នៅពេលក្រុមកង្កែបមួយកំពុងធ្វើដំណើរឆ្លងកាត់ព្រៃពួកគេពីរនាក់បានធ្លាក់ចូលរណ្តៅជ្រៅមួយ។ នៅពេលកង្កែបផ្សេងទៀតកកកុញនៅជុំវិញរណ្តៅហើយឃើញថាវាជ្រៅប៉ុនណាពួកគេបានប្រាប់កង្កែបទាំងពីរថាគ្មានសង្ឃឹមអ្វីសម្រាប់ពួកគេទេ។
ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយកង្កែបទាំងពីរបានសម្រេចចិត្តមិនអើពើនឹងអ្វីដែលអ្នកផ្សេងទៀតកំពុងនិយាយហើយពួកគេបានបន្តព្យាយាមហើយលោតចេញពីរណ្តៅ។

ទោះបីជាមានការខិតខំប្រឹងប្រែងយ៉ាងណាក៏ដោយក្រុមកង្កែបដែលស្ថិតនៅខាងលើរណ្តៅនៅតែនិយាយថាពួកគេគួរតែបោះបង់ចោល។ ថាពួកគេនឹងមិនធ្វើឱ្យវាចេញ។
នៅទីបំផុតសត្វកង្កែបមួយក្បាលបានយកចិត្ដទុកដាក់នឹងអ្វីដែលអ្នកផ្សេងទៀតកំពុងនិយាយហើយគាត់ក៏បោះបង់វាចោលរហូតដល់ស្លាប់។ កង្កែបមួយទៀតបន្តលោតយ៉ាងខ្លាំងតាមដែលអាចធ្វើទៅបាន។ ជាថ្មីម្តងទៀតហ្វូងកង្កែបបានស្រែកដាក់គាត់ឱ្យបញ្ឈប់ការឈឺចាប់ព្រោះគង់តែស្លាប់។

គាត់ក៏ខំប្រឹងលោតកាន់តែខ្លាំងហើយទីបំផុតក៏អាចចេញមកខាងលើបាន។ នៅពេលដែលគាត់បានចេញទៅកង្កែបផ្សេងទៀតបាននិយាយថា “តើអ្នកមិនឮយើងទេឬ?”
កង្កែបបានពន្យល់ពួកគេថាគាត់ជាមនុស្សថ្លង់។ គាត់គិតថាពួកគេកំពុងលើកទឹកចិត្តគាត់គ្រប់ពេល។
អត្ថន័យនៃរឿង៖
ពាក្យសំដីរបស់មនុស្សអាចជះឥទ្ធិពលយ៉ាងខ្លាំងដល់ជីវិតអ្នកដទៃ។ គិតអំពីអ្វីដែលអ្នកនិយាយមុនពេលវាចេញពីមាត់អ្នក។ វាអាចធ្វើអោយមនុស្សរស់ ឬ ស្លាប់បាន។

