អាពាហ៍ពិពាហ៍ទាមទារការចិញ្ចឹមបីបាច់ពីភាគីទាំងសងខាងដើម្បីទទួលបានភាពស្ថិតស្ថេរ។ យ៉ាងណាមិញ មានគូស្នេហ៍មួយគូដែលទោះបីជា រស់នៅជាមួយគ្នារាល់ថ្ងៃ តែបែរជាអស់អារម្មណ៍ជាមួយគ្នាដោយមិនដឹងខ្លួន។
១.មិនចែករំលែកអារម្មណ៍
ក្នុងទំនាក់ទំនងអាពាហ៍ពិពាហ៍ដែលមានសុខភាពល្អ ជួនកាលការប្រកែកគ្នាគឺជារឿងធម្មតាទាំងស្រុង សូម្បីតែល្អជាងការនៅស្ងៀមយូរ។ ព្រោះនៅពេលដែលមនុស្សពីរនាក់លែងចង់ឈ្លោះគ្នា វាច្រើនតែមានន័យថាពួកគេលែងខ្វល់ពីអារម្មណ៍របស់គ្នាទៅវិញទៅមក។ ការរស់នៅជាមួយគ្នាក្រោមដំបូលតែមួយបន្តិចម្តងៗ ប្រៀបដូចជាមនុស្សចម្លែកពីរនាក់ដែលត្រូវបង្ខំអោយរស់នៅជាមួយគ្នា។
រូបភាពដែលធ្លាប់ស្គាល់គឺប្តីត្រលប់មកវិញបន្ទាប់ពីធ្វើការមួយថ្ងៃ ឱបទូរស័ព្ទ ហើយអង្គុយស្ងៀមនៅលើសាឡុង។ ប្រពន្ធរៀបចំអាហារពេលល្ងាចដោយស្ងាត់ៗ ទាំងអ្នកទាំងពីរមិននិយាយស្តីគ្នាទេ។ ក្នុងពេលទទួលទានអាហារ មនុស្សម្នាក់ៗផ្ដោតលើចំណែកអាហាររៀងៗខ្លួន ដោយចៀសវាងសម្លឹងមើលមុខគ្នា។ នៅពេលយប់ មនុស្សម្នាក់ៗដេកបែរខ្នងដាក់គ្នា ចម្ងាយផ្លូវកាយបណ្តើរទៅរកចម្ងាយក្នុងចិត្ត។
ទោះមានរឿងចង់លាក់ចិត្តក៏ដោយ មនុស្សមិនគិតថាប្រាប់ប្ដីប្រពន្ធទេ តែជ្រើសរើសរកមិត្តភក្តិដើម្បីជជែក។ ប្រពន្ធឈឺ ប្តីនិយាយថា៖ «គ្រាន់តែលេបថ្នាំទៅ» ។ ប្តីរងសម្ពាធ ប្រពន្ធខ្វល់ តែបែរជានិយាយថា «កុំរំខានខ្ញុំ» ។
ចម្ងាយនេះច្រើនតែមិនកើតចេញពីព្រឹត្តិការណ៍ហឹង្សាទេ ប៉ុន្តែមកពីទម្លាប់តូចតាចដែលធ្វើអោយអារម្មណ៍ស្ងប់ស្ងាត់ជារៀងរាល់ថ្ងៃ។ ភាពស្ងប់ស្ងាត់បន្តិចម្តងៗក្លាយជារណ្តៅដ៏ជ្រៅបំបែកបេះដូងជាពីរ។
ការប្រាស្រ័យទាក់ទងគឺជាសរសៃឈាមនៃជីវិត។ គ្រាន់តែសំណួរមួយការផ្ដល់យោបល់សម្រាប់អាហារពេលល្ងាចអាចធ្វើឱ្យបេះដូងកក់ក្តៅ។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើភាគីទាំងសងខាងបិទទ្វារទំនាក់ទំនង ការយល់ខុសនិងការឈឺចាប់នឹងកកកុញ និងផ្ទុះឡើងនៅពេលដែលមិនបានរំពឹងទុក។ អាពាហ៍ពិពាហ៍ដែលខ្វះការចែករំលែក មិនថាមានរយៈពេលយូរប៉ុណ្ណានោះទេ គឺគ្រាន់តែជាការតស៊ូដ៏នឿយហត់ប៉ុណ្ណោះ។
២.ខ្វះការជឿទុកចិត្តគ្នា
អាពាហ៍ពិពាហ៍មិនអាចស្ថិតស្ថេរបានឡើយ បើគ្មានការទុកចិត្តរវាងមនុស្សទាំងពីរនាក់។ នៅពេលដែលមានអារម្មណ៍លាក់កំបាំង និងការប្រុងប្រយ័ត្ននៅក្នុងបេះដូង ទំនាក់ទំនងនឹងបាត់បង់បន្តិចម្តងៗនូវភាពស្មោះត្រង់និងភាពចាំបាច់របស់វា។
នៅពេលដែលមានបញ្ហាកើតឡើង ជំនួសឱ្យការគិតថា “យើងនឹងដោះស្រាយជាមួយគ្នា” ពួកគេបារម្ភថា “តើខ្ញុំនឹងមានគុណវិបត្តិទេ”។ ពួកគេលែងជាធ្វើការជាក្រុមទៀតហើយ ប៉ុន្តែជាបុគ្គលពីរនាក់ដែលកំពុងគណនាគ្រប់សកម្មភាពរបស់គ្នាទៅវិញទៅមក។
ភាពមន្ទិលសង្ស័យធ្វើឱ្យពួកគេទាំងពីរមានការប្រុងប្រយ័ត្នជាលំដាប់។ ប្តីលួចឆែកទូរសព្ទប្រពន្ធ ប្រពន្ធឆែកកាបូបលុយប្តី។ ម្នាក់ៗគិតតែពីការរក្សាចំណែករៀងៗខ្លួន គ្មានអ្នកណាចង់ចាប់ដៃគ្នាសាងផ្ទះដ៏កក់ក្តៅឡើយ។
ទំនាក់ទំនងដែលគ្មានការទុកចិត្តមិនអាចចិញ្ចឹមស្នេហាបានឡើយ។ វាប្រៀបដូចជាទូកដែលលេចធ្លាយ វាអាចមើលទៅរឹងមាំ ប៉ុន្តែបើត្រូវខ្យល់បក់បន្តិចវានឹងលិច។
អាពាហ៍ពិពាហ៍គួរតែជាដៃគូដែលផ្អែកលើគំនិតនៃ “យើង” មិនមែន “ខ្ញុំ” និង “អ្នក” ទេ។ នៅពេលដែលមនុស្សម្នាក់ៗមានការព្រួយបារម្ភអំពីការរក្សាផ្នែករបស់ពួកគេ ទំនាក់ទំនងនឹងកាន់តែស្តើងបន្តិចម្តងៗ ហើយនៅទីបំផុតនឹងបែកបាក់។ ទោះបីជាគ្មានការក្បត់ ឬ ការឈ្លោះប្រកែកគ្នាធំដុំក៏ដោយ អាពាហ៍ពិពាហ៍ដែលពោរពេញដោយការគណនាបែបនេះនឹងពិបាកទៅឆ្ងាយណាស់។ ដើម្បីរក្សាចំណងអាពាហ៍ពិពាហ៍ អ្វីដែលសំខាន់បំផុតគឺការប្រាស្រ័យទាក់ទង និងភាពស្មោះត្រង់។ ទំនាក់ទំនងដែលស្ថិតស្ថេរមិនចាំបាច់មានភាពល្អឥតខ្ចោះនោះទេ ប៉ុន្តែវាត្រូវតែមានរឿងពីរគឺអាចនិយាយបាន និងភាពស្មោះត្រង់៕