អាពាហ៍ពិពាហ៍កក់ក្ដៅ ឬត្រជាក់ មិនមែនសម្រេចដោយរឿងធំទេ
ជីវិតអាពាហ៍ពិពាហ៍ កក់ក្ដៅឬត្រជាក់ត្រជំ ពេលខ្លះគ្រាន់តែសម្លឹងមើលតាមរយៈរឿងរ៉ាវតូចតាចប៉ុណ្ណោះ។
សេចក្ដីស្រឡាញ់ដ៏យូរអង្វែង ប្រៀបបាននឹងការរក្សាភ្លើងចង្កៀងមួយនៅក្នុងផ្ទះ។ មិនចាំបាច់ភ្លឺចែងចាំងពេកទេ។ គ្រាន់តែរៀងរាល់ថ្ងៃបន្ថែមការយកចិត្តទុកដាក់បន្តិចបន្តួច ក៏គ្រប់គ្រាន់នឹងផ្ដល់ភាពកក់ក្ដៅដល់ជីវិតដ៏សាមញ្ញមួយអស់មួយជីវិត។
មនុស្សជាច្រើនរង់ចាំថ្ងៃខួប ផ្កាធំ ដំណើរទេសចរណ៍ឆ្ងាយ ឬពាក្យស្រឡាញ់ខ្លាំងៗ។ តែផ្ទះមួយក្លាយជាកក់ក្ដៅ ឬត្រជាក់ ភាគច្រើនមិនសម្រេចនៅថ្ងៃធំទាំងនោះទេ។ វាសម្រេចនៅពេលព្រឹក ពេលល្ងាច និងពេលគេនឿយ។
១. ភ្លើងចង្កៀងមិនត្រូវការខ្យល់ព្យុះ
ស្នេហាថ្ងៃដំបូងដូចភ្លើងធំ។ វាភ្លឺ វាក្ដៅ វាងាយមើលឃើញ។
ស្នេហាយូរអង្វែងដូចចង្កៀងក្នុងផ្ទះ។ វាមិនចាំបាច់ធ្វើឲ្យគេស្រវាំងភ្នែកទេ។ វាត្រូវការតែមិនឲ្យរលត់។
ចង្កៀងរលត់មិនមែនព្រោះមានព្យុះតែម្តងនោះទេ។
វារលត់ព្រោះគ្មាននរណាបន្ថែមប្រេង។
គ្មាននរណាការពារពីខ្យល់តូច។
គ្មាននរណាមើលថាវានៅមានភ្លើងឬអត់។
ក្នុងគ្រួសារក៏ដូចគ្នា។
មិនចាំបាច់មានរឿងធំទើបត្រជាក់។
គ្រាន់តែមិននិយាយពីរបីថ្ងៃ
គ្រាន់តែញ៉ាំបាយដោយមើលទូរស័ព្ទ
គ្រាន់តែគេងបែរខ្នងដោយមិនសួរ «ថ្ងៃនេះនឿយទេ?»
ភ្លើងក៏ចុះខ្សោយបន្តិចម្តងៗ។
២. រឿងតូចៗទាំងនោះទៅជាអាកាសធាតុក្នុងផ្ទះ
ផ្ទះមួយមិនត្រជាក់ព្រោះមានមេឃត្រជាក់ខាងក្រៅទេ។
វាត្រជាក់ព្រោះមនុស្សក្នុងផ្ទះឈប់កក់ក្ដៅនឹងគ្នា។
រឿងតូចដែលធ្វើឲ្យផ្ទះកក់ក្ដៅ៖
- ពាក្យ «ញ៉ាំបាយហើយ» មុនចេញទៅធ្វើការ
- ចាក់ទឹកឲ្យគ្នាមួយកែវពេលគេមកដល់ផ្ទះ
- ស្តាប់រឿងតូចរបស់គេ ទោះខ្លួនឯងនឿយក៏ដោយ
- ដាក់ចានចុះ ជួយលាង មិនរង់ចាំឲ្យគេសុំ
- ផ្ញើសារខ្លីមួយពាក្យពេលរវល់
រឿងតូចដែលធ្វើឲ្យផ្ទះត្រជាក់៖
- ឆ្លើយខ្លីៗដោយមិនមើលមុខ
- រិះគន់ចំពោះកំហុសតូច តែមិនសរសើរចំពោះការខិតខំ
- ប្រៀបធៀបគេនឹងគ្រួសារផ្សេង
- រក្សាទុកពាក្យចាស់ៗ ដើម្បីយកមកនិយាយវិញពេលខឹង
- នៅក្បែរគ្នា តែចិត្តនៅកន្លែងផ្សេង
មនុស្សមិនចាកចេញពីគ្រួសារភ្លាមៗព្រោះរឿងធំតែម្តងនោះទេ។
ពួកគេចាកចេញបន្តិចម្តងៗ ពីរឿងតូចដែលគ្មាននរណាកែ។
៣. មិនចាំបាច់ភ្លឺចែងចាំង គ្រាន់តែកុំឲ្យងងឹត
គូស្នេហ៍ខ្លះនឿយព្រោះគេគិតថាត្រូវធ្វើឲ្យស្នេហាដូចថ្ងៃដំបូងជានិច្ច។
នោះធ្វើឲ្យនឿយ។ ព្រោះជីវិតពិតមានការងារ មានកូន មានបំណុល មានជំងឺ មានថ្ងៃដែលគ្មានកម្លាំងនិយាយច្រើន។
ស្នេហាយូរអង្វែងមិនតម្រូវឲ្យមានផ្ការៀងរាល់សប្ដាហ៍ទេ។
វាតម្រូវឲ្យមាន៖
- សំឡេងស្ងប់ ពេលគេនឿយ
- ដៃមួយស្ទាបស្មា ពេលគេនៅស្ងៀម
- ការអត់ធ្មត់ ពេលគេនិយាយមិនល្អមួយឃ្លា
- ការសុំទោស ពេលខ្លួនឯងខុស មិនរង់ចាំឲ្យគេសុំមុន
ភ្លើងតូចដែលឆេះរាល់យប់ មានតម្លៃជាងភ្លើងធំដែលឆេះមួយយប់ រួចរលត់។
៤. កុំរង់ចាំ «ពេលមានពេល» ទើបថែ
មនុស្សនិយាយថា៖
«រង់ចាំរវល់តិចសិន ទើបមានពេលថែគ្នា។»
តែគ្រួសារមិនរង់ចាំ។
កូនធំឡើង។
ឪពុកម្តាយចាស់។
សុខភាពចុះ។
ពាក្យដែលមិនបាននិយាយ ក៏កាន់តែពិបាកនិយាយ។
ការថែមិនត្រូវការមួយម៉ោងពេញទេ។
វាត្រូវការបីនាទីដែលពិត។
បីនាទីមើលមុខគ្នា។
បីនាទីសួរឲ្យចប់។
បីនាទីមិនប្រើទូរស័ព្ទពេលញ៉ាំបាយ។
បីនាទីនេះធ្វើរាល់ថ្ងៃ មានថាមពលជាងដំណើរលេងមួយឆ្នាំដែលធ្វើតែម្តង។
៥. របៀបបន្ថែមប្រេងឲ្យចង្កៀងរៀងរាល់ថ្ងៃ
- ចេញពីផ្ទះ ទុកពាក្យស្រួលមួយឃ្លា
- មកដល់ផ្ទះ កុំចូលទៅបន្ទប់ភ្លាមៗដោយមិននិយាយ
- ញ៉ាំបាយឲ្យបានមួយពេលក្នុងមួយថ្ងៃដោយមិនមើលអេក្រង់
- កុំកែគេចំពោះមុខកូន ឬចំពោះមុខភ្ញៀវ
- ចាំថ្ងៃដែលគេនឿយ ហើយកាត់បន្ថយការតវ៉ា
- និយាយពីអ្វីដែលគេធ្វើបានល្អ មិនមែនតែអ្វីដែលខ្វះ
- មុនគេង បិទរឿងចាស់ៗមួយថ្ងៃ កុំយកទៅដេកជាមួយ
រឿងទាំងនេះមិនធ្វើឲ្យជីវិតក្លាយជារឿងនិទានទេ។
វាធ្វើឲ្យជីវិតអាចនៅជាមួយគ្នាបាន។
៦. កក់ក្ដៅមិនមែនមានន័យថាគ្មានឈ្លោះ
គ្រួសារល្អមិនមែនជាគ្រួសារដែលមិនឈ្លោះទេ។
គឺជាគ្រួសារដែលឈ្លោះរួច នៅតែចេះបន្ថែមភ្លើងវិញ។
ឈ្លោះហើយនៅត្រជាក់យូរ ទើបជាគ្រោះថ្នាក់។
ឈ្លោះហើយចេះនិយាយ ចេះសុំទោស ចេះដាក់ដៃលើស្មាគ្នាវិញ នោះចង្កៀងនៅមានភ្លើង។
កុំខ្លាចការខុសគ្នា។
ខ្លាចតែការនៅស្ងៀមយូរពេក រហូតគ្នាលែងស្គាល់ចិត្តគ្នា។
សរុប
អាពាហ៍ពិពាហ៍មិនត្រូវការភ្លើងធំគ្រប់យប់ទេ។
វាត្រូវការភ្លើងតូចដែលមិនឲ្យរលត់។
កក់ក្ដៅឬត្រជាក់ មិនសម្រេចដោយផ្ទះធំ លុយច្រើន ឬថ្ងៃខួបស្អាត។
វាសម្រេចដោយរបៀបដែលអ្នកនិយាយពេលភ្លឺ
របៀបដែលអ្នកមើលមុខគ្នាពេលនឿយ
និងរបៀបដែលអ្នកមិនបំភ្លេចបន្ថែមប្រេងឲ្យចង្កៀងរាល់ថ្ងៃ។
ស្រឡាញ់យូរអង្វែងមិនមែនជារឿងអស្ចារ្យទេ។
វាជារឿងសាមញ្ញដែលធ្វើឡើងជារៀងរាល់ថ្ងៃ។
បើអ្នកចង់ឲ្យផ្ទះកក់ក្ដៅអស់មួយជីវិត
កុំរង់ចាំថ្ងៃធំ។
ចាប់ផ្ដើមពីរឿងតូចថ្ងៃនេះ។
