នៅក្នុងជីវិតប្រចាំថ្ងៃ យើងទាំងអស់គ្នាសុទ្ធតែធ្លាប់ជួបប្រទះនឹងស្ថានភាពដែលអារម្មណ៍ហៀរចេញមកលើសពីហេតុផល ដូចជាការខឹងសម្បារ ក្រៀមក្រំ ឬសោកសៅដោយគ្មានមូលហេតុច្បាស់លាស់។ លោកស្រី ហុីង សុខផល ដែលជាអ្នកជំនាញខាងការគ្រប់គ្រងអារម្មណ៍ បានចែករំលែកថា ការយល់ដឹង និងគ្រប់គ្រងអារម្មណ៍គឺជាជំនាញសំខាន់ដែលអាចហ្វឹកហាត់បាន។ វាមិនមែនជាអព្ភូតហេតុនោះទេ ប៉ុន្តែជាការអនុវត្តជាប្រចាំដើម្បីធ្វើឱ្យជីវិតកាន់តែសុខសាន្ត និងមានតុល្យភាព។ ខាងក្រោមនេះ គឺជាគន្លឹះ១០ចំណុចដែលលោកស្រីបានណែនាំ ដើម្បីជួយអ្នកក្លាយជា “ម្ចាស់អារម្មណ៍” របស់ខ្លួនឯង។ សង្ឃឹមថា គន្លឹះទាំងនេះនឹងជួយអ្នកឱ្យគ្រប់គ្រងចិត្តស្មារតីបានកាន់តែប្រសើរ។
១. ស្គាល់អារម្មណ៍ឱ្យច្បាស់លាស់
ការស្គាល់អារម្មណ៍មិនមែនគ្រាន់តែដឹងថា “ខ្ញុំខឹង” ឬ “ខ្ញុំសោកសៅ” ប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែត្រូវស្វែងយល់ឱ្យដល់មូលហេតុនៃអារម្មណ៍នោះ។ សួរខ្លួនឯងថា “ហេតុអ្វីបានជាខ្ញុំខឹង? មានរឿងអ្វីកើតឡើងដែលធ្វើឱ្យខ្ញុំមានអារម្មណ៍បែបនេះ?”។ ការស្គាល់អារម្មណ៍ឱ្យច្បាស់ជួយឱ្យយើងមិនត្រូវបានអារម្មណ៍នោះគ្រប់គ្រង និងអាចដោះស្រាយបញ្ហាបានត្រឹមត្រូវជាងមុន។ នេះគឺជាជំហានដំបូងនៃការគ្រប់គ្រងខ្លួនឯង។
២. វិភាគអារម្មណ៍ម្ដងមួយផ្នែកៗ
នៅពេលអារម្មណ៍អវិជ្ជមានកើតឡើង កុំទុកឱ្យវាលិចលង់ទាំងមូល។ ព្យាយាមវិភាគវាចេញជាផ្នែកតូចៗ ដូចជា “អារម្មណ៍នេះកើតចេញពីការស្ត្រេសការងារ ឬពីទំនាក់ទំនងគ្រួសារ?”។ ការវិភាគនេះជួយឱ្យយើងមើលឃើញឫសគល់នៃបញ្ហា និងអាចដោះស្រាយវាបានម្ដងមួយជំហាន។ វាដូចជាការរុះរើបញ្ហាស្មុគស្មាញឱ្យក្លាយជាផ្នែកសាមញ្ញ ដែលងាយស្រួលគ្រប់គ្រង។
៣. ដឹងទាន់ពីកត្តាជំរុញអារម្មណ៍
តើអ្នកដឹងទេថា បរិស្ថានជុំវិញ មនុស្សដែលយើងជួប ឬសូម្បីតែរឿងតូចតាចដូចជាអាកាសធាតុ អាចជំរុញឱ្យអារម្មណ៍យើងមិនល្អ? ការដឹងទាន់ពីកត្តាទាំងនេះជួយឱ្យយើងអាចជៀសវាង ឬត្រៀមខ្លួនទទួល។ ឧទាហរណ៍ បើដឹងថាការនៅជាមួយមនុស្សអវិជ្ជមានធ្វើឱ្យយើងធុញទ្រាន់ គួររកវិធីកាត់បន្ថយការជួបជុំនោះ។ នេះគឺជាការការពារជាមុន ដើម្បីរក្សាតុល្យភាពអារម្មណ៍។
៤. កត់ត្រារឿងល្អៗក្នុងជីវិតប្រចាំថ្ងៃ
កុំគ្រាន់តែផ្តោតលើរឿងអវិជ្ជមាន។ ចូរកត់ត្រារឿងល្អៗដែលកើតឡើងក្នុងថ្ងៃនីមួយៗ ទោះបីវាតូចតាចប៉ុណ្ណា ដូចជា “ថ្ងៃនេះខ្ញុំបានញ៉ាំអាហារឆ្ងាញ់” ឬ “មានមិត្តភក្តិសួរសុខទុក្ខ”។ ការកត់ត្រានេះជួយកាត់បន្ថយអារម្មណ៍គិតថាខ្លួនឯងមិនគ្រប់គ្រាន់ និងបង្កើតទម្លាប់ដឹងគុណលើជីវិត។ វាដូចជាការបំពេញចិត្តដោយរឿងវិជ្ជមានតូចៗ ដែលធ្វើឱ្យចិត្តកាន់តែស្រាល។
៥. ដាក់ស្លាកឱ្យអារម្មណ៍អវិជ្ជមាន
នៅពេលអារម្មណ៍អវិជ្ជមានមកដល់ ចូរដាក់ស្លាកឱ្យវាដោយសាមញ្ញ ដូចជា “នេះគ្រាន់តែជាកំហឹង” ឬ “នេះជាភាពក្រៀមក្រំ”។ ការដាក់ស្លាកនេះជួយឱ្យយើងសង្កេតអារម្មណ៍ពីខាងក្រៅ ជំនួសឱ្យការលិចជាមួយវា។ វាជាវិធីសាស្ត្រដ៏មានប្រសិទ្ធភាពក្នុងការបំបែរការផ្តោតអារម្មណ៍ និងមិនឱ្យអារម្មណ៍នោះគ្រប់គ្រងយើងទាំងស្រុង។
៦. គេងឱ្យគ្រប់គ្រាន់ជារៀងរាល់ថ្ងៃ
ការគេងគឺជា “ថ្នាំល្អបំផុត” សម្រាប់សុខភាពផ្លូវចិត្ត។ បើគេងមិនគ្រប់គ្រាន់ អារម្មណ៍អវិជ្ជមានងាយកើតឡើងខ្លាំង។ ចំណុចនេះហាក់ដូចជាងាយស្រួល ប៉ុន្តែមនុស្សជាច្រើនមើលរំលង។ ព្យាយាមគេងឱ្យបាន៧-៨ម៉ោងក្នុងមួយយប់ និងរក្សាកាលវិភាគគេងទៀងទាត់។ ការគេងល្អជួយស្តារខួរក្បាល និងធ្វើឱ្យអារម្មណ៍ស្រាលស្រួលជាងមុន។
៧. ហ្វឹកហាត់ដកដង្ហើមជ្រៅៗយឺតៗ
នៅពេលអារម្មណ៍ក្តៅក្រហាយ ឬស្ត្រេស សូមព្យាយាមដកដង្ហើមជ្រៅៗយឺតៗ។ វិធីនេះជួយកែសម្រួលប្រព័ន្ធសរសៃប្រសាទ និងនាំឱ្យចិត្តស្ងប់ស្ងាត់ឡើងវិញ។ អ្នកអាចអនុវត្តដោយដកដង្ហើមចូល៤វិនាទី ទប់៤វិនាទី និងដកចេញ៤វិនាទី។ វាជាឧបករណ៍សាមញ្ញដែលអាចប្រើបានគ្រប់ពេលវេលា គ្មានតម្រូវការឧបករណ៍អ្វីទាំងអស់។
៨. ជ្រើសរើសចម្រៀងដែលជួយស្រាលចិត្ត
តន្ត្រីគឺជាមិត្តល្អសម្រាប់អារម្មណ៍។ ចូរជ្រើសរើសចម្រៀងដែលមានខ្លឹមសារវិជ្ជមាន ឬជួយឱ្យមានកម្លាំងចិត្ត ដើម្បីរំលាយអារម្មណ៍អវិជ្ជមាន។ ឧទាហរណ៍ ចម្រៀងស្រាលៗអាចជួយសម្រាលក្រៀមក្រំ ខណៈចម្រៀងលើកទឹកចិត្តអាចបំបាត់ភាពធុញទ្រាន់។ បង្កើតបញ្ជីចម្រៀងផ្ទាល់ខ្លួន និងស្តាប់វានៅពេលត្រូវការ។ តន្ត្រីមិនត្រឹមតែកម្សាន្តទេ ប៉ុន្តែជាឧបករណ៍ព្យាបាលចិត្តផងដែរ។
៩. ក្លាយជាម្ចាស់អារម្មណ៍តាមរយៈការហ្វឹកហាត់
ការគ្រប់គ្រងអារម្មណ៍មិនមែនកើតឡើងដោយធម្មជាតិនោះទេ ប៉ុន្តែត្រូវការការហ្វឹកហាត់ជាប្រចាំ។ លោកស្រី ហុីង សុខផល សង្កត់ធ្ងន់ថា គន្លឹះទាំង៨ខាងលើគ្រាន់តែជាចំណុចចាប់ផ្តើម ប៉ុន្តែការអនុវត្តជាប់លាប់នឹងធ្វើឱ្យអ្នកក្លាយជាម្ចាស់អារម្មណ៍ពិតប្រាកដ។ វាដូចជាការហ្វឹកហាត់រាងកាយ ដែលត្រូវការពេលវេលា ប៉ុន្តែលទ្ធផលគឺមានតម្លៃ។
១០. ចេញក្រៅស្រូបខ្យល់បរិសុទ្ធ និងធ្វើរឿងសប្បាយៗ
ចុងក្រោយ កុំគ្រាន់តែនៅក្នុងបន្ទប់បិទជិត។ ចូរចេញក្រៅដើរលេង ស្រូបខ្យល់បរិសុទ្ធ ឬធ្វើសកម្មភាពដែលធ្វើឱ្យអ្នកសប្បាយចិត្ត ដូចជាដើរលេងសួនច្បារ ឬជួបមិត្តភក្តិ។ ធម្មជាតិ និងសកម្មភាពវិជ្ជមានជួយបំបាត់អារម្មណ៍អវិជ្ជមាន និងបំពេញជីវិតដោយសុភមង្គល។ នេះគឺជាវិធីសាមញ្ញដើម្បីស្តារថាមពលចិត្ត។
សរុបមក ការគ្រប់គ្រងអារម្មណ៍គឺជាជំនាញដែលអាចរៀនសូត្រ និងអភិវឌ្ឍបាន។ លោកស្រី ហុីង សុខផល លើកទឹកចិត្តឱ្យអ្នកចាប់ផ្តើមពីថ្ងៃនេះ ដើម្បីមិនឱ្យអារម្មណ៍គ្រប់គ្រងជីវិតអ្នកទៀត។ បើអ្នកមានបទពិសោធន៍ផ្ទាល់ខ្លួន សូមចែករំលែកនៅក្នុងមតិយោបល់ ដើម្បីជួយលើកទឹកចិត្តគ្នាទៅវិញទៅមក!