មានរឿងខ្លះដែលអ្នកធ្លាប់គិតថាសំខាន់ណាស់ នៅពេលដែលអ្នកនៅក្មេង វាធ្វើឱ្យអ្នកគេងមិនលក់។ ប៉ុន្តែកាលណាអ្នកមានបទពិសោធន៍កាន់តែច្រើន អ្នកកាន់តែដឹងថា អ្នកធ្លាប់ផ្តល់សារៈសំខាន់ខ្លាំងពេកទៅលើរឿងដែលមិនកំណត់សុភមង្គល។
១. ការវិនិច្ឆ័យរបស់អ្នកដទៃ
នៅពេលយើងនៅក្មេង យើងតែងតែខ្លាចអ្វីដែលអ្នកដទៃគិតអំពីយើង។ មតិយោបល់អវិជ្ជមានតែមួយអាចធ្វើឱ្យយើងសោកសៅពេញមួយថ្ងៃ មតិយោបល់មិនល្អពេលខ្លះអាចធ្វើឱ្យយើងសង្ស័យខ្លួនឯង។
ប៉ុន្តែកាលណាយើងរស់នៅកាន់តែយូរ យើងកាន់តែយល់ថាមនុស្សគ្រប់គ្នាមានជីវិតផ្ទាល់ខ្លួនដែលត្រូវព្រួយបារម្ភ។ អ្នកដែលនិយាយអំពីអ្នកនៅថ្ងៃនេះអាចរវល់ជាមួយអ្វីដែលខុសគ្នាទាំងស្រុងនៅថ្ងៃស្អែក។ ប្រសិនបើយើងរស់នៅតាមគំនិតរបស់អ្នកដទៃ យើងនឹងមិនដែលរស់នៅជីវិតផ្ទាល់ខ្លួនរបស់យើងឡើយ។
អ្វីដែលសំខាន់មិនមែនជាអ្វីដែលអ្នកដទៃគិតនោះទេ ប៉ុន្តែថាតើអ្នកកំពុងរស់នៅប្រកបដោយភាពសមរម្យ និងមានទំនួលខុសត្រូវ និងមិនមានអារម្មណ៍ខ្មាស់អៀនចំពោះជម្រើសរបស់អ្នកឬអត់។ ការត្រូវបានអ្នកដទៃស្រឡាញ់គឺល្អ ប៉ុន្តែការរស់នៅដោយសន្តិភាពជាមួយខ្លួនឯងគឺសំខាន់ជាង។
២. តម្រូវការដើម្បីបញ្ជាក់ថាខ្លួនឯងល្អជាងអ្នកដទៃ
មានពេលមួយដែលមនុស្សជាច្រើនតែងតែចង់បញ្ជាក់ថាពួកគេទទួលបានជោគជ័យ ថាពួកគេរកបានប្រាក់ច្រើន ថាពួកគេមានតំណែងល្អ ឬ ថាជីវិតរបស់ពួកគេគួរឱ្យកោតសរសើរ។
ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ នៅពេលដែលមនុស្សចាស់ទុំ ពួកគេដឹងថាជីវិតមិនមែនជាការប្រកួតប្រជែងទេ។ ថ្ងៃនេះអ្នកអាចលឿនជាងអ្នកដទៃ ប៉ុន្តែថ្ងៃស្អែកកាលៈទេសៈអាចផ្លាស់ប្តូរបាន។ មនុស្សមួយចំនួនសម្រេចបានជោគជ័យតាំងពីដំបូង ខ្លះដើរតាមផ្លូវវាង ហើយខ្លះទៀតពេញចិត្តនឹងជីវិតធម្មតា ប៉ុន្តែមានសន្តិភាព។
នៅទីបំផុត អ្វីដែលសំខាន់មិនមែនជាចំនួនមនុស្សដែលអ្នកយកឈ្នះនោះទេ ប៉ុន្តែថាតើអ្នកពេញចិត្តនឹងជីវិតដែលអ្នកមានឬអត់។ អ្នកមិនចាំបាច់តែងតែនៅពីលើអ្នកដទៃដើម្បីមានអារម្មណ៍ថាអ្នកកំពុងរស់នៅបានល្អនោះទេ។
៣. ការឈ្លោះប្រកែកគ្នាត្រូវតែដោះស្រាយ
នៅពេលយើងនៅក្មេង យើងងាយនឹងចង់និយាយអ្វីដែលយើងចង់បាន។ យើងចង់ពន្យល់ដល់អ្នកណាដែលយល់ច្រឡំយើង ឈ្លោះជាមួយអ្នកណាដែលមិនយល់ស្រប និងសងសឹកអ្នកណាដែលធ្វើបាបយើង។
ប៉ុន្តែបន្ទាប់ពីជម្លោះជាច្រើន យើងរៀនថា ទោះបីជាយើងឈ្នះការឈ្លោះប្រកែកគ្នាក៏ដោយ យើងមិនទទួលបានអ្វីមកវិញទេ។ អ្នកអាចបញ្ជាក់ថាអ្នកត្រឹមត្រូវ ប៉ុន្តែជាថ្នូរវិញ អ្នកនឹងមានទំនាក់ទំនងបែកបាក់ យប់ដែលគេងមិនលក់ ឬ អារម្មណ៍ធ្ងន់ជាប់រហូត។
មានពេលខ្លះដែលដឹងថាអ្នកត្រឹមត្រូវគឺគ្រប់គ្រាន់ហើយ។ មិនមែនអ្វីៗទាំងអស់ត្រូវនិយាយនោះទេ ហើយមិនមែនគ្រប់គ្នាត្រូវជឿជាក់នោះទេ។ ការដឹងថាពេលណាត្រូវនៅស្ងៀមមិនមែនជាសញ្ញានៃភាពទន់ខ្សោយនោះទេ ប៉ុន្តែជាសញ្ញាមួយដែលបង្ហាញថានរណាម្នាក់យល់ពីតម្លៃនៃសន្តិភាព។
៤. របស់របរថ្លៃៗសម្រាប់តែអារម្មណ៍
នៅពេលដែលមនុស្សមានសុវត្ថិភាពផ្នែកហិរញ្ញវត្ថុច្រើនជាងមុន ពួកគេច្រើនតែចង់មានរបស់របរល្អៗប្រើ នោះជារឿងធម្មតា។ ប៉ុន្តែនៅចំណុចណាមួយ មនុស្សជាច្រើនដឹងថាការទិញអ្វីមួយដើម្បីបង្ហាញទ្រព្យសម្បត្តិរបស់ពួកគេមិននាំមកនូវសុភមង្គលយូរអង្វែងនោះទេ។
ទូរស័ព្ទថ្មី សម្លៀកបំពាក់ថ្លៃៗ ឬ របស់របរប្រណីតអាចនាំមកនូវសេចក្តីរីករាយបណ្តោះអាសន្ន។ ប៉ុន្តែអារម្មណ៍នោះក្លាយជារឿងធម្មតាយ៉ាងឆាប់រហ័ស នៅពេលដែលរបស់នោះលែងថ្មីទៀតហើយ។
នៅទីបំផុត អ្វីដែលមនុស្សចងចាំអំពីជីវិតមួយមិនមែនជាចំនួនទ្រព្យសម្បត្តិដែលពួកគេធ្លាប់មាននោះទេ ប៉ុន្តែជាថ្ងៃបែបណាដែលពួកគេមាន ពួកគេនៅជាមួយអ្នកណា និងថាតើចិត្តរបស់ពួកគេពិតជាបានរកឃើញសន្តិភាពឬអត់។
៥. ទំនាក់ទំនងខ្លះលែងសមស្របទៀតហើយ
មានទំនាក់ទំនងខ្លះដែលធ្លាប់មានសារៈសំខាន់ខ្លាំងណាស់។ ដោយខ្លាចបាត់បង់គ្នាទៅវិញទៅមក មនុស្សព្យាយាមកាន់ដៃគ្នា ទោះបីជាអស់កម្លាំងក៏ដោយ ស៊ូទ្រាំនឹងរឿងឈឺចាប់ ពីព្រោះពួកគេគិតថាទំនាក់ទំនងរយៈពេលវែងត្រូវតែរក្សា។
ប៉ុន្តែនៅពេលដែលយើងចាស់ទុំ យើងយល់ថាពេលវេលាដែលចំណាយជាមួយគ្នាមិនមានន័យថាតែងតែនៅជាមួយគ្នាជារៀងរហូតនោះទេ។ មនុស្សមួយចំនួនហាក់ដូចជាអមដំណើរយើងមួយរយៈ បន្ទាប់មកម្នាក់ៗដើរតាមផ្លូវរៀងៗខ្លួន។
ការលះបង់ទំនាក់ទំនងដែលលែងសមស្របទៀតហើយ មិនចាំបាច់ជារឿងចៃដន្យនោះទេ។ ពេលខ្លះ នោះជាវិធីសម្រាប់យើងទាំងពីររស់នៅដោយសន្តិភាពជាងមុន។ អ្វីដែលសមនឹងរក្សាគឺទំនាក់ទំនងដែលយើងមានអារម្មណ៍ថាត្រូវបានគោរព អាចធ្វើជាខ្លួនយើង ហើយមិនចាំបាច់លះបង់សន្តិភាពជានិច្ចដើម្បីរក្សាវានោះទេ។
៦. រឿងដែលបានកើតឡើងកាលពីអតីតកាល
ប្រហែលជានេះជាអ្វីដែលមនុស្សចំណាយពេលយូរបំផុតដើម្បីរៀនលះបង់។ កំហុសចាស់ ការសម្រេចចិត្តដែលយើងធ្លាប់សោកស្ដាយ ឬ អ្វីមួយដែលបានកើតឡើងកាលពីប៉ុន្មានឆ្នាំមុន នៅតែអាចលេចឡើងម្តងទៀតម្តងម្កាល ដែលធ្វើឲ្យយើងមានអារម្មណ៍ធ្ងន់ចិត្ត។
ប៉ុន្តែអតីតកាល មិនថាយើងគិតអំពីវាប៉ុន្មានដងក៏ដោយ ក៏មិនអាចផ្លាស់ប្តូរបានដែរ។ រឿងតែមួយគត់ដែលយើងអាចធ្វើបានគឺងាកមើលទៅក្រោយដើម្បីយល់ពីកន្លែងដែលយើងបានខុស របៀបដែលយើងបានរីកចម្រើន ហើយបន្តដំណើរទៅមុខទៀត។
កាលណាយើងរស់នៅកាន់តែយូរ យើងកាន់តែយល់ថាជីវិតមិនយូរគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីចំណាយពេលច្រើនពេកលើរឿងដែលលែងមាននោះទេ។ រឿងខ្លះគួរតែដាក់ចុះ មិនមែនដោយសារតែវាមិនដែលសំខាន់នោះទេ ប៉ុន្តែដោយសារតែបច្ចុប្បន្នមានសារៈសំខាន់ជាង៕
