រឿងខ្សែចង់ជើងដំរី (The Elephant Rope)
សុភាពបុរសម្នាក់កំពុងដើរឆ្លងកាត់ជំរុំដំរីហើយគាត់បានឃើញថាសត្វដំរីមិនត្រូវបានគេយកទៅដាក់ក្នុងទ្រុងឬដាក់ដោយប្រើច្រវាក់ទេ។ អ្វីទាំងអស់ដែលកំពុងរារាំងពួកគេពីការរត់ចេញពីជំរុំគឺជាបំណែកតូចមួយនៃខ្សែពួរជាប់នឹងជើងមួយរបស់ពួកគេ។ នៅពេលបុរសសំឡឹងមើលសត្វដំរីគាត់មានការភាន់ច្រលំថាហេតុអ្វីបានជាសត្វដំរីមិនប្រើកម្លាំងរបស់ពួកគេដើម្បីបំបែកខ្សែពួរហើយរត់ចេញពីជំរំ។ ពួកគេអាចធ្វើបានយ៉ាងងាយស្រួលប៉ុន្តែផ្ទុយទៅវិញពួកគេមិនបានព្យាយាមទាល់តែសោះ។ ដោយការចង់ដឹងគាត់បានសួរគ្រូបង្វឹកដំរីម្នាក់នៅក្បែរថាហេតុអ្វីបានជាសត្វដំរីដែលឈរនៅទីនោះហើយមិនដែលព្យាយាមរត់គេច។ គ្រូបង្វឹកដំរីក៏បានឆ្លើយ៖៉ “ពេលពួកវានៅតូច យើងប្រើខ្សែដែលមានទំហំប៉ុនគ្នាដើម្បីចងវា ហើយវាមិនមានកម្លាំងដើម្បីផ្តាច់នោះទេ។ ដល់ពេលវាធំឡើង ពួកវាក៏នៅតែជឿថាពួកវាមិនផ្តាច់ដដែរ។ ពួកវាជឿជាក់ថាខ្សែពួរនេះនៅតែអាចទប់ពួកវា ហើយមិនដែលព្យាយាមផ្តាច់ចេញម្តងណាឡើយ។” ហេតុផលតែមួយគត់ដែលសត្វដំរីមិនត្រូវបានដោះលែងនិងរត់គេចពីជំរំគឺដោយសារតែពួកគេបានទទួលយកជំនឿថាវាមិនអាចធ្វើទៅបាន។ អត្ថន័យនៃរឿង៖ មិនថាពិភពលោកព្យាយាមទប់អ្នកយ៉ាងណាក៏ដោយ ចូរបន្តដោយមានជំនឿថាអ្វីដែលអ្នកចង់សម្រេចបានគឺអាចទៅរួច។ ជឿជាក់លើខ្លួនឯងថាអ្នកពិតជាអាចធ្វើបាន គឺជាជំហានសំខាន់បំផុតក្នុងការសម្រេចបានភាពជោគជ័យ។
