ក្នុងនាមជាឪពុកម្តាយ គ្រប់គ្នាចង់ឱ្យកូនធំដឹងក្តី និងជោគជ័យ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ អ្វីដែលធ្វើឱ្យកូនពូកែគឺមិនត្រឹមតែប្រាក់ ឬ បរិយាកាសសិក្សាប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែក៏ជា “ការផ្តល់” ដ៏ឆ្លាតវៃពីឪពុកម្តាយផងដែរ។
សព្វថ្ងៃនេះ ឪពុកម្តាយជាច្រើនសុខចិត្តចំណាយប្រាក់ច្រើនសម្រាប់ការសិក្សារបស់កូន។ ចាប់ពីការទិញផ្ទះនៅជិតសាលារៀនល្អ ចុះឈ្មោះចូលរៀនថ្នាក់បរិញ្ញាបត្រគ្រប់ប្រភេទ រហូតដល់កម្មវិធីត្រៀមប្រឡងដ៏មានកិត្យានុភាព ដរាបណាវាមានប្រយោជន៍សម្រាប់អនាគតកូនៗ ពួកគេមិនស្ទាក់ស្ទើរក្នុងការចាយវាយនោះទេ។
ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ការវិនិយោគទាំងនេះភាគច្រើនឈប់នៅផ្ទៃខាងលើប៉ុណ្ណោះ។ ក្នុងដំណើរការចិញ្ចឹមកូន សម្ភារៈជារឿងសំខាន់ ប៉ុន្តែមិនគ្រប់គ្រាន់ទេ។ អ្វីដែលពិតជាជួយកុមារអភិវឌ្ឍគ្រប់ជ្រុងជ្រោយគឺតាមរបៀបដែលឪពុកម្តាយទៅជាមួយ គាំទ្រផ្លូវចិត្ត និងណែនាំការគិតរបស់ពួកគេ។ ជាពិសេស ប្រសិនបើឪពុកម្តាយសុខចិត្ត “ឱ្យ” របស់ទាំង ៧ ខាងក្រោម នោះលទ្ធផលនឹងកាន់តែស៊ីជម្រៅ និងមាននិរន្តរភាពជាងការផ្តោតលើការចំណាយប្រាក់ទៅទៀត។

១.ចំណាយពេលវេលាពិតប្រាកដជាមួយកូនរបស់អ្នក
ឪពុកម្តាយជាច្រើនគិតថាការរកលុយបានច្រើនគឺជាវិធីដ៏ល្អបំផុតដើម្បីស្រលាញ់កូនរបស់ពួកគេ។ ប៉ុន្តែសម្រាប់កុមារតូចៗ ការលេងមួយម៉ោងជាមួយឪពុកម្តាយគឺមានន័យជាងប្រដាប់ក្មេងលេងដែលមានតម្លៃថ្លៃឆ្ងាយណាស់។ កុមារត្រូវការវត្តមាន មិនមែនគ្រាន់តែការផ្តល់ជូនវត្ថុមានតម្លៃនោះទេ។
ការស្រាវជ្រាវបានបង្ហាញថា កុមារដែលត្រូវបានអមដំណើរ និងមើលថែដោយឪពុកម្តាយរបស់ពួកគេ នឹងអភិវឌ្ឍភាពវៃឆ្លាតកាន់តែប្រសើរ មានបុគ្គលិកលក្ខណៈវិជ្ជមាន និងឱកាសជោគជ័យកាន់តែខ្ពស់។ ដូច្នេះ ចូរទុកការងាររបស់អ្នកមួយឡែក ចំណាយពេលវេលាប្រកបដោយគុណភាពជាមួយកូនរបស់អ្នក វាជាអំណោយដែលមិនអាចកាត់ថ្លៃបានសម្រាប់កុមារភាពរបស់កូនអ្នក ហើយក៏ជាមូលដ្ឋានគ្រឹះសម្រាប់បុគ្គលិកលក្ខណៈរឹងមាំនៅពេលក្រោយផងដែរ។

២.វិនិយោគលើខ្លួនអ្នកដើម្បីធ្វើជាគំរូដល់កូនរបស់អ្នក
បន្ទាប់ពីមានកូន ឪពុកម្តាយជាច្រើនភ្លេចអំពីខ្លួនឯង ដោយផ្តោតតែលើកូនរបស់ពួកគេ។ ប៉ុន្តែឪពុកម្តាយគឺជាគំរូដំបូង និងជ្រាលជ្រៅបំផុតសម្រាប់កូនរបស់ពួកគេ។ ប្រសិនបើឪពុកម្តាយរស់នៅដោយធ្វេសប្រហែស និងខ្វះឆន្ទៈ វានឹងពិបាកសម្រាប់កូនរបស់ពួកគេក្នុងការមានកម្លាំងចិត្តក្នុងការខិតខំ។ ផ្ទុយទៅវិញ នៅពេលដែលឪពុកម្តាយតែងតែខិតខំកែលម្អខ្លួនឯង រៀនសូត្រជានិច្ច និងរស់នៅប្រកបដោយភាពវិជ្ជមាន នោះកូនៗនឹងមានការបំផុសគំនិត និងរៀនរស់នៅដោយមានការណែនាំ។
ការវិនិយោគលើខ្លួនឯងមិនមែនជារឿងអាត្មានិយមនោះទេ វាគឺជាវិធីដ៏ឆ្លាតវៃក្នុងការវិនិយោគលើកូនរបស់អ្នកក្នុងរយៈពេលវែង។
៣.ការអត់ធ្មត់គឺជាស្នូលនៃការចិញ្ចឹមកូន
ការបង្រៀនកូនមិនមែនជាការងារមួយថ្ងៃ ឬ ពីរថ្ងៃនោះទេ។ វាជាដំណើរដែលទាមទារការអត់ធ្មត់ និងសមត្ថភាពក្នុងការគ្រប់គ្រងអារម្មណ៍។ កុមារតែងតែចង់ដឹងចង់ឃើញ តែងតែសួរសំណួរ “ហេតុអ្វី” ជាបន្ទាន់។ នៅពេលនោះ បើឪពុកម្តាយបាត់បង់ចិត្ត ឬ ឆ្លើយដោយមិនខ្វល់ នោះកូននឹងលែងចាប់អារម្មណ៍ក្នុងការសិក្សាបន្តិចម្តងៗ។
ផ្ទុយទៅវិញ ការស្តាប់ និងការពន្យល់ដោយអត់ធ្មត់របស់ឪពុកម្តាយនឹងបណ្តុះសមត្ថភាពគិត ទំនុកចិត្ត និងការចង់ដឹងចង់ឃើញជាវិជ្ជមាន ដែលជាកត្តាសំខាន់សម្រាប់កុមារក្នុងការអភិវឌ្ឍន៍យ៉ាងទូលំទូលាយ។

៤.ការសរសើរទាន់ពេលវេលា – ជាថ្នាំដើម្បីចិញ្ចឹមកូនឱ្យមានតម្លៃ
កុមារទាំងអស់ចង់បានការទទួលស្គាល់ពីឪពុកម្តាយរបស់ពួកគេ។ ការសរសើរទាន់ពេលវេលាអាចក្លាយជាការលើកទឹកចិត្តដ៏អស្ចារ្យ ជួយកុមារឱ្យកាន់តែមានទំនុកចិត្ត និងខិតខំប្រឹងប្រែងបន្ថែមទៀត។
មានករណីជាច្រើនដែលឪពុកម្តាយតឹងរ៉ឹងខ្លាំងពេក ឬ មានភាពរកាំរកូសជាមួយនឹងការសរសើរ ធ្វើឱ្យកុមារមានអារម្មណ៍ថាការខិតខំប្រឹងប្រែងរបស់ពួកគេគ្មានន័យអ្វីទាំងអស់។ បន្តិចម្ដងៗ កុមារងាយបាត់បង់ទិសដៅ និងបាត់បង់ទំនុកចិត្តលើខ្លួនឯង។ ការសរសើរដោយស្មោះដូចជា “អ្នកបានធ្វើកិច្ចការដ៏អស្ចារ្យ” អាចជាអ្វីមួយដែលកុមារចងចាំពេញមួយជីវិតរបស់ពួកគេ។
៥.ហ៊ានឱ្យកូនរបស់អ្នកធ្វើការងារ – ផ្តល់ឱកាសឱ្យពួកគេធំឡើង
សព្វថ្ងៃនេះ ឪពុកម្តាយជាច្រើនស្រឡាញ់កូនខ្លាំងណាស់ដែលមិនអាចទ្រាំមិនបានឲ្យពួកគេធ្វើកិច្ចការផ្ទះ។ ចាប់ពីការបត់ខោអាវ សម្អាតបន្ទប់ រហូតដល់លាងចាន ឬ រៀបចំសៀវភៅ អ្វីៗទាំងអស់ត្រូវបានធ្វើសម្រាប់ពួកគេដោយហេតុផល “ឲ្យកុមារផ្តោតលើការសិក្សា”។
ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ការការពារហួសហេតុនេះកំពុងប្លន់កុមារនូវឱកាសដើម្បីរៀនឯករាជ្យ និងចែករំលែកទំនួលខុសត្រូវ។ កុមារដែលធំឡើងនៅក្នុងបរិយាកាសដែលពួកគេតែងតែត្រូវបានបម្រើ ងាយនឹងអភិវឌ្ឍផ្នត់គំនិតពឹងផ្អែក ខ្វះជំនាញជីវិត និងសូម្បីតែមិនមានអារម្មណ៍ថាមានការលះបង់របស់ឪពុកម្តាយ។ ពួកគេអាចស៊ាំនឹងការទទួល ប៉ុន្តែមិនមានការដឹងគុណ ងាយក្លាយជាមនុស្សអាត្មានិយម និងមានការលំបាកក្នុងការរួមបញ្ចូលក្នុងសង្គមនៅពេលពួកគេឈានជើងចូលទៅក្នុងជីវិតពិត។
អនុញ្ញាតឱ្យកូនរបស់អ្នកចូលរួមក្នុងការងារប្រចាំថ្ងៃ មិនមែនធ្វើឱ្យពួកគេប្រឹងប្រែងនោះទេ ប៉ុន្តែដើម្បីជួយពួកគេឱ្យយល់ពីតម្លៃនៃការងារ និងធំឡើងនៅក្នុងបទពិសោធន៍ដែលហាក់ដូចជាធម្មតានោះ។

៦.ហ៊ានបញ្ចេញចោល – ទុកឲ្យកូនដើរដោយខ្លួនឯង ហើយរៀនពីជីវិត
ឪពុកម្តាយជាច្រើនតែងតែភ័យខ្លាចថាកូនរបស់ពួកគេនឹងធ្វើខុស ដូច្នេះពួកគេព្យាយាមគ្រប់គ្រងរាល់ការសម្រេចចិត្តដែលពួកគេធ្វើ។ នៅពេលដែលកូនៗរបស់ពួកគេមានបំណងធ្វើអ្វីមួយខុសពីការគិតរបស់ពួកគេ ពួកគេនឹងធ្វើអន្តរាគមន៍ភ្លាមៗថា “ប៉ា/ម៉ាក់មានបទពិសោធន៍ច្រើនជាងនេះ វាល្អបំផុតប្រសិនបើអ្នកស្តាប់ខ្ញុំ”។
ទោះបីជាវាកើតចេញពីសេចក្តីស្រឡាញ់ក៏ដោយ ការអន្តរាគមន៍ហួសហេតុនឹងធ្វើឱ្យកុមារបាត់បង់ឱកាសធំឡើងដោយអចេតនា។ កុមារត្រូវជំពប់ដួល និងប្រឈមមុខនឹងផលវិបាកដោយខ្លួនឯង ដើម្បីយល់ និងរៀនមេរៀនដ៏មានតម្លៃ។ ឪពុកម្តាយមិនអាចកំដរកូនរបស់ពួកគេពេញមួយជីវិតរបស់ពួកគេបានទេ ប៉ុន្តែពួកគេអាចបង្រៀនពួកគេពីរបៀបដើរដោយជើងពីររបស់ពួកគេ។
ពេលខ្លះ អ្វីដែលអ្នកគិតថាជាផ្លូវខុស គឺជាការចាប់ផ្តើមនៃអ្វីដែលមិនធម្មតា។ រៀនទុកពេលវេលាឲ្យបានត្រឹមត្រូវអោយកូន នោះគឺជាអំណោយដ៏អស្ចារ្យបំផុតមួយដែលឪពុកម្ដាយអាចឲ្យកូនបាន។
៧.ហ៊ាននិយាយថាខ្ញុំស្រឡាញ់អ្នក – ចិញ្ចឹមព្រលឹងកូនអ្នកដោយទន់ភ្លន់
គ្មាននរណាម្នាក់ស្រឡាញ់កូនជាងឪពុកម្តាយរបស់ពួកគេទេ ប៉ុន្តែមិនមែនគ្រប់គ្នាដឹងពីរបៀបបញ្ចេញវាដោយពាក្យសម្ដីនោះទេ។ មនុស្សជាច្រើនមានការខ្មាស់អៀន ដោយជ្រើសរើសការស្រលាញ់ដោយស្ងៀមស្ងាត់តាមរយៈសកម្មភាពតូចៗដូចជា រៀបចំអាហារ រំលឹកកូនៗឱ្យរក្សាភាពកក់ក្តៅ ឬ គ្របភួយឱ្យកូនដោយស្ងាត់ស្ងៀមរាល់យប់។
ទោះបីជាសកម្មភាពទាំងនេះមានសេចក្តីស្រឡាញ់យ៉ាងជ្រាលជ្រៅក៏ដោយ កុមារនៅតែត្រូវស្តាប់ពាក្យស្នេហាច្បាស់លាស់ និងដោយផ្ទាល់។ ប្រយោគដ៏កក់ក្តៅដូចជា “ម៉ាក់ និងប៉ាស្រឡាញ់កូន” “កូនគឺជាមោទនភាពរបស់ម៉ាក់និងប៉ា” អាចក្លាយជាជំនួយខាងវិញ្ញាណពេញមួយជីវិតសម្រាប់កូនរបស់អ្នក ជាពិសេសនៅពេលមានភាពទន់ខ្សោយ។
កុមារដែលត្រូវបានចិញ្ចឹមបីបាច់ដោយក្តីស្រឡាញ់ដែលបង្ហាញនៅពេលត្រឹមត្រូវនឹងធំឡើងដោយដួងចិត្តដ៏កក់ក្តៅ ព្រលឹងសប្បុរស និងស្មារតីវិជ្ជមាន។ វាជាអំណោយដែលមិនអាចកាត់ថ្លៃបានដែលឪពុកម្តាយអាចផ្តល់ឱ្យកូន ទោះវាមើលទៅធម្មតាៗ ប៉ុន្តែវាជាថាមពលដើម្បីផ្លាស់ប្តូរជីវិតរបស់កូន៕

