ចិត្តល្អមានតម្លៃ ប៉ុន្តែការជួយក្នុងវិធីខុសពេលខ្លះអាចធ្វើឱ្យអ្នកអស់កម្លាំង នាំឱ្យមានការកេងប្រវ័ញ្ច ឬ ធ្វើឱ្យអ្នកដទៃបាត់បង់សមត្ថភាពក្នុងការទទួលខុសត្រូវចំពោះខ្លួនឯង។ ខាងក្រោមនេះគឺជាមនុស្ស ៥ ប្រភេទដែលអ្នកគួរដឹងពីរបៀបរក្សាព្រំដែនរបស់អ្នក។

១.មនុស្សដែលតែងតែចាត់ទុកជំនួយរបស់អ្នកជាកាតព្វកិច្ច
លើកដំបូងដែលអ្នកជួយពួកគេដោយការអាណិតអាសូរ។ លើកទីពីរដោយសារការស្រលាញ់។ ប៉ុន្តែដល់លើកទីបី ឬ ទីបួន ប្រសិនបើពួកគេចាប់ផ្តើមមើលស្រាលវា ទំនាក់ទំនងនេងត្រូវបានផ្លាស់ប្តូរ។
អ្នកអាចស្គាល់រឿងនេះបានដោយរបៀបដែលពួកគេមានប្រតិកម្មនៅពេលដែលអ្នកមិនអាចជួយបាន។ ជំនួសឱ្យការយល់ចិត្ត ពួកគេស្តីបន្ទោស ខឹង ឬ ធ្វើឱ្យអ្នកមានអារម្មណ៍ថាមានកំហុស។ នៅពេលនោះ សេចក្តីសប្បុរសរបស់អ្នកកំពុងក្លាយជា “កាតព្វកិច្ច” ដែលអ្នកមិនបានប្តេជ្ញាចិត្ត។
២.មនុស្សដែលមករកអ្នកតែពេលពួកគេមានបញ្ហា
មានទំនាក់ទំនងដែលងាយស្រួលកត់សម្គាល់៖ ពួកគេកម្រសួរអំពីអ្នកជាធម្មតាណាស់ ប៉ុន្តែពួកគេមករកអ្នកនៅពេលដែលមានអ្វីមួយកើតឡើង។
ពួកគេត្រូវការលុយ ទំនាក់ទំនង នរណាម្នាក់ដើម្បីដោះស្រាយបញ្ហារបស់ពួកគេ អ្នកដើម្បីនិយាយជំនួសពួកគេ ឬ ថែមទាំងចង់ឱ្យអ្នកទទួលផលវិបាកសម្រាប់ពួកគេ។ នៅពេលដែលអ្វីៗគ្រប់យ៉ាងល្អ ពួកគេបាត់ខ្លួនដូចជាការសន្ទនាមិនដែលកើតឡើង។
មនុស្សដែលពិតជាឱ្យតម្លៃអ្នកនឹងមិនគ្រាន់តែចងចាំអ្នកនៅពេលដែលពួកគេត្រូវការជំនួយនោះទេ។

៣.មនុស្សដែលបដិសេធមិនទទួលខុសត្រូវ
នេះគឺជាប្រភេទមនុស្សដែលជំនួយទំនងជាក្លាយជាដាវមុខពីរ។
ពួកគេជួបប្រទះបញ្ហាដដែលៗម្តងហើយម្តងទៀត ប៉ុន្តែបដិសេធមិនផ្លាស់ប្តូរវិធីសាស្រ្តរបស់ពួកគេ។ រាល់ពេលដែលមានផលវិបាក ពួកគេស្វែងរកអ្នកផ្សេងដើម្បីដោះស្រាយវា។ ពួកគេនឹងមិនស្តាប់ដំបូន្មានរបស់អ្នកទេ ហើយបន្ទាប់ពីអ្នកជួយពួកគេ រឿងដដែលនេះកើតឡើងម្តងទៀត។
ប្រសិនបើអ្នកបន្តចូលអន្តរាគមន៍ និងដោះស្រាយរឿងនោះ អ្នកអាចនឹងដកហូតឱកាសរបស់ពួកគេដោយអចេតនាក្នុងការរៀនទទួលខុសត្រូវចំពោះជម្រើសរបស់ពួកគេ។
ពេលខ្លះ ការជួយនរណាម្នាក់ឱ្យមានភាពចាស់ទុំមិនមែននិយាយអំពីការធ្វើអ្វីៗសម្រាប់ពួកគេនោះទេ។ វាអាចគ្រាន់តែជាការបង្ហាញទិសដៅដល់ពួកគេ បន្ទាប់មកអនុញ្ញាតឱ្យពួកគេដើរលើជើងទាំងពីររបស់ពួកគេផ្ទាល់។
៤.មនុស្សដែលឆ្លងកាត់ព្រំដែនរបស់អ្នកជានិច្ច
សេចក្តីសប្បុរសដោយគ្មានព្រំដែនអាចងាយនឹងបង្កផលវិបាក។
អ្នកបាននិយាយថាទេ ប៉ុន្តែពួកគេនៅតែទទូច។ អ្នកបាននិយាយថាអ្នករវល់ ប៉ុន្តែពួកគេនៅតែទាមទារវត្តមានរបស់អ្នក។ អ្នកបានជួយក្នុងដែនកំណត់ជាក់លាក់ ប៉ុន្តែពួកគេនៅតែស្នើសុំបន្ថែមទៀត។
បញ្ហាគឺថា ប្រសិនបើអ្នកបន្តចុះចាញ់ អ្នកដទៃអាចគិតថាដែនកំណត់របស់អ្នកមិនមានពិតប្រាកដនោះទេ។
ដូច្នេះ ចូររៀនបញ្ជាក់ឲ្យច្បាស់អំពីអ្វីដែលអ្នកអាចធ្វើបាន និងមិនអាចធ្វើបាន។ ការបដិសេធដោយសុភាពរាបសារមិនធ្វើឲ្យសេចក្តីសប្បុរសថយចុះនោះទេ។ ផ្ទុយទៅវិញ ការដឹងពីដែនកំណត់របស់អ្នកជួយឱ្យសេចក្តីសប្បុរសរបស់អ្នកនៅនឹងកន្លែង និងមិនប្រែក្លាយទៅជាការអត់ឱនឡើយ។
៥.មនុស្សដែលធ្វើឱ្យអ្នកមានអារម្មណ៍ថាមានកំហុសចំពោះការមិនជួយ
ប្រសិនបើរាល់ពេលដែលអ្នកបដិសេធសំណើ អ្នកត្រូវបានអូសចូលទៅក្នុងអារម្មណ៍មានកំហុស សូមប្រយ័ត្ន។ ទំនាក់ទំនងដែលមានសុខភាពល្អមិនគួរត្រូវបានរក្សាដោយសម្ពាធ និងអារម្មណ៍មានកំហុសនោះទេ។
អ្នកមានសិទ្ធិថែរក្សាអ្នកដទៃ ខណៈពេលដែលនៅតែត្រូវថែរក្សាខ្លួនឯង។ អ្នកមានសិទ្ធិនិយាយថាទេ នៅពេលដែលវាច្រើនពេកក្នុងការសុំ។ ហើយអ្នកមិនចាំបាច់បញ្ជាក់ថាអ្នកជាមនុស្សល្អដោយតែងតែលះបង់ខ្លួនឯងនោះទេ។
សេចក្តីសប្បុរសត្រូវដើរទន្ទឹមគ្នាជាមួយនឹងប្រាជ្ញា។ សេចក្តីសប្បុរសមានតម្លៃបំផុត នៅពេលដែលវាត្រូវបានផ្តល់ឱ្យដោយស្ម័គ្រចិត្ត និងនៅពេលវេលាត្រឹមត្រូវ៕