តាំងពីបុរាណកាលរហូតមកដល់បច្ចុប្បន្ន ទំនាក់ទំនងរវាងម្តាយក្មេក និងកូនប្រសាតែងតែក្លាយជាប្រធានបទដ៏រសើបនៅក្នុងគ្រប់គ្រួសារ។ ថ្វីត្បិតតែពួកគេទាំងពីរមានគោលបំណងសម្រាប់គោលដៅរួមនៃការរក្សាសុភមង្គលក៏ដោយ ប៉ុន្តែភាពខុសគ្នានៃជំនាន់ របៀបរស់នៅ និងវិធីនៃការគិត ជួនកាលធ្វើឱ្យភាគីទាំងពីរពិបាកជៀសវាងជម្លោះ។
ប្រសិនបើភាគីទាំងសងខាងយល់ច្បាស់អំពីដែនកំណត់នៃការប្រាស្រ័យទាក់ទង និងអាកប្បកិរិយា ជាពិសេសដឹងពីរបៀបជៀសវាង ៣ ប្រការ ហាមនិយាយ ២ ប្រការ កុំជ្រៀតជ្រែក នោះទំនាក់ទំនងរវាងម្តាយក្មេក និងកូនប្រសារអាចមានភាពចុះសម្រុងគ្នា គោរព និងអាណិតអាសូរ៖
#៣យ៉ាងដែលមិនគួរនិយាយ
១.“គ្រួសារខ្ញុំតែងតែបែបនេះ”
ពាក្យនេះហាក់ដូចជាគ្មានគ្រោះថ្នាក់ តែអាចធ្វើឱ្យកូនប្រសាស្រីមានអារម្មណ៍ដូចជា “អ្នកខាងក្រៅ” បានយ៉ាងងាយស្រួល។ ពាក្យថា “គ្រួសារខ្ញុំ” ដោយអចេតនាបង្កើតព្រំដែនដែលមើលមិនឃើញរវាងជំនាន់ទាំងពីរ។ ជំនួសមកវិញ គ្រាន់តែប្ដូររបៀបនិយាយទៅកាន់ “គ្រួសារយើងតែងតែមានបែបនេះ តើអ្នកគិតយ៉ាងណា?” – ទឹកដមកាន់តែស្និទ្ធស្នាល និងចេះអត់ឱនជួយកូនប្រសាឱ្យមានការគោរព និងចាត់ទុកជាផ្នែកមួយនៃគ្រួសារ។
២.“ការសម្រេចចិត្តគឺអាស្រ័យលើបុរស ស្ត្រីមិនគួរជ្រៀតជ្រែក”
ម្តាយក្មេកជាច្រើននៅតែប្រកាន់គំនិតប្រពៃណីដែលថាស្ត្រីគួរតែលះបង់អំណាចនៃការសម្រេចចិត្តទៅឱ្យបុរស។ ប៉ុន្តែនៅក្នុងសង្គមសម័យទំនើប កូនប្រសាត្រូវរ៉ាប់រងក្នុងការចិញ្ចឹមកូន គ្រប់គ្រងហិរញ្ញវត្ថុ ឬ តម្រង់ទិសជីវិតគ្រួសារ។ ពេលឮពាក្យនេះ កូនប្រសាងាយមានអារម្មណ៍មើលរំលង ឬ មិនទទួលស្គាល់។ ជំនួសឱ្យការវិនិច្ឆ័យ ម្តាយក្មេកគួរតែស្តាប់ និងពិភាក្សាក្នុងស្មារតីសមភាព និងការគោរព នោះគឺជាមូលដ្ឋានគ្រឹះនៃភាពសុខដុមរមនាយូរអង្វែង។
៣.“ខ្ញុំមិនដឹងធ្វើយ៉ាងម៉េចទេ”
ថ្វីត្បិតតែកើតចេញពីការចង់ណែនាំក៏ពិតមែន ប៉ុន្តែការរិះគន់ចំៗអាចធ្វើបាបកូនប្រសាបានយ៉ាងងាយ ធ្វើឱ្យនាងមានអារម្មណ៍ថាត្រូវបានគេបដិសេធសមត្ថភាពរបស់នាង។ វិធីដែលទន់ភ្លន់ និងស្រទន់ជាងនេះក្នុងការនិយាយមានដូចជា “ខ្ញុំគិតថាវិធីនេះល្អ សូមសាកល្បងមើលថាវាស័ក្តិសមនឹងអ្នកដែរឬទេ?” ពាក្យសមគួរមួយនេះបង្ហាញពីការព្រួយបារម្ភ និងជួយឱ្យភាគីទាំងសងខាងមានចំណងមិត្តភាព និងយល់ចិត្តគ្នាកាន់តែប្រសើរ។
#២ប្រការដែលមិនគួរជ្រៀតជ្រែក
១.“ការគ្រប់គ្រងហិរញ្ញវត្ថុរបស់គូស្នេហ៍វ័យក្មេង”
ដោយសារតែការបារម្ភចំពោះកូន និងចៅរបស់ពួកគេ ម្តាយក្មេកជាច្រើនតែងតែផ្តល់ដំបូន្មាន ឬ ជ្រៀតជ្រែកក្នុងការចំណាយរបស់កូន។ ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយ ជំនាន់នីមួយៗមានវិធីផ្ទាល់ខ្លួនក្នុងការគ្រប់គ្រងហិរញ្ញវត្ថុ។ នៅពេលដែលពួកគេជ្រៀតជ្រែកជ្រៅពេក កូនប្រសារងាយមានអារម្មណ៍ថាបាត់បង់សេរីភាព ហើយកូនប្រុសស្ថិតក្នុងស្ថានភាពលំបាក។ មធ្យោបាយដ៏ល្អបំផុតគឺត្រូវឱ្យគូស្នេហ៍វ័យក្មេងសម្រេចចិត្តដោយខ្លួនឯង ម្តាយគួរតែផ្តល់ដំបូន្មានតែនៅពេលសួរ ឬ ក្នុងករណីដែលវាពិតជាចាំបាច់។
ផ្ទុយទៅវិញ កូនប្រសារក៏ត្រូវគោរពម្តាយក្មេកក្នុងបញ្ហាហិរញ្ញវត្ថុដែលទាក់ទងនឹងគ្រួសារដែលនៅសេសសល់ ដូចជាការថ្វាយបង្គំ ពិធីបុណ្យសព ឬ ការគាំទ្រសាច់ញាតិជាដើម។ ការពិភាក្សាដោយស្មោះត្រង់ និងប្រកបដោយសីលធម៌ នឹងជួយជៀសវាងការយល់ច្រឡំ និងរក្សាភាពសុខដុមរមនារវាងជំនាន់។
២.“ការចិញ្ចឹមកូន”
នេះគឺជាប្រធានបទដែលងាយបង្កការមិនចុះសម្រុងគ្នាក្នុងគ្រួសារពហុជំនាន់។ ម្ដាយក្មេកតែងតែពឹងផ្អែកលើបទពិសោធន៍ចាស់របស់ពួកគេក្នុងការចិញ្ចឹមកូន ខណៈដែលកូនប្រសាប្រើវិធីសាស្ត្រទំនើប។ ប្រសិនបើភាគីទាំងពីរទទូចលើទស្សនៈរបស់ពួកគេ ជម្លោះអាចផ្ទុះឡើងយ៉ាងងាយស្រួល។
ដំណោះស្រាយដ៏ល្អបំផុតគឺស្តាប់ និងគោរពគ្នាទៅវិញទៅមក។ ម្តាយក្មេកគួរតែយល់ថាសម័យនីមួយៗមានវិធីចិញ្ចឹមកូនខុសៗគ្នា ហើយជឿជាក់លើគូស្នេហ៍វ័យក្មេងដើម្បីមើលថែកូនតាមរបៀបរបស់ខ្លួន។ ចំណែកកូនប្រសាក៏គួរបង្ហាញកតញ្ញូតាធម៌ និងទទួលស្គាល់ការខិតខំរបស់ម្តាយក្មេក ជាជាងបញ្ចេញប្រតិកម្មយ៉ាងម៉ឺងម៉ាត់។ ដរាបណាភាគីទាំងសងខាងចេះផ្តល់ក្តីស្រឡាញ់ជាអាទិភាព បរិយាកាសគ្រួសារនឹងមានភាពកក់ក្តៅ និងចុះសម្រុងគ្នាជានិច្ច៕