ជំនួសឱ្យការផ្តោតលើពិន្ទុច្រើនពេក ឪពុកម្តាយគួរតែយកចិត្តទុកដាក់លើការចិញ្ចឹមបីបាច់ចំណុចទាំងនេះ ដើម្បីកូនរបស់ពួកគេអាចធំឡើងប្រកបដោយទំនុកចិត្ត។
នៅក្នុងសង្គមសម័យទំនើប ឪពុកម្តាយជាច្រើននៅតែជឿថា កុមារដែលសិក្សាបានល្អ និងទទួលបានពិន្ទុខ្ពស់ គឺជាផ្លូវប្រាកដបំផុតដើម្បីជោគជ័យ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ការពិតបង្ហាញថា ពិន្ទុគ្រាន់តែជាផ្នែកតូចមួយនៃដំណើរអភិវឌ្ឍរបស់មនុស្សប៉ុណ្ណោះ។ មនុស្សជាច្រើនដែលជាសិស្សមធ្យម ឬ សូម្បីតែសិស្សរៀនអន់នៅសាលាក្រោយមកបានក្លាយជាសហគ្រិន អ្នកដឹកនាំ អ្នកមាន និងអ្នកមានឥទ្ធិពល។ អ្វីដែលធ្វើឲ្យមានភាពខុសគ្នានោះគឺមិនមែនសញ្ញាប័ត្រទេ ប៉ុន្តែលក្ខណៈសំខាន់ទាំង ៣ ខាងក្រោមនេះគឺកត្តាដែលអ្នកជោគជ័យភាគច្រើនមានតាំងពីក្មេង។
១.ស្មារតីឯករាជ្យ និងសមត្ថភាពក្នុងការដោះស្រាយបញ្ហា
សញ្ញាមួយក្នុងចំណោមសញ្ញាដំបូងបំផុតរបស់កុមារដែលទំនងជាទទួលបានជោគជ័យនៅពេលក្រោយក្នុងជីវិតគឺថាពួកគេដឹងពីរបៀបដើម្បីឯករាជ្យតាំងពីវ័យក្មេង។ កុមារមិនពឹងផ្អែកទាំងស្រុងលើឪពុកម្តាយរបស់ពួកគេទេ ហើយដឹងពីរបៀបស្វែងរកដំណោះស្រាយនៅពេលពួកគេជួបប្រទះការលំបាក។
ជាឧទាហរណ៍ ពេលទទួលបានចំណាត់ថ្នាក់មិនល្អ ក្មេងដែលមានផ្នត់គំនិតឯករាជ្យនឹងមិនត្រឹមតែត្អូញត្អែរ ឬ ភ័យខ្លាចប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែនឹងសួរខ្លួនឯងថា “តើខ្ញុំខុសត្រង់ណា? តើខ្ញុំអាចជួសជុលវាដោយរបៀបណា?” វាគឺជាទម្លាប់នៃការគិតពិចារណាដោយខ្លួនឯង និងស្វែងរកដំណោះស្រាយដែលជួយកុមារបង្កើតការគិតបែបសកម្ម ដែលជាជំនាញស្នូលសម្រាប់ភាពជោគជ័យក្នុងវិស័យណាមួយ។
នៅក្នុងបរិយាកាសជាក់ស្តែង សមត្ថភាពឯករាជ្យគឺសំខាន់ជាងចំណាត់ថ្នាក់ទៅទៀត។ ដូច្នេះមាតាបិតាគួរទុកឲ្យកូនធ្វើកិច្ចការផ្ទះផ្ទាល់ខ្លួន រៀបចំផែនការសិក្សាផ្ទាល់ខ្លួន និងរៀបចំពេលវេលាផ្ទាល់ខ្លួន។ នៅពេលដែលកុមាររៀនទទួលខុសត្រូវចំពោះទង្វើរបស់ពួកគេ ពួកគេនឹងមានមូលដ្ឋានគ្រឹះរឹងមាំដើម្បីធំឡើង និងជោគជ័យ។
២.ចេះគ្រប់គ្រងអារម្មណ៍ និងប្រាស្រ័យទាក់ទងយ៉ាងឆ្លាតវៃ
នៅក្នុងជីវិត និងការងារ EQ (កម្រិតនៃអារម្មណ៍) ច្រើនតែសំខាន់ជាង IQ ។ មនុស្សដែលមាន EQ ខ្ពស់ដឹងពីរបៀបយល់ ដឹងពីរបៀបស្តាប់ ដឹងពីរបៀបគ្រប់គ្រងអារម្មណ៍ និងអាកប្បកិរិយាសមរម្យក្នុងស្ថានភាពនីមួយៗ។
កុមារដែលចេះគ្រប់គ្រងកំហឹង ចេះសុំទោស ដឹងគុណ ចេះយកចិត្តគេដាក់ក្នុងចិត្តខ្លួនតាំងពីក្មេង នោះគឺជាសញ្ញានៃភាពចាស់ទុំខាងផ្លូវចិត្ត។ នៅពេលពួកគេធំឡើង ជំនាញទាំងនេះជួយពួកគេបង្កើតទំនាក់ទំនងល្អ ដឹងពីរបៀបសហការ និងបញ្ចុះបញ្ចូលអ្នកដទៃ នេះជាកត្តាដែលមិនអាចខ្វះបានសម្រាប់ភាពជោគជ័យ និងទ្រព្យសម្បត្តិ។
ផ្ទុយទៅវិញ កុមារដែលមានពិន្ទុខ្ពស់ ប៉ុន្តែខ្វះជំនាញទំនាក់ទំនង ងាយខឹង ហើយពិបាកធ្វើការជាក្រុម តែងតែជួបប្រទះនឹងឧបសគ្គនៅពេលចូលបម្រើការងារនៅក្នុងក្រុមហ៊ុន។ ទោះបីជាពួកគេឆ្លាតក៏ដោយ ប្រសិនបើពួកគេមិនចេះសម្របសម្រួល មិនចេះយល់ពីអារម្មណ៍អ្នកដទៃ នោះឱកាសនឹងហុចឱ្យពួកគេ។
ឪពុកម្តាយអាចជួយកូនរបស់ពួកគេអភិវឌ្ឍជំនាញនេះដោយលើកទឹកចិត្តពួកគេឱ្យបង្ហាញពីអារម្មណ៍របស់ពួកគេ បង្រៀនពួកគេពីរបៀបដោះស្រាយជម្លោះដោយពាក្យសម្ដីជំនួសឱ្យការខឹង និងបង្កើតឱកាសឱ្យពួកគេចូលរួមក្នុងសកម្មភាពជាក្រុម និងទំនាក់ទំនងជាមួយមនុស្សជាច្រើន។
៣.មានស្មារតីតស៊ូ និងហ៊ានប្រឈមមុខនឹងការបរាជ័យ
គ្មានផ្លូវទៅរកភាពជោគជ័យដោយមិនជំពប់ដួលនោះទេ។ ភាពខុសគ្នារវាងអ្នកជោគជ័យ និងអ្នកដែលបោះបង់ គឺស្ថិតនៅលើស្មារតីតស៊ូ។
កុមារដែលទទួលបានជោគជ័យនៅពេលពួកគេធំឡើង ច្រើនតែមានទម្លាប់មិនខ្លាចមានកំហុស ឬ ត្រូវគេរិះគន់។ ពួកគេតែងចាត់ទុកការបរាជ័យជាមេរៀន និងជាឱកាសដើម្បីរីកចម្រើន។ នៅពេលដែលពួកគេជួបប្រទះការលំបាក ពួកគេនឹងព្យាយាមម្តងហើយម្តងទៀត រហូតដល់ពួកគេសម្រេចបាននូវគោលដៅរបស់ពួកគេ៕