្បីអោយតែខ្លួនឯងបានសុខ។ ប៉ុន្តែបើមិនអាចកែប្រែទម្លាប់នេះបានទេ ពេលចាស់ទៅ មនុស្សបែបនេះនឹងឯកោ ហើយពិបាករកនៅដោយមានភាពស្ងប់សុខណាស់។
៤.កញ្ចក់ឆ្លុះបញ្ចាំងរបស់ឪពុកម្តាយ៖ មនុស្សចាស់ភាគច្រើនរស់នៅយ៉ាងវេទនាពេលចាស់ទ្រុឌទ្រោមទៅ តែនេះមិនមែនដោយសារកូនជាមនុស្សអាក្រក់ទេ ប៉ុន្តែដោយសារតែរបៀបរស់នៅផ្ទាល់ខ្លួន និងការចិញ្ចឹមបីបាច់តាំងពីពួកគេនៅក្មេង។ កុមារគឺជាការឆ្លុះបញ្ចាំងពីអាកប្បកិរិយារបស់ឪពុកម្តាយរបស់ពួកគេ។ កុមារកើតមកដូចជាក្រដាសទទេមួយ ប៉ុន្តែវាគឺជារបៀបដែលឪពុកម្តាយរបស់ពួកគេរស់នៅ និយាយ និងអាកប្បកិរិយាដែលនឹងសរសេរនៅលើក្រដាសនោះ។
របៀបដែលកូនធំឡើងអាស្រ័យលើបរិយាកាសគ្រួសារ។ ដូច្នេះហើយ ប្រសិនបើឪពុកម្តាយចង់ឱ្យកូនរស់នៅសមរម្យ និងមានទំនួលខុសត្រូវ ពួកគេក៏ត្រូវរស់នៅប្រកបដោយក្រមសីលធម៌ មានការអធ្យាស្រ័យ និងយោគយល់គ្នាតាំងពីក្មេងមក៕