ការមានផ្ទះ និងលុយកាក់ មិនអាចធានាភាពស្រណុកក្នុងវ័យចាស់នោះទេ ហានិភ័យ ៥ យ៉ាងនេះនៅតែមាន!

ការមានផ្ទះ និងប្រាក់សន្សំអាចបន្ធូរបន្ថយសម្ពាធនៃភាពចាស់ជរា ប៉ុន្តែនោះមិនមែនជារឿងសុខស្រួលទាំងស្រុងនោះទេ។

១. ជំងឺធ្ងន់ធ្ងរអាចផ្លាស់ប្តូរផែនការហិរញ្ញវត្ថុរបស់អ្នក

នៅពេលនៅក្មេង មនុស្សជាច្រើនតែងតែរៀបចំផែនការសម្រាប់វ័យចាស់ជរាដោយផ្អែកលើប្រាក់ដែលពួកគេមានដូចជា ផ្ទះ ប្រាក់សន្សំ ប្រាក់សោធននិវត្តន៍ ឬ ប្រាក់ចំណូលពីទ្រព្យសម្បត្តិ។

ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ សុខភាពគឺជាអថេរដែលមិនអាចទាយទុកជាមុនបានបំផុត។

នៅពេលអ្នកកាន់តែចាស់ទៅ តម្រូវការសម្រាប់ការព្យាបាលវេជ្ជសាស្ត្រ ថ្នាំពេទ្យ ការពិនិត្យសុខភាព និងការថែទាំរយៈពេលវែងអាចកើនឡើង។

មិនមែនរាល់ការចំណាយទាំងអស់លេចឡើងជាប្រចាំសម្រាប់អ្នកដើម្បីបញ្ចូលទៅក្នុងផែនការរបស់អ្នកបានយ៉ាងងាយស្រួលនោះទេ។ ព្រឹត្តិការណ៍ដែលមិននឹកស្មានដល់អាចកើតឡើង និងនាំឱ្យមានការចំណាយរាប់ខែ សូម្បីតែច្រើនឆ្នាំ។

ជាពិសេស ជំងឺមិនត្រឹមតែប៉ះពាល់ដល់ហិរញ្ញវត្ថុនោះទេ។ នៅពេលដែលសុខភាពធ្លាក់ចុះ សមត្ថភាពក្នុងការធ្វើការ ធ្វើដំណើរ ថែទាំខ្លួនឯង និងធ្វើការសម្រេចចិត្តក៏អាចមានកម្រិតផងដែរ។

ដូច្នេះ ការរៀបចំសម្រាប់វ័យចំណាស់មិនគួរបញ្ឈប់ត្រឹមការប្រមូលទ្រព្យសកម្មនោះទេ។ ការរក្សាសុខភាពល្អ ការមានធានារ៉ាប់រងសមស្រប និងការដាក់ប្រាក់បម្រុងសម្រាប់គ្រាអាសន្នផ្នែកវេជ្ជសាស្រ្តក៏ជាផ្នែកសំខាន់ៗនៃផែនការចូលនិវត្តន៍ផងដែរ។

២. ទ្រព្យសកម្មច្រើន ប៉ុន្តែមានប្រាក់តិចតួចពេក

ភាពផ្ទុយគ្នាទូទៅមួយគឺថា មនុស្សមួយចំនួនមានទ្រព្យសកម្មដ៏មានតម្លៃ ប៉ុន្តែមិនមានប្រាក់ច្រើនដែលអាចរកបាននោះទេ។

ផ្ទះអាចជាទ្រព្យសកម្មដ៏មានតម្លៃ ប៉ុន្តែនៅពេលត្រូវការប្រាក់ក្នុងរយៈពេលខ្លី ការប្តូរផ្ទះនោះទៅជាប្រាក់សុទ្ធមិនមែនតែងតែរហ័សនោះទេ។ ការលក់ផ្ទះត្រូវការពេលវេលា ការជួលតម្រូវឱ្យស្វែងរកអ្នកជួល ហើយការដាក់បញ្ចាំពាក់ព័ន្ធនឹងលក្ខខណ្ឌប្រាក់កម្ចី និងសមត្ថភាពសងវិញ។

ទន្ទឹមនឹងនេះ ការចំណាយក្នុងវ័យចំណាស់ច្រើនតែមិនរង់ចាំទ្រព្យសកម្មត្រូវបានរំលាយចោលនោះទេ។

ទោះបីជាគ្មានព្រឹត្តិការណ៍ធំៗក៏ដោយ ផ្ទះធំមួយតម្រូវឱ្យមានការថែទាំ ការជួសជុល សេវាប្រើប្រាស់ និងថ្លៃថែទាំ។ ប្រសិនបើគ្រួសាររួញតូច អ្វីដែលធ្លាប់ជាប្រភពនៃមោទនភាពអាចក្លាយជាកន្លែងដែលត្រូវការកម្លាំងពលកម្មច្រើនដើម្បីថែទាំ។

ដូច្នេះ ទ្រព្យសកម្មថេរ និងលំហូរសាច់ប្រាក់គួរតែត្រូវបានចាត់ទុកថាជារឿងពីរដាច់ដោយឡែកពីគ្នា។ ការមានទ្រព្យសកម្មគឺជារឿងមួយ។ ការមានលុយគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីគ្រប់គ្រងការចំណាយប្រចាំថ្ងៃ និងការចំណាយដែលមិននឹកស្មានដល់គឺជារឿងមួយទៀត។

៣. ការដាក់ការរំពឹងទុកទាំងអស់សម្រាប់វ័យចំណាស់ទៅលើកុមារ

ឪពុកម្តាយជាច្រើនចំណាយពេលពេញមួយជីវិតរបស់ពួកគេក្នុងការប្រមូលទ្រព្យសម្បត្តិដោយគិតថាកូនៗរបស់ពួកគេនឹងមើលថែពួកគេនៅពេលក្រោយ។ នេះគឺជាបំណងប្រាថ្នាធម្មជាតិ ប៉ុន្តែការធ្វើឱ្យវាក្លាយជាផែនការហិរញ្ញវត្ថុតែមួយគត់អាចបង្កើតសម្ពាធយ៉ាងខ្លាំងលើជំនាន់ទាំងពីរ។

កូនពេញវ័យច្រើនតែមានគ្រួសារ ការងារ កូនតូចៗ ប្រាក់កម្ចី និងគោលដៅផ្ទាល់ខ្លួន។ ចម្ងាយភូមិសាស្ត្រក៏ធ្វើឱ្យការថែទាំប្រចាំថ្ងៃសម្រាប់ឪពុកម្តាយមិនតែងតែអាចធ្វើទៅបានដែរ។

រឿងសំខាន់គឺមិនត្រូវបដិសេធតួនាទីរបសកូនទេ ប៉ុន្តែត្រូវរក្សាតុល្យភាពនៃការគាំទ្រពីជំនាន់មួយទៅជំនាន់មួយ។

ឪពុកម្តាយដែលមានហិរញ្ញវត្ថុផ្ទាល់ខ្លួននឹងមានភាពសកម្មជាងមុនក្នុងការសម្រេចចិត្តរបស់ពួកគេ។ នៅពេលដែលពួកគេត្រូវការជំនួយពីកូនៗរបស់ពួកគេ វាគឺជាការគាំទ្របន្ថែមជាជាងការក្លាយជាប្រភពនៃការគាំទ្រតែមួយគត់។

ដូច្នេះ វ័យចំណាស់ដែលមានផាសុកភាពមិនចាំបាច់មានន័យថាគ្មាននរណាម្នាក់នោះទេ ប៉ុន្តែមាននរណាម្នាក់ត្រូវពឹងផ្អែកនៅពេលដែលត្រូវការ ខណៈពេលដែលនៅតែរក្សាបាននូវឯករាជ្យភាពក្នុងកម្រិតជាក់លាក់មួយ។

៤. ពេលដែលអ្នកចង់ថែរក្សាខ្លួនឯង ប៉ុន្តែលែងមានកម្លាំងទៀតហើយ

រឿងមួយដែលងាយនឹងមើលរំលងនៅពេលរៀបចំផែនការសម្រាប់វ័យចំណាស់គឺសមត្ថភាពក្នុងការថែរក្សាខ្លួនឯង។

ពេលអ្នកមានសុខភាពល្អ ការចម្អិនអាហារ ការដើរទិញឥវ៉ាន់ ការសម្អាតផ្ទះ ការឡើងជណ្តើរ ការទៅជួបគ្រូពេទ្យ ឬ ការធ្វើដំណើរទៅកន្លែងណាមួយដោយខ្លួនឯងហាក់ដូចជាមិនសំខាន់។

ប៉ុន្តែពីរបីឆ្នាំក្រោយមក គ្រាន់តែបញ្ហាចល័ត ឬ សុខភាពអាចធ្វើឱ្យកិច្ចការដែលធ្លាប់ធ្វើទាំងនេះពិបាក។

ប្រសិនបើផ្ទះមានជាន់ច្រើន បន្ទប់ទឹករអិល ជណ្តើរខ្ពស់ ឬ ស្ថិតនៅឆ្ងាយពីសេវាកម្មសំខាន់ៗ ការរស់នៅទីនោះនៅពេលក្រោយអាចក្លាយជាការពិបាក។

ដូច្នេះ ការរៀបចំសម្រាប់វ័យចំណាស់ក៏ត្រូវពិចារណាពីស្ថានភាពរស់នៅ និងរបៀបរស់នៅផងដែរ។ កន្លែងដែលងាយស្រួលផ្លាស់ទី មានការរៀបចំរស់នៅសាមញ្ញ នៅជិតសេវាកម្មសំខាន់ៗ និងអាចកែសម្រួលបានតាមសុខភាព នឹងជួយកាត់បន្ថយការពឹងផ្អែកនៅពេលដែលអាយុកើនឡើង។

៥. មានលុយគ្រប់គ្រាន់ ប៉ុន្តែខ្វះបណ្តាញសាច់ញាតិជិតស្និទ្ធនេះគឺជាហានិភ័យដែលមើលមិនឃើញបំផុត

ពេលកំពុងធ្វើការ មនុស្សម្នាក់អាចមានទំនាក់ទំនងរាប់សិបពីការងារ មិត្តភក្តិ ដៃគូ រហូតដល់អ្នកជិតខាង។ ប៉ុន្តែបន្ទាប់ពីចូលនិវត្តន៍ ទំនាក់ទំនងជាច្រើននឹងរួមតូចដោយធម្មជាតិ។
កូនៗរវល់ មិត្តភក្តិស្ថិតក្នុងស្ថានភាពផ្សេងៗគ្នា ហើយការជួបជុំគ្នាកាន់តែមិនសូវញឹកញាប់។ មនុស្សម្នាក់អាចរស់នៅក្នុងផ្ទះដ៏សុខស្រួល ប៉ុន្តែមានអន្តរកម្មតិចតួចណាស់ជាមួយអ្នកដទៃជារៀងរាល់ថ្ងៃ។

ដូច្នេះ ការរៀបចំសម្រាប់វ័យចំណាស់មិនមែនគ្រាន់តែជាការរៀបចំលុយនោះទេ។ ការរក្សាចំណង់ចំណូលចិត្ត ការជួបមិត្តភក្តិ ការរក្សាទំនាក់ទំនងជាមួយសាច់ញាតិ ការចូលរួមក្នុងសកម្មភាពសហគមន៍សមស្រប ឬ គ្រាន់តែកសាងទំនាក់ទំនងគួរឱ្យទុកចិត្តមួយចំនួន សុទ្ធតែមានតម្លៃយូរអង្វែង។

ជីវិតដែលមានទំនាក់ទំនងគ្នាក៏ធ្វើឱ្យវាកាន់តែងាយស្រួលក្នុងការទប់ទល់នឹងព្រឹត្តិការណ៍ដែលមិននឹកស្មានដល់ផងដែរ។
ការមានទ្រព្យសម្បត្តិច្រើនមិនចាំបាច់មានន័យថាហានិភ័យតិចជាងមុននៅពេលចាស់នោះទេ។
គួរកត់សម្គាល់ថាហានិភ័យទាំងប្រាំខាងលើជារឿយៗមិនលេចឡើងទាំងអស់ក្នុងពេលតែមួយនោះទេ។ ពួកវាអាចវិវត្តដោយស្ងៀមស្ងាត់ក្នុងរយៈពេលជាច្រើនឆ្នាំ ហើយក្លាយជាជាក់ស្តែងតែនៅពេលដែលមនុស្សម្នាក់ឈានដល់អាយុចូលនិវត្តន៍។

ដូច្នេះ ការធ្វើផែនការក្រោយចូលនិវត្តន៍គួរតែត្រូវបានមើលឱ្យកាន់តែទូលំទូលាយជាងការទិញផ្ទះ ឬ ការប្រមូលប្រាក់តែមួយមុខ ព្រោះគ្រឹះដ៏រឹងមាំទាំងនេះគឺចាំបាច់ណាស់៕