ក្នុងជីវិតមនុស្សគ្រប់គ្នាតែងប្រាថ្នាចង់បានសន្តិភាព និងសំណាង ហើយរឿងទាំងនេះវាមិនកើតឡើងដោយធម្មជាតិទេ ប៉ុន្តែមកពីអាកប្បកិរិយាត្រឹមត្រូវរបស់អ្នក។ ហើយរឿងមួយដែលជួយអ្នកឱ្យមានសន្តិភាព និងសំណាង គឺការដឹងពីរបៀបរក្សារឿងទាំងនេះ កាន់តែនិយាយតិចកាន់តែល្អ។
១.កុំប្រាប់រឿងទាក់ទងផែនការ និងគោលដៅជីវិតរបស់អ្នក
កំហុសមួយដែលយុវវ័យជាច្រើនតែងតែធ្វើគឺចូលចិត្តចែករំលែកផែនការ គម្រោង មហិច្ឆតា និងគោលដៅទាំងអស់របស់ពួកគេឆាប់ពេក។ ពួកគេគិតថាការនិយាយចេញនឹងត្រូវបានគាំទ្រ លើកទឹកចិត្ត ឬ ផ្តល់កម្លាំងចិត្តបន្ថែមទៀត។ ប៉ុន្តែមនុស្សដែលមានបទពិសោធន៍យល់ថាមានរឿងដែលងាយនឹងបរាជ័យគឺការនិយាយចេញកាន់តែឆាប់។
ហេតុអ្វី? ទីមួយ មិនមែនគ្រប់គ្នាចង់ឱ្យអ្នកទទួលបានជោគជ័យនោះទេ។ មានមនុស្សដែលញញឹមនៅចំពោះមុខអ្នក ប៉ុន្តែពោរពេញដោយការច្រណែន។ នៅពេលដែលអ្នកបង្ហាញផែនការធំៗរបស់អ្នក មុនពេលអ្នកអាចធ្វើវាបាន អ្នកដទៃនឹងរារាំង រិះគន់ ឬ បំផ្លាញគោលដៅរបស់អ្នក។ ទីពីរ ការនិយាយចេញមកធ្វើឱ្យងាយបាត់បង់ការលើកទឹកចិត្ត។ មនុស្សមានចិត្តវិទ្យាចម្លែកមួយ៖ នៅពេលចែករំលែកផែនការ និងត្រូវបានអ្នកដទៃសរសើរ ខួរក្បាលគិតថាខ្លួនបានធ្វើផ្នែកខ្លះនៃផែនការនោះ ដែលជាហេតុនាំឱ្យការខិតខំប្រឹងប្រែងថយចុះ។
មនុស្សឆ្លាតវៃនិយាយតែនៅពេលដែលអ្វីៗគ្រប់យ៉ាងត្រូវបានធ្វើរួច ឬ មានរូបរាងច្បាស់លាស់។ ពួកគេនៅស្ងៀម ជៀសវាងការនិយាយច្រើននាំមានសម្ពាធ និងដើម្បីការពារថាមពលផ្ទាល់ខ្លួនរបស់ពួកគេ។ ក្នុងជីវិត មានព្យុះដែលមិនត្រូវបានបង្កើតឡើងដោយមេឃទេ ប៉ុន្តែត្រូវបានអញ្ជើញដោយមាត់របស់អ្នក។ ការរក្សាផែនការជាសម្ងាត់មិនមែនដោយសារតែការភ័យខ្លាច ឬ ភាពទន់ខ្សោយនោះទេ ប៉ុន្តែដោយសារតែអ្នកដឹងថាភាពជោគជ័យពិតប្រាកដគឺត្រូវរក្សាភាពស្ងៀមស្ងាត់ មានតែលទ្ធផលប៉ុណ្ណោះដែលជាចម្លើយដ៏ខ្លាំងបំផុត។
២.កុំប្រាប់ពីការលំបាក ឬ ទុក្ខវេទនាទាំងអស់របស់អ្នក
មនុស្សគ្រប់គ្នាមានពេលខ្លះដែលពួកគេអស់កម្លាំង មានសម្ពាធ ខកចិត្ត និងចង់រកស្មាដើម្បីពឹងពាក់។ ប៉ុន្តែមនុស្សឆ្លាតវៃយល់ថា កាលណាពួកគេនិយាយអំពីទុក្ខវេទនារបស់ពួកគេកាន់តែច្រើន ពួកគេកាន់តែខ្សោយ ហើយអ្នកស្តាប់ប្រហែលជាមិនអាណិតអាសូរពួកគេយ៉ាងពិតប្រាកដនោះទេ។ មានមនុស្សបីប្រភេទក្នុងជីវិត៖ អ្នកដែលស្រឡាញ់យើងពិតប្រាកដ អ្នកដែលឈរមើល និងអ្នកដែលសប្បាយចិត្តនៅពេលដែលយើងជួបប្រទះបញ្ហា។ ជាអកុសល យើងតែងតែប្រាប់ពីទុក្ខលំបាករបស់យើងទៅកាន់មនុស្សខុស។
នៅពេលដែលអ្នកប្រាប់មនុស្សច្រើនពេកអំពីការលំបាករបស់អ្នក អ្នកងាយនឹងក្លាយជាប្រធានបទនៃការពិភាក្សា។ មនុស្សល្អមានអារម្មណ៍សោកស្តាយចំពោះអ្នកមួយរយៈ មនុស្សអាក្រក់ចាត់ទុកវាជាសេចក្តីរីករាយ។ រឿងដ៏សោកសៅបំផុតនោះគឺថា មានការឈឺចាប់មួយចំនួនរបស់អ្នកដែលអ្នកដទៃមើលឃើញតែជារឿងតូចតាច ពួកគេមិនមានអារម្មណ៍ពេញលេញ ឬ សូម្បីតែមើលស្រាលវា។ នោះហើយជាមូលហេតុដែលមានពាក្យមួយឃ្លាថា៖ មានតែអ្នកទេដែលដឹងពីការឈឺចាប់របស់ខ្លួនឯង។
មនុស្សឆ្លាតវៃជ្រើសរើសចែករំលែកដោយពួកគេមានស្មារតីគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីដឹងថាអ្នកណាគួរឱ្យទុកចិត្ត អ្នកណាពិតជាចង់ជួយ និងអ្នកណាគ្រាន់តែចង់ស្តាប់សម្រាប់ការសប្បាយ។ កាលណាពួកគេកាន់តែចាស់ទុំ ពួកគេកាន់តែជ្រើសរើសនៅស្ងៀមដើម្បីយកឈ្នះ។ វាមិនមែនថាពួកគេឯកានោះទេ ប៉ុន្តែពួកគេយល់ថាការប្រាប់ពីទុក្ខលំបាករបស់ពួកគេមិនជួយដោះស្រាយបញ្ហានោះទេ។ មានតែសកម្មភាព និងឆន្ទៈប៉ុណ្ណោះដែលអាចទាញខ្លួនឯងចេញពីភាពជាប់គាំង។
ការរក្សាទុក្ខលំបាករបស់អ្នកចំពោះខ្លួនឯងមិនមែនជាការបង្ក្រាបអារម្មណ៍របស់អ្នកទេ ប៉ុន្តែជាការរក្សាសន្តិភាពដែលអ្នកសមនឹងទទួលបាន។
៣.កុំប្រាប់អ្វីៗគ្រប់យ៉ាងអំពីហិរញ្ញវត្ថុ ប្រាក់ចំណូល ឬ ទ្រព្យសម្បត្តិរបស់អ្នក
លុយកាក់គឺជាបញ្ហាដ៏រសើបមួយ ប៉ុន្តែមនុស្សជាច្រើនចូលចិត្តអួតអាងថាពួកគេមានប៉ុន្មាន រកបានប៉ុន្មាន និងអ្វីដែលពួកគេមាន។ ការអួតអាងពេលខ្លះមិនមែនមកពីកន្លែងអាក្រក់នោះទេ ប៉ុន្តែមកពីភាពគ្មានកំហុស ចង់បង្ហាញសមត្ថភាពរបស់ពួកគេ ឬ គ្រាន់តែចង់ឱ្យគេកោតសរសើរ។ ប៉ុន្តែមនុស្សឆ្លាតវៃយល់ថា ហិរញ្ញវត្ថុរបស់ពួកគេកាន់តែប្រុងប្រយ័ត្ន ជីវិតរបស់ពួកគេនឹងកាន់តែមានសន្តិភាព។
នៅពេលដែលអ្នកឱ្យអ្នកដទៃដឹងច្រើនពេកអំពីកាបូបរបស់អ្នក អ្នកនឹងប្រឈមមុខនឹងបញ្ហារាប់មិនអស់ដូចជា៖ ត្រូវបានគេខ្ចីប្រាក់ ត្រូវបានគេកេងប្រវ័ញ្ច ត្រូវបានគេច្រណែន និងជួនកាលត្រូវបានគេសង្ស័យ។ មិនមែនគ្រប់គ្នាសុទ្ធតែមានចិត្តទូលាយគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីសប្បាយចិត្តសម្រាប់អ្នកនោះទេ។ មនុស្សច្រើនតែច្រណែននឹងភាពជោគជ័យរបស់អ្នកដទៃ ជាជាងអាណិតអាសូរចំពោះការលំបាករបស់ពួកគេ។
មនុស្សឆ្លាតវៃរក្សារឿងលុយកាក់ជាអាថ៌កំបាំងសំខាន់ៗ។ ពួកគេមិនអួតអាងប្រាក់ខែ ប្រាក់ចំណូល ទ្រព្យសម្បត្តិរបស់ពួកគេទេ ជាពិសេសមិនបង្ហាញផែនការអាជីវកម្មរបស់ពួកឡើយ ព្រោះវាជារឿងដែលមិនចាំបាច់៕