មនុស្សដែលឯកោនៅពេលចាស់ទៅ ភាគច្រើនគឺសាងកំហុសចំពោះរឿងទាំង ៣ នេះកាលនៅក្មេង

ភាពឯកោនៅពេលចាស់ជរា ជួនកាលមិនចាប់ផ្តើមដោយកង្វះដៃគូទេ ប៉ុន្តែជាមួយនឹងទម្លាប់ដែលរុញច្រានទំនាក់ទំនងដោយស្ងៀមស្ងាត់។ មានរឿង ៣ យ៉ាងដែលអ្នកធ្វើវាញឹកញាប់ វាកាន់តែងាយស្រួលក្នុងការរស់នៅក្នុងកន្លែងដែលមានមនុស្សតិចណាស់បង្ហាញចំណាប់អារម្មណ៍នៅពេលក្រោយក្នុងជីវិត។

មនុស្សចាស់ខ្លះមិនខ្វះកូន ឬ ចៅៗទេ ហើយពួកគេក៏មិនរស់នៅតែម្នាក់ឯងដែរ ប៉ុន្តែពួកគេនៅតែមានអារម្មណ៍ថាផ្ទះរបស់ពួកគេស្ងាត់ពេក។ រឿងសំខាន់គឺថា ភាពឯកោជួនកាលត្រូវបានបង្កើតឡើងពីទម្លាប់ដដែលៗក្នុងរយៈពេលជាច្រើនឆ្នាំ។

១.ការស៊ាំនឹងការបដិសេធការអញ្ជើញ និងការជួបជុំសង្គមច្រើនពេក

“ខ្ញុំអាចនៅផ្ទះបាន” ស្តាប់ទៅធម្មតា។ ការមិនចេញទៅក្រៅម្តង មិនជួបគ្នាពីរដងប្រហែលជាមិនមានផលប៉ះពាល់អ្វីទេ។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើវាក្លាយជាទម្លាប់ ទំនាក់ទំនងនឹងផ្លាស់ប្តូរបន្តិចម្តងៗ។

មនុស្សត្រូវការសកម្មភាពដើម្បីរក្សាអារម្មណ៍នៃការតភ្ជាប់។ ការណាត់ជួបផឹកកាហ្វេ ញ៉ាំអាហារ ដើរលេង ឬ ការសន្ទនាខ្លីៗ គឺជាមធ្យោបាយសម្រាប់ក្រុមគ្រួសារ និងមិត្តភក្តិដើម្បីដឹងថាពួកគេនៅតែមានកន្លែងនៅក្នុងជីវិតរបស់គ្នាទៅវិញទៅមក។ នៅពេលដែលមនុស្សម្នាក់បដិសេធឥតឈប់ឈរ ម្នាក់ទៀតអាចស្ទាក់ស្ទើរក្នុងការអញ្ជើញពួកគេម្តងទៀត។

នៅពេលដែលយើងចាស់ទៅ រង្វង់សង្គមរបស់យើងមានទំនោររួញតូចទៅៗ ដោយសារតែការងារចប់ មិត្តភក្តិតិចជាងមុន ឬ សុខភាពផ្លាប្តូរស់។ ប្រសិនបើយើងធ្លាប់នៅផ្ទះ និងបដិសេធការណាត់ជួបក្នុងសង្គមពីមុន ហានិភ័យនៃភាពឯកោនឹងកើនឡើង។ ការចូលចិត្តភាពស្ងប់ស្ងាត់មិនចាំបាច់ជាភាពឯកោនោះទេ ប៉ុន្តែភាពស្ងប់ស្ងាត់យូរដោយគ្មានទំនាក់ទំនងសង្គមគឺជាបញ្ហាខុសគ្នា។

២.ការរិះគន់ខ្លាំងពេក និងវិនិច្ឆ័យអ្នកដទៃជានិច្ច

ការរិះគន់តែមួយអាចធ្វើឱ្យអ្នកដទៃខកចិត្ត។ ការត្អូញត្អែរតែមួយអាចត្រូវបានគេមើលរំលង។ ប៉ុន្តែនៅពេលដែលការស្វែងរកកំហុស ការរិះគន់ និងការវិនិច្ឆ័យក្លាយជាវិធីទំនាក់ទំនងជាទម្លាប់ មនុស្សនៅជុំវិញយើងនឹងឃ្លាតឆ្ងាយពីគ្នាបន្តិចម្តងៗ។

ជាពិសេសនៅក្នុងគ្រួសារ មតិយោបល់ឥតឈប់ឈរអំពីរបៀបរស់នៅ ការងារ លុយកាក់ របៀបចិញ្ចឹមកូន ឬ ជម្រើសផ្ទាល់ខ្លួនអាចប្រែក្លាយការសន្ទនាទៅជាការឈ្លោះប្រកែកគ្នាបានយ៉ាងងាយស្រួល។ ខណៈពេលដែលស្នេហាអាចនៅតែមាន មនុស្សប្រហែលជាលែងចង់ចែករំលែកច្រើនទៀតហើយ។

នៅពេលចាស់ទៅ តម្រូវការសម្រាប់ការយកចិត្តទុកដាក់ និងការសន្ទនាច្រើនតែក្លាយជាសំខាន់។ ប្រសិនបើនរណាម្នាក់បានធ្វើឱ្យទំនាក់ទំនងជាច្រើនតានតឹងដោយអចេតនាក្នុងរយៈពេលយូរ នៅពេលដែលពួកគេត្រូវការនរណាម្នាក់ដើម្បីទុកចិត្ត ពួកគេអាចរកឃើញថាមានមនុស្សតិចណាស់នៅជុំវិញពួកគេមានឆន្ទៈក្នុងការបើកចំហ។ ការរក្សាមនុស្សឱ្យនៅជិតគ្នាមិនត្រឹមតែតម្រូវឱ្យមានការស្រលាញ់ប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងបរិយាកាសសុខស្រួលផងដែរ។

៣.យកចិត្តទុកដាក់ចំពោះតែផលប្រយោជន៍ផ្ទាល់ខ្លួន

នេះគឺជាទម្លាប់ដែលពិបាកទទួលស្គាល់បំផុត។ មនុស្សម្នាក់អាចតែងតែគិតថាពួកគេរស់នៅដោយឯករាជ្យ មិនរំខាននរណាម្នាក់ទេ ប៉ុន្តែកម្រនឹងសួររក ជួយ ឬ យកចិត្តទុកដាក់ចំពោះអ្នកនៅជុំវិញខ្លួន។

ទំនាក់ទំនងរឹងមាំមិនអាចមានម្ខាងបានទេ។ ថ្ងៃនេះមិត្តភក្តិត្រូវការការស្តាប់របស់អ្នក ថ្ងៃស្អែកអ្នកប្រហែលជាត្រូវការពួកគេ។ សូម្បីតែកុមារដែលរវល់ក៏នៅតែអាចចំណាយពេលសម្រាប់មនុស្សជាទីស្រលាញ់របស់ពួកគេបានដែរ ប្រសិនបើពួកគេមានអារម្មណ៍ថាយល់ចិត្ត និងគោរព។ ផ្ទុយទៅវិញ ប្រសិនបើនរណាម្នាក់ស្វែងរកជំនួយពីអ្នកដទៃតែនៅពេលដែលត្រូវការ ប៉ុន្តែកម្រសួរ ឬ ចែករំលែកជាមួយពួកគេ ចម្ងាយអាចកើតឡើងយ៉ាងងាយស្រួល។

ដូច្នេះ ភាពចាស់ជរាមិនមែនគ្រាន់តែជាសុខភាព ឬ ហិរញ្ញវត្ថុនោះទេ។ វាក៏ជា “លទ្ធផល” នៃរបៀបដែលមនុស្សម្នាក់បានបង្កើតទំនាក់ទំនងក្នុងរយៈពេលជាច្រើនឆ្នាំមកនេះផងដែរ។ ការផ្តល់ការថែទាំ ការបង្ហាញការដឹងគុណ ការសួរអំពីសុខុមាលភាពរបស់អ្នកដទៃ និងការមានវត្តមាននៅពេលដែលអ្នកដទៃត្រូវការ អ្នកអាចបង្កើតបណ្តាញដ៏រឹងមាំគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីគាំទ្រអ្នកនៅពេលអ្នកចាស់ទៅ។
ដូច្នេះប្រសិនបើអ្នកមិនចង់ឱ្យឆ្នាំចុងក្រោយរបស់អ្នកឯកោពេកទេ កុំរង់ចាំរហូតដល់អ្នកចាស់ទៅចាប់ផ្តើមកសាងទំនាក់ទំនង។ ការហៅទូរស័ព្ទដើម្បីចូលមើល អាហារគ្រួសារ ការអញ្ជើញឱ្យជួបគ្នា ឬ គ្រាន់តែដឹងពីរបៀបស្តាប់អ្នកដទៃ សុទ្ធតែជា “ការវិនិយោគ” ដោយស្ងៀមស្ងាត់នៅក្នុងសុខុមាលភាពខាងវិញ្ញាណនាពេលអនាគតរបស់មនុស្សម្នាក់៕