តែគឺជាអំណោយដ៏មានតម្លៃនៃធម្មជាតិ ប៉ុន្តែដើម្បីទទួលបានអត្ថប្រយោជន៍របស់វាយ៉ាងពេញលេញ អ្នកត្រូវយល់ពីរាងកាយរបស់អ្នក និងដឹងពីរបៀបផឹកវាឱ្យបានត្រឹមត្រូវ។ តែមួយពែងគឺពិតជាល្អនៅពេលប្រើក្នុងពេលវេលាត្រឹមត្រូវ និងក្នុងកម្រិតមធ្យម។
យោងតាមអ្នកជំនាញអាហារូបត្ថម្ភ ទឹកតែមានផ្ទុកសារធាតុ polyphenols catechins និងសារធាតុប្រឆាំងអុកស៊ីតកម្មជាច្រើន ដែលមានប្រយោជន៍សម្រាប់បេះដូង ខួរក្បាល និងសូម្បីតែការការពារជំងឺមហារីក។
ផ្ទុយទៅវិញ នៅពេលដែលអ្នកប្តូរការផឹកតែទៅជាទម្លាប់ “ផឹកច្រើន” – មិនយកចិត្តទុកដាក់លើពេលវេលា កម្រិត ឬ ស្ថានភាពរាងកាយ – សារធាតុសកម្មនៅក្នុងតែអាចបណ្តាលឱ្យមានប្រតិកម្មមិនល្អចំពោះក្រពះ ពោះវៀន និងប្រព័ន្ធរំលាយអាហារជាទូទៅ។ ខាងក្រោមនេះជាវិធី ៥យ៉ាងដើម្បីផឹកតែដែលមើលទៅមិនមានគ្រោះថ្នាក់ ប៉ុន្តែពិតជាធ្វើឲ្យពោះវៀនរងគ្រោះខ្លាំង៖
១.ផឹកតែពេលពោះទទេ
កំហុសមួយក្នុងចំណោមកំហុសទូទៅបំផុតគឺការផឹកតែមុនពេលញ៉ាំអ្វីទាំងអស់។ នៅពេលនេះ កំហាប់អាស៊ីតក្នុងក្រពះខ្ពស់ សារធាតុសកម្មដូចជាជាតិកាហ្វេអ៊ីន និងតានីនក្នុងទឹកតែ អាចជំរុញឱ្យក្រពះបញ្ចេញជាតិអាស៊ីតកាន់តែច្រើន ដែលបណ្តាលឱ្យខូចខាតដល់ភ្នាសរំអិល។
២.ផឹកតែមុនពេលចូលគេង
ជាតិកាហ្វេអ៊ីននៅក្នុងទឹកតែមានឥទ្ធិពលរំញោចសរសៃប្រសាទ ជួយឱ្យភ្ញាក់ ប៉ុន្តែក្នុងពេលជាមួយគ្នានេះក៏បង្កើនចលនាពោះវៀន និងការបញ្ចេញអាស៊ីតក្រពះផងដែរ។
ការផឹកទឹកតែមុនពេលចូលគេងធ្វើឱ្យរាងកាយពិបាកសម្រាក ហើយពោះវៀនត្រូវធ្វើការកាន់តែខ្លាំង ងាយនឹងធ្វើឱ្យមានអារម្មណ៍ឆ្អែត ឬ មិនរំលាយអាហារនៅពេលគេង។
ប្រសិនបើអ្នកចូលចិត្តផឹកតែ អ្នកគួរតែផឹកវាយ៉ាងហោចណាស់ 2-3 ម៉ោងមុនពេលចូលគេង ឬ ជ្រើសរើសតែរុក្ខជាតិដែលមិនមានជាតិកាហ្វេអ៊ីន ដូចជាតែ chamomile តែខ្ញី តែ mint ដើម្បីសម្រាក និងសម្រួលដល់ការរំលាយអាហារ។
៣.ផឹកតែដែលមានរសជាតិខ្លាំងពេក
តែខ្លាំងអាចធ្វើឱ្យអ្នកមិនងងុយគេងជាបណ្ដោះអាសន្ន ប៉ុន្តែក្នុងពេលជាមួយគ្នានេះ វាក៏បង្កើនបរិមាណជាតិកាហ្វេអ៊ីន និងតានីនចូលក្នុងខ្លួនផងដែរ។ សារធាតុទាំងនេះ ប្រសិនបើស្រូបចូលច្រើនពេក នឹងជំរុញឱ្យមានការកន្ត្រាក់ពោះវៀនខ្លាំង បណ្តាលឱ្យរាគកម្រិតស្រាល ហើមពោះ ឬ បញ្ហារំលាយអាហារ។
លើសពីនេះ តែខ្លាំងក៏ធ្វើឱ្យថ្លើម និងតម្រងនោមធ្វើការកាន់តែខ្លាំង ដើម្បីច្រោះសារធាតុរំញោចលើស។
ប្រសិនបើអ្នកធ្លាប់ផឹកតែខ្លាំង សូមព្យាយាមបន្ថយវា – អ្នកអាចទទួលទានតែមានក្លិនក្រអូបស្រាលៗ ខណៈពេលដែលនៅតែរក្សាបាននូវអត្ថប្រយោជន៍សុខភាព និងជួយឱ្យប្រព័ន្ធរំលាយអាហារដំណើរការកាន់តែមានស្ថេរភាព។
៤.ផឹកតែពេលកំពុងលេបថ្នាំ
យោងតាមរបាយការណ៍វេជ្ជសាស្រ្តជាច្រើន គ្រឿងផ្សំមួយចំនួននៅក្នុងតែ ជាពិសេស តានីន អាចកាត់បន្ថយសមត្ថភាពក្នុងការស្រូបយកថ្នាំ ឬ ធ្វើអន្តរកម្មជាមួយសារធាតុសកម្មឱសថសាស្រ្ត។
ជាឧទាហរណ៍ ពេលទទួលទានអាហារបំប៉នជាតិដែក ការផឹកតែក្នុងពេលតែមួយនឹងធ្វើឱ្យរាងកាយស្រូបយកជាតិដែកបានតិច ធ្វើឱ្យអស់កម្លាំងយូរ។ ថ្នាំអង់ទីប៊ីយោទិច ឬ ថ្នាំបញ្ចុះសម្ពាធឈាមមួយចំនួនក៏មានប្រសិទ្ធភាពតិចជាងមុនដែរ ប្រសិនបើអ្នកលេបវាជាមួយទឹកតែ។
៥.ផឹកតែដែលបានបង្កាត់ច្រើនដង
ទម្លាប់មួយទៀតដែលហាក់ដូចជាគ្មានគ្រោះថ្នាក់គឺប្រើស្លឹកតែឡើងវិញដើម្បីញ៉ាំច្រើនដង។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ នៅពេលដែលទុកចោលយូរ ស្លឹកតែត្រូវប៉ះនឹងខ្យល់នឹងបង្កើតលក្ខខណ្ឌសម្រាប់បាក់តេរី និងផ្សិតលូតលាស់។
ការឆុងតែឡើងវិញមិនត្រឹមតែធ្វើឱ្យតែបាត់បង់សារធាតុចិញ្ចឹមរបស់វាប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែវាក៏ងាយនាំឱ្យឆ្លងមេរោគក្នុងពោះវៀនផងដែរ – នេះជាមូលហេតុនៃការឈឺក្រពះ រាគ ឬ ជំងឺរំលាយអាហារ។
យកល្អគួរតែផឹកតែពេលថ្ងៃ ផឹកឱ្យល្មមផឹក ហើយចៀសវាងទុកវាចោលពេញមួយយប់។ តែល្អមិនមែននិយាយអំពីចំនួនដងដែលវាត្រូវបានឆុងនោះទេ ប៉ុន្តែនិយាយអំពីរសជាតិឆ្ងាញ់ និងរបៀបដែលអ្នកចូលចិត្តវា។
កុំបណ្តោយឱ្យទម្លាប់ដែលមើលទៅហាក់ដូចជាធម្មតា ក្លាយជាមូលហេតុនៃការបំផ្លាញពោះវៀនដោយស្ងៀមស្ងាត់៕