ឪពុកម្តាយគ្រប់រូបស្រឡាញ់កូន។ ប៉ុន្តែជួនកាល សេចក្តីស្រឡាញ់នោះ បើបង្ហាញខុសវិធី អាចក្លាយជារបួសផ្លូវចិត្តដល់កូនដោយមិនដឹងខ្លួន។
ទម្លាប់ខ្លះហាក់ដូចជាធម្មតា តែអាចធ្វើឱ្យកូនបាត់បង់ទំនុកចិត្ត មានអារម្មណ៍ថាខ្លួនឯងមិនគ្រប់គ្រាន់ និងពិបាករស់នៅពេលធំឡើង។
ខាងក្រោមនេះជា ទម្លាប់ ៩ យ៉ាង ដែលឪពុកម្តាយគួរប្រុងប្រយ័ត្ន៖
១. ការរិះគន់ច្រើនពេក ឬប្រៀបធៀបជាមួយអ្នកដទៃ
ការនិយាយថា “ហេតុអ្វីបានជាឯងមិនដូចបង?” ឬ “កូនគេពូកែជាង” ធ្វើឱ្យកូនមានអារម្មណ៍ថាខ្លួនឯងមិនល្អគ្រប់គ្រាន់។
២. ការការពារហួសហេតុ (Overprotection)
មិនអនុញ្ញាតឱ្យកូនធ្វើអ្វីដោយខ្លួនឯង ឬដោះស្រាយបញ្ហា ធ្វើឱ្យកូនខ្លាចបរាជ័យ និងមិនជឿជាក់លើសមត្ថភាពខ្លួន។
៣. ស្រឡាញ់តែពេលកូនទទួលបានលទ្ធផលល្អ
បើសរសើរតែពេលបានពិន្ទុខ្ពស់ ឬជោគជ័យ កូននឹងគិតថា “បើខ្ញុំបរាជ័យ ឪពុកម្តាយនឹងមិនស្រឡាញ់ខ្ញុំទៀតទេ”។
៤. មិនទទួលស្គាល់អារម្មណ៍របស់កូន
និយាយថា “កុំយំ!” “មិនអីទេ” ឬ “ឯងធំហើយ មិនគួរខ្លាច” ធ្វើឱ្យកូនមានអារម្មណ៍ថាអារម្មណ៍របស់ខ្លួនមិនសំខាន់។
៥. ការបន្ទោស ឬអាម៉ាស់នៅចំពោះមុខអ្នកដទៃ
ការស្តីបន្ទោសកូននៅមុខមិត្តភក្តិ ឬសាច់ញាតិ បំផ្លាញមុខមាត់ និងទំនុកចិត្តយ៉ាងខ្លាំង។
៦. រំពឹងខ្ពស់ពេក ដោយមិនគិតពីសមត្ថភាពពិត
ដាក់សម្ពាធឱ្យកូនត្រូវតែពូកែគ្រប់យ៉ាង ធ្វើឱ្យកូនមានភាពតានតឹង និងខ្លាចបរាជ័យ។
៧. គ្រប់គ្រងអ្វីៗទាំងអស់
មិនអនុញ្ញាតឱ្យកូនសម្រេចចិត្តអ្វីដោយខ្លួនឯង ធ្វើឱ្យកូនខ្សោយក្នុងការគិត និងមិនចេះទទួលខុសត្រូវ។
៨. មិនអនុញ្ញាតឱ្យកូនបរាជ័យ
ការពារកូនមិនឱ្យជួបការបរាជ័យ ធ្វើឱ្យកូនមិនចេះក្រោកឡើងវិញ និងខ្លាចប្រឈមនឹងបញ្ហា។
៩. បង្ហាញសេចក្តីស្រឡាញ់មិនស្ថិតស្ថេរ
ពេលខ្លះស្រឡាញ់ខ្លាំង ពេលខ្លះមិនអើពើ ធ្វើឱ្យកូនមានអារម្មណ៍មិនមានសុវត្ថិភាព និងមិនជឿជាក់លើទំនាក់ទំនង។
តើគួរធ្វើដូចម្តេចវិញ?
- សរសើរការខិតខំ មិនត្រឹមតែលទ្ធផល
- ស្តាប់អារម្មណ៍កូនដោយមិនវិនិច្ឆ័យ
- អនុញ្ញាតឱ្យកូនធ្វើខុស និងរៀនពីកំហុស
- បង្ហាញសេចក្តីស្រឡាញ់ដោយមិនមានលក្ខខណ្ឌ
- គាំទ្រ និងលើកទឹកចិត្តជាជាងរិះគន់
សេចក្តីសន្និដ្ឋាន
សេចក្តីស្រឡាញ់ពិតប្រាកដ មិនមែនជាការគ្រប់គ្រង ឬការដាក់សម្ពាធនោះទេ។
វាគឺជាការគាំទ្រ ឱ្យកូនមានទំនុកចិត្ត និងក្លាយជាកំណែល្អបំផុតនៃខ្លួនឯង។
ឪពុកម្តាយល្អ មិនមែនជាឪពុកម្តាយដែលល្អឥតខ្ចោះទេ តែជាអ្នកដែលព្យាយាមកែលម្អខ្លួនឯងជារៀងរាល់ថ្ងៃ។
ចាប់ផ្តើមពីសព្វថ្ងៃនេះ ដើម្បីកុំឱ្យសេចក្តីស្រឡាញ់ ក្លាយជារបួសផ្លូវចិត្តដល់កូន។