ការលិចកប៉ាល់ Sewol បានកើតឡើងនៅពេលព្រឹកថ្ងៃទី ១៦ ខែមេសា ឆ្នាំ ២០១៤ នៅពេលដែលកប៉ាល់កំពុងធ្វើដំណើរពី “Inchon – អ៊ិនឈុន”(ជាទីក្រុងមួយស្ថិតនៅភាគពាយព្យនៃប្រទេសកូរ៉េខាងត្បូង ហើយជាប់ជាមួយនឹងទីក្រុងសេអ៊ូល និង Gyeonggi នៅខាងកើត) ក្នុងដំណើរឆ្ពោះទៅជេជូក្នុងប្រទេសកូរ៉េខាងត្បូង។ នៅនាវានៅលើកប៉ាល់មានទម្ងន់ 6.825 តោន វាបានបញ្ជូនសញ្ញាគ្រោះថ្នាក់ដែលមានចម្ងាយប្រហែល ២,៧ គីឡូម៉ែត្រ (១,៧ mil) ខាងជើងនៃ Byeongpungdo នៅម៉ោង 8:58 KST (23:58 នាទី , 15 មេសា 2014)។
មូលហេតុដើមដែលធ្វើឱ្យលិចកប៉ាល់នេះគឺ ដោយសារតែអស្ថិរភាពដោយសារតែការដឹកទំនិញលើសទម្ងន់កំណត់កាន់តែធ្ងន់ធ្ងរដោយការបត់ស្តាំជាច្រើន (វាជាហេតុផលដែលគេសន្និដ្ឋាន ហេតុផលការពិតប្រាកដរកមិនទាន់មកដល់ឥលូវ)។
ក្នុងចំណោមអ្នកដំណើរ និងនាវិកចំនួន 476 នាក់ក្នុងនោះមាន 304 នាក់បានស្លាប់នៅក្នុងគ្រោះមហន្តរាយនេះ ហើយមានមនុស្សប្រហែល 250 នាក់ ដែលជាសិស្សមកពីវិទ្យាល័យ Dawon។ ក្នុងចំណោមអ្នកនៅរស់ប្រមាណ 172 នាក់ត្រូវបានជួយសង្គ្រោះដោយទូកនេសាទ និងនាវាពាណិជ្ជកម្មផ្សេងទៀត បានមកដល់កន្លែងកើតហេតុប្រមាណ 40នាទី ក្រោយពេលកប៉ាល់បានលិច។
វាបានលិច នៅថ្ងៃ16 មេសា 2014 កាលពី 6 ឆ្នាំមុន ប្រហែលម៉ោង 9 ព្រឹកដល់ប្រហែល 11:30 ព្រឹក (KST)។ KST=ម៉ោងនៅកូរ៉េ។ ដោយសារកត្តាឥវ៉ាន់ មនុស្ស និងការបត់ច្រើនដងទើបធ្វើឱ្យកប៉ាល់ទ្រាំទ្រមិនរួច។(ជាការសន្និដ្ឋានទុក មិនត្រូវបានបញ្ជាក់ថាពិតឬអត់ មានន័យថាវាពិតជាផ្ទុកទំនិញហួសកម្រិតពិតមែន ប៉ុន្តែមិនទាន់ដឹងច្បាស់នោះទេថា តេីវាត្រូវលិចដោយសារតែកត្តានេះឬយ៉ាងណា)។
មនុស្សម្នា និងក្រុមកាងារស្រាវជ្រាវជាច្រេីនបានលេីកឡេីងថា កត្តាធំៗដែលធ្វេីឱ្យមានហេតុការណ៍លិចកប៉ាល់ក៏អាចមកពីការកែច្នៃខុសទម្រង់ដេីមផងដែរ។
គួរបញ្ជាក់ផងដែរថា កប៉ាល់ Sewol គឺជាកម្មសិទ្ធដេីមរបស់ក្រុមហ៊ុនជប៉ុនមួយ ហេីយវាមិនដែលធ្លាប់ជួបប្រទះគ្រោះថ្នាក់ទាល់តែសោះ។
ប៉ុន្តែក្រោយពីត្រូវបានគេទិញយកទៅបម្រេីការនៅប្រទេសកូរ៉េខាងត្បូង ក្រុមហ៊ុនដែលចំណាយថវិកាទិញនោះ បានកែច្នែ និងជួសជុលផ្នែកមួយចំនួនដោយមិនបានសួរនាំម្ចាស់ដេីម ឬប្រមេីមេីលច្បាស់លាស់។
ការកែច្នៃនេះរួមមានការជួសជុលគ្រឿងម៉ាស៊ីនមួយចំនួន និងដាក់បន្ថែមនូវកន្លែងអង្គុយ។ សរុបរួមមកគឺ កត្តាមួយទៀតដែលអាចបណ្តាលឱ្យមានសោកនាដកម្មនេះគឺ ការកែច្នៃខុសបច្ចេកទេសព្រមទាំងខុសច្បាប់។
នៅថ្ងៃទី ១៥ ខែឧសភា ឆ្នាំ ២០១៤ ប្រធានក្រុម និងសមាជិកនាវិក ៣ នាក់ត្រូវបានចោទប្រកាន់ពីបទឃាតកម្មខណៈសមាជិក ១១ នាក់ផ្សេងទៀត នៃក្រុមនាវិកត្រូវបានចោទប្រកាន់ពីបទបោះបង់ចោលកប៉ាល់។ ដីកាចាប់ខ្លួនក៏ត្រូវបានចេញឱ្យលោក Yoo Byung-eun ជាម្ចាស់ក្រុមហ៊ុន Chonghaejin Marine ដែលប្រតិបត្តិការសេវ៉ុល ប៉ុន្តែគាត់មិនអាចត្រូវបានរកឃើញទេ បើទោះបីជាមានការរុករកទូទាំងប្រទេសក៏ដោយ។ នៅថ្ងៃទី ២២ ខែកក្កដា ឆ្នាំ ២០១៤ ប៉ូលីសបានបង្ហាញថាពួកគេបានរកឃើញថាបុរសម្នាក់ដែលបានស្លាប់បានរកឃើញនៅក្នុងព្រៃមួយដែលមានចម្ងាយ ៤១៥ គីឡូម៉ែត្រ (២៥៨ ម៉ែល) ខាងត្បូងនៃទីក្រុងសេអ៊ូលគឺ Yoo ។
កប៉ាល់នេះត្រូវបានគេស្រង់ឡេីងនៅខែ3 ឆ្នាំ2017 ដោយមានតែបំណែកដែលបែកបាក់របស់កប៉ាល់តែប៉ុណ្ណោះ។ វាជាការជួយសង្គ្រោះដ៏យឺតខ្លាំងបំផុត។
នៅយប់ថ្ងៃទី១ ខែមេសា ឆ្នាំ២០១៥នេះបានឲ្យដឹងថា រដ្ឋាភិបាលកូរ៉េ ខាងត្បូង នឹងផ្តល់ប្រាក់ចំនួន ៣៨ម៉ឺនដុល្លារសហរដ្ឋអាម៉េរិក ជាប្រាក់សំណងសម្រាប់សិស្សម្នាក់ៗ ដោយក្នុងនោះមាន២៥០នាក់ ដែលបានស្លាប់នៅក្នុងគ្រោះថ្នាក់លិចកប៉ាល់ កាលពីឆ្នាំ២០១៤កន្លងទៅ ដោយនេះគឺជាដំណោះស្រាយដំបូង ដែលបានផ្តល់ទៅកាន់ក្រុមគ្រួសារជនរងគ្រោះ។
ចំណែកឯក្រុមគ្រួសាររបស់គ្រូបង្រៀន ១១នាក់ ដែលបានស្លាប់នៅក្នុងគ្រោះថ្នាក់ដោយក្នុងម្នាក់ៗនឹងទទួលបានប្រាក់ជាង ៦៩ម៉ឺនដុល្លារសហរដ្ឋអាមេរិក ខណៈអ្នកធ្វើដំណើរដទៃទៀត នឹងទទួលបានប្រាក់ ចម្លោះពី ១៣ម៉ឺនសហរដ្ឋអាមេរិក រហូតដល់ជាង ៥៤ម៉ឺនដុល្លារសហរដ្ឋអាមេរិក នេះបើតាមមន្រ្តីកូរ៉េខាងត្បូងបានឱ្យដឹងយ៉ាងដូច្នេះ។ (ប្រធានាធិបតីប្រទេសកូរ៉េត្រូវបានចាប់ខ្លួន ពីបទការធ្វេសប្រហែស)។
ក្រុមអ្នកស៊ើបអង្កេតកំពុងព្យាយាមស្វែងយល់ពីមូលហេតុនៃសោកនាដកម្មនេះ ប៉ុន្តែក្រសួងអូសាន់ និងជលផលសង្ស័យថានាវានេះបានដាច់ចរន្តអគ្គិសនីតែមួយភ្លែតប៉ុណ្ណោះមុនពេលបើកវេន ៤៥ ដឺក្រេ ដែលវានិយាយថាអាចបណ្តាលឱ្យឈ្មោះសេវ៉ុលចុះបញ្ជី។
អតីតសមាជិកនាវិកជាច្រើននាក់បានប្រាប់ប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយកូរ៉េខាងត្បូងថា សាឡាងដែលមានអាយុ ២០ ឆ្នាំដែលមាននាវាបន្ថែមបន្ទាប់ពីវាត្រូវបានទិញកាលពីឆ្នាំ ២០១២ មានបញ្ហាស្ថិរភាព។ នាវិកក៏បាននិយាយអំពីបញ្ហាចង្កូត តែពីរសប្តាហ៍មុនពេលឧប្បត្តិហេតុ។ ម្ចាស់ Sewol ត្រូវបានរារាំងមិនឱ្យចាកចេញពីប្រទេសហើយលំនៅដ្ឋាន និងការិយាល័យរបស់ពួកគេត្រូវបានគេវាយឆ្មក់។
សមាជិកនាវិកជួយសង្គ្រោះចំនួន ១១ នាក់រួមទាំងប្រធានក្រុមត្រូវបានចាប់ខ្លួន។ វិស្វករម្នាក់បានប្រាប់អ្នកស៊ើបអង្កេតថាពួកគេបានរត់គេចដោយប្រើផ្លូវឆ្លងកាត់ដែលអាចចូលដំណើរការបានដោយបុគ្គលិក ខណៈសមាជិកនាវិកផ្សេងទៀតបាននិយាយថា អ្នកដំណើរមិនត្រូវបានគេប្រាប់ឱ្យបោះបង់ចោលនាវាមុនពេលសមាជិកនាវិកបានរត់គេចខ្លួន។
ប្រភព ៖ K-FACT / 케이사실
