អត្ថបទថ្មីៗ

តាមរយៈរូបភាព ៖ បុរសនោះមិនដឹងថាមានពស់នៅខាងក្រោមទេ ចំណែកស្ត្រីនោះក៏មិនដឹងថាដុំថ្មមួយដុំធំសង្កត់លើខ្នងបុរសនោះដែរ។ # ស្ត្រីកំពុងគិត ៖ ខ្ញុំធ្លាក់ចុះទៅហើយ ខ្ញុំមិនអាចឡើងបានទេ ពីព្រោះពស់នឹងខាំខ្ញុំ។ ហេតុអ្វីបានជាគាត់មិនទាញខ្ញុំដោយកម្លាំងបន្ថែមទៀត? ហេតុអ្វី គាត់មិនខ្វល់ បារម្ភពីខ្ញុំច្រើនជាងនេះ? # បុរសកំពុងគិត ៖ ខ្ញុំឈឺចាប់ខ្លាំងណាស់ តែខ្ញុំកំពុងព្យាយាមទាញនាងឱ្យខ្លាំងតាមដែលខ្ញុំអាចធ្វើបានហើយ ទោះលំបាក​ឈឺចាប់ វេទនាប៉ុនណា​ ក៏ខ្ញុំត្រូវតែខិតខំឱ្យអស់ពីលទ្ធភាពដែរ ដើម្បីនាង ខ្ញុំមិនអាចឱ្យនាងមានរឿង មានគ្រោះថ្នាក់បានទេ…។ #មេរៀនអប់រំ អ្នកនឹងមិនដែលដឹងថា ដៃគូរបស់អ្នកស្ថិតនៅក្រោមសម្ពាធធំប៉ុនណានោះទេ​ ទោះអ្នកនៅក្បែរគាត់រាល់ថ្ងៃក៏ដោយ តែស្ថានភាពនៃជីវិតរបស់គាត់ មានតែគាត់ទេដែលជាអ្នករ៉ាប់រង ប្រឈមមុខ…

ក្នុងសង្គមបច្ចុប្បន្ន នៅពេលមានហេតុការណ៍អ្វីមួយកើតឡើងមិនថាតូចមិនថាធំឡើយគឺតែងតែមានអ្នកសារពត៌មានតែងចុះទៅផ្តិតយកព្រឹត្តិការណ៍មកផ្សព្វផ្សាយ។ យ៉ាងណាមិញ សម្រាប់ប្រជាពលរដ្ឋឯណោះវិញ បើទោះជាពេលមានហេតុការណ៍ទាំងនោះកើតឡើងមកក្តីគឺពួកគាត់រមែងលើទូរស័ព្ទមកថតផ្តិតយកសកម្មភាពដោយមិនអើពើជួយជនរងគ្រោះឬអ្វីផ្សេងទៀតតាមលទ្ធភាពដែលខ្លួនធ្វើបានឡើយ។ ក្នុងឪកាសនេះផងដែរ ឧកញ៉ាវេជ្ជបណ្ឌិត គួច ម៉េងលី ក៏បានចែករំលែកនូវគំនិតរបស់ខ្លួនទាក់ទងនឹងវិធីជួយគ្នា ជាជាងថតបង្ហោះហ្វេសប៊ុកនេះផងដែរ ដោយលោកបានសរសេរក្នុងហ្វេសប៊ុកផេករបស់គាត់ដែលមានឈ្មោះថា MJQ University Press ដោយលោកសរសេរថា៖ “ខ្ញុំមើលឃើញថាសម័យហ្វេសប៊ុកនេះ ប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរមួយចំនួនហាក់លែងចេះជួយគ្នាទៅហើយ ហើយការមិនចេះជួយគ្នានេះ ស្ទើរតែក្លាយទៅជាទម្លាប់ទៅហើយដែរ។ ជាក់ស្ដែងនៅពេលមានហេតុការណ៍គ្រោះថ្នាក់ចរាចរណ៍ ចោរឆក់កាបូប ការឈ្លោះវាយតប់គ្នា ឬកើតមានអំពើហិង្សាក្នុងគ្រួសារ ឬក៏មានហេតុការណ៍អ្វីមួយកើតឡើង ប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរមួយចំនួនមិនបានចូលទៅជួយអន្តរាគមន៍ ជួយហៅឡានពេទ្យ ឬឃាត់នោះទេ តែបែរជានាំគ្នាទាញទូរសព្ទមកថតទៅវិញ។ ខ្ញុំយល់ថាកាយវិការនេះមិនល្អនោះទេ យើងគួរចេះជួយគ្នាជាជាងថតបង្ហោះហ្វេសប៊ុកដើម្បីរក Like រក Share ព្រោះសកម្មភាពបែបនេះ…

នៅពេលដែលបញ្ចប់ថ្នាក់បរិញ្ញាបត្រ ឬក៏កំពុងតែសិក្សាថ្នាក់បរិញ្ញាបត្រនោះ និស្សិតគ្រប់រូបតែងស្រវ៉ារកការងារធ្វើដើម្បីរកកម្រៃយកមកបង់ថ្លៃសិក្សា ចិញ្ចឹមក្រពះរបស់ខ្លួន និងបង់ថ្លៃការរស់នៅប្រចាំថ្ងៃ។ មិនត្រឹមតែនិស្សិតទើបបញ្ចប់ការសិក្សា ឬក៏កំពុងតែសិក្សានោះទេ សូម្បីតែមនុស្សគ្រប់ៗរូបតែងស្វះស្វែងរកការងារធ្វើដើម្បីរកប្រាក់ខែនិងអភិវឌ្ឍន៍ខ្លួនបន្តទៅមុខទៀត ដោយអ្នកខ្លះទៀតប្តូរការងារជាច្រើនកន្លែងដើម្បីស្វែងរកបទពិសោធន៍ថ្មីៗ។ ប៉ុន្តែអ្វីដែលជាឧបសគ្គនោះគឺកើតឡើងនៅអំឡុងពេលសម្ភាស ដែលបុគ្គលមួយចំនួនធំសម្ភាសសុំការងារមិនជាប់ទោះបីជាដាក់ច្រើនកន្លែងក៏ដោយ។ ដោយសារបញ្ហាមួយនេះទើបឧកញ៉ាវេជ្ជបណ្ឌិត គួច ម៉េងលី បានសរសេរលើគេហទំព័រហ្វេសប៊ុក MJQ University Press ដោយចែករំលែកនូវចំណុចសំខាន់ៗដើម្បីសម្ភាសឲជាប់។ ឧកញ៉ាវេជ្ជបណ្ឌិត គួច ម៉េងលី បានសរសេរថា៖ “#ធ្វើម៉េចឆាប់ជាប់សម្ភាស? តើអ្នកគ្រប់គ្នាដឹងទេ ថាហេតុអ្វីអ្នកខ្លះសម្ភាសសុំការងារធ្វើលើក ទី១ ត្រូវបានគេជ្រើសរើសយកធ្វើការ? ហើយហេតុអ្វីបានជាអ្នកខ្លះទៀតសម្ភាសសុំការងារគេធ្វើពីរបីកន្លែងតែពុំជាប់សម្ភាស? នៅទីនេះខ្ញុំសូមចែករំលែកគន្លឹះមួយចំនួនជួយឱ្យយើងងាយជាប់សម្ភាស។ មែនទែនទៅ ក្រៅតែពីសមត្ថភាព…

មនុស្សគ្រប់រូបតែងមានចំណុចខ្សោយរៀងខ្លួន ប៉ុន្តែអ្នកខ្លះមានភាពភ័យខ្លាចដោយមិនហ៊ានប្រឈមមុខនឹងចំណុចខ្សោយរបស់ខ្លួនដោយខ្លាចថាខ្លួនធ្វើខុសហើយខ្មាស់គេ។   ប៉ុន្តែភាពភ័យខ្លាចនេះហើយជាដើមហេតុធ្វើឲមនុស្សមានភាពបរាជ័យក្នុងខ្លួន។ ការខ្លាចខុសនេះហើយជាឧបសគ្គដ៏ធំក្នុងខ្សែជីវិតរបស់មនុស្ស។ យោងតាមហ្វេសប៊ុកផេករបស់ឧកញ៉ាវេជ្ជបណ្ឌិត គួច ម៉េងលី ដែលមានឈ្មោះថា MJQ University Press បានសរសេរថា៖ “ការគិតគូរមុនធ្វើអ្វីមួយ ដោយការពិចារណាឱ្យបានវែងឆ្ងាយ ហ្មត់ចត់ ជារឿងដ៏ត្រឹមត្រូវ ប៉ុន្តែពេលខ្លះបើគិតច្រើនពេកវានាំឱ្យអាក់ខាន ឬរំខានដល់ការសម្រេចចិត្តទៅវិញទេ ព្រោះបើយើងនៅតែអល់អែក ឬរារែកចិត្ត មិនព្រមសម្រេចចិត្តធ្វើអ្វីដែលខ្លួនចង់ធ្វើ នោះអ្វីៗនឹងរំលងទៅហួស ឬហួសពេល។ ឧទាហរណ៍ថា បើអ្នកចង់បើកហាងអ៊ុតសក់នៅកន្លែងណាមួយ ប៉ុន្តែអ្នកចេះតែខ្លាចនេះខ្លាចនោះ ឬអ្នកគិតថា ចាំឱ្យគេបើកមុន​សិន បើគេចំណេញចាំបើកតាមក្រោយ នោះអ្នកកម្រជោគជ័យខ្លាំងណាស់ ព្រោះជំនួញអ្វីក៏ដោយ បើគេបើកជោគជ័យហើយ ហើយយើងទើបតែទៅបើកក្រោយគេ…

ត្រចៀកគឺមានសារៈសំខាន់ជាខ្លាំងសម្រាប់មនុស្ស ពីព្រោះត្រចៀកគឺទុកសម្រាប់ស្តាប់នឹងទាមទារឲ្យមានការថែទាំយ៉ាងដិតដល់។ ប្រសិនបើត្រចៀកមានបញ្ហាស្តាប់លែងឮ ឬថ្លង់នោះគឺអាចបណ្តាលឲ្យមនុស្សធ្ងន់ត្រចៀក និង អាចស្តាប់លែងបានមួយជីវិត។ ឧកញ៉ាវេជ្ជបណ្ឌិត គួ​ច ម៉េងលី បានណែនាំអំពីជំងឺអំបៅអំបែករ៉ាំរ៉ៃធ្ងន់ធ្ងរអាចធ្វើឱ្យត្រចៀកស្ដាប់លែងឮ ដោយលោកបានបង្ហោះលើហ្វេសប៊ុកផេករបស់លោកដែលមានឈ្មោះថា MJQ University Press ហើយលោកបានសរសេរថា៖ “អំបៅអំបែក (Otitis Media) គឺជាជំងឺមួយប្រភេទដែលកើតឡើងដោយសារមេរោគ និងបាក់តេរីដែលចូលទៅក្នុងត្រចៀក ហើយអាចបង្កឱ្យរលាកត្រចៀកផ្នែកខាងក្នុង។ ជំងឺនេះចែកចេញជាពីរប្រភេទ គឺអំបៅអំបែកស្រួចស្រាល់ និងអំបៅអំបែករ៉ាំរ៉ៃ។ អំបៅអំបែកស្រួចស្រាល់ បើកើតចំពោះកុមារតែងមានអាការៈក្ដៅខ្លួនតិចតួចឬអាចក្ដៅខ្លាំង ឈឺក្បាល អស់កម្លាំង ហ៊ឹងត្រចៀក និង​ឈឺត្រចៀក។ ប្រសិនបើមេរោគចូលរយៈពេលចាប់ពី៣ថ្ងៃឡើងទៅ អាចនឹងមានខ្ទុះហូរចេញពីត្រចៀកមកខាងក្រៅ។ ចំណែកអំបៅ​អំបែករ៉ាំរ៉ៃវិញ អ្នកជំងឺអាចមានអាការៈឈឺក្បាល…