មនុស្សបុរាណជឿថាការទុកដាក់សំរាម អាហារដែលនៅសេសសល់ ឬ របស់របរដែលមិនចាំបាច់នៅក្នុងផ្ទះ មិនត្រឹមតែធ្វើឱ្យគ្មានអនាម័យប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងប្រមូលផ្តុំថាមពលអាក្រក់ រារាំងទ្រព្យសម្បត្តិ និងសំណាង ដែលបង្កការលំបាកដល់ម្ចាស់ផ្ទះទៀតផង។
ខាងក្រោមនេះជារបស់៤យ៉ាងដែលអ្នកមិនគួររក្សាវាទុកក្នុងផ្ទះឡើយ៖

១.វត្ថុដែលមិនចាំបាច់
នៅក្នុងជីវិតសម័យទំនើប របស់របរដែលគ្មានប្រយោជន៍ដែលបានរក្សាទុកនៅក្នុងផ្ទះមិនត្រឹមតែដណ្តើមយកកន្លែងទំនេរប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងបង្កើតសម្ពាធផ្លូវចិត្តផងដែរ វាប្រៀបដូចជា “គុកមើលមិនឃើញ” ដែលធ្វើឱ្យមនុស្សព្រួយបារម្ភអំពីអតីតកាល និងព្រួយបារម្ភអំពីអនាគត។
ការលះបង់សម្ភារៈហួសប្រមាណ មនុស្សអាចស្វែងរកសន្តិភាពខាងក្នុងនៅកណ្តាលពិភពលោកដ៏វឹកវរ។ ដូចពាក្យចាស់ពោលថា “ទឹកហូរមិនស្អុយ ទ្វាររូងមិនរលួយ” ទឹកហូរមិនស្អុយ ទ្វាររូងមិនរលួយ មានន័យថាទាល់តែដករបស់ចាស់ចេញជានិច្ច ហើយស្វាគមន៍អ្នកថ្មីទើបជីវិតថ្មីដើរទៅមុខ។
២.អាហារដែលនៅសល់
មានពាក្យមួយឃ្លាថា “អង្ករមួយចាន បបរមួយចាន សុទ្ធតែបានមកពីការខិតខំ”។ ដូនតាយើងតែងតែដាស់តឿនកូនចៅឲ្យដឹងគុណចំពោះអាហារ ព្រោះវាជាលទ្ធផលនៃញើសនិងការខិតខំ។
វប្បធម៌ជាច្រើនក៏បានសរសើរស្មារតីនៃការដឹងគុណចំពោះអាហារផងដែរដូចជា ជនជាតិអេស៊ីបបុរាណបានប្រារព្ធពិធីបុណ្យមួយដើម្បីគោរពដល់ Osiris ដែលជាព្រះនៃកសិកម្ម។ ទស្សនវិទូជនជាតិក្រិច សូក្រាត បាននិយាយថា៖ «ការស្កប់ស្កល់គឺជាទ្រព្យសម្បត្តិពិត ភាពប្រណីតគ្រាន់តែជាភាពក្រីក្រមិនពិតប៉ុណ្ណោះ»។
សព្វថ្ងៃនេះ ការស្តុកទុករបស់ដែលនៅសេសសល់ ឬ ការប្រើប្រាស់ហួសកម្រិត មិនត្រឹមតែប្រឆាំងនឹងប្រពៃណីនៃការសន្សំប្រាក់ប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងដាក់សម្ពាធលើបរិស្ថានទៀតផង។ សារពីបុរាណនៅតែត្រឹមត្រូវដោយពួកគាត់ចង់ឱ្យយើង ហូបឲ្យគ្រប់គ្រាន់ ចេះដឹងគុណគ្រប់អង្ករ នោះគឺរក្សាសុខភាព និងរក្សាពរសម្រាប់ជីវិត។

៣.អារម្មណ៍អវិជ្ជមាន
លោក Daniel Goleman ដែលជាបិតានៃគំនិតនៃភាពវៃឆ្លាតខាងអារម្មណ៍ ធ្លាប់បានអះអាងថា៖ «សមត្ថភាពក្នុងការគ្រប់គ្រងអារម្មណ៍កំណត់ភាពជោគជ័យ និងសុភមង្គលរបស់យើង»។ នៅពេលដឹងពីរបៀបគ្រប់គ្រងអារម្មណ៍ មនុស្សមិនត្រឹមតែធ្វើឱ្យខ្លួនឯងល្អឥតខ្ចោះប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងចែកចាយថាមពលវិជ្ជមាន បង្កើនភាពធន់ខាងក្នុងរបស់ពួកគេ និងប្រឈមមុខនឹងបញ្ហាកាន់តែមានប្រសិទ្ធភាព។
មនុស្សបុរាណបាននិយាយថា “ស្នាមញញឹមធ្វើឱ្យអ្នកក្មេងជាងដប់ឆ្នាំ ភាពសោកសៅធ្វើឱ្យសក់របស់អ្នកប្រែជាពណ៌ប្រផេះជាងមុន” ។ អាកប្បកិរិយាសុទិដ្ឋិនិយមគឺជាឱសថដ៏មានតម្លៃ ពីព្រោះការផ្លាស់ប្តូរចិត្តវិទ្យាតែងតែទុកសញ្ញាច្បាស់លាស់លើសុខភាព និងជោគវាសនា។
៤.បំណុល
Shakespeare ក៏បានព្រមានថា៖ «កូនបំណុលក្លាយជាទាសកររបស់ម្ចាស់បំណុល»។
ខុងជឺក៏បានបង្រៀនដែរថា៖ «សុភាពបុរសស្រឡាញ់លុយ ប៉ុន្តែចេះរកលុយតាមវិធីត្រឹមត្រូវ»។ លុះត្រាតែយើងចេះបែងចែករវាងតម្រូវការ និងសេចក្តីប៉ងប្រាថ្នា ហើយរក្សាការប្រុងប្រយ័ត្នចំពោះការល្បួងខាងសម្ភារៈ នោះយើងអាចបង្កើតមូលដ្ឋានគ្រឹះហិរញ្ញវត្ថុដ៏រឹងមាំមួយបាន។

គ្រួសារដែលមានស្ថិរភាពហិរញ្ញវត្ថុគឺជាជម្រកសុវត្ថិភាពសម្រាប់ព្រលឹងដែលជាចំណុចចាប់ផ្តើមសម្រាប់សុបិន។ គម្ពីរធ្លាប់បានបញ្ជាក់ថា៖ «គ្រួសារគឺជាជីវិតពេញលេញ»។ ការនៅឱ្យឆ្ងាយពីបំណុលនិងការឱ្យតម្លៃនូវសុភមង្គលសាមញ្ញគឺជាគន្លឹះក្នុងការរក្សាភាពកក់ក្តៅនិងភាពរុងរឿង៕

