ស្ត្រីដែលមានវាសនាអាក្រក់ច្រើនតែគិតពីប្រយោគទាំង៣នេះដោយដឹងមិនដឹងថានោះគឺជាការបន្ទាបខ្លួន និងយល់ខុសលើខ្លួនឯង។
១.”ខ្ញុំមិនមានលទ្ធភាពធ្វើបែបនេះទេ”
នេះជាប្រយោគដ៏គ្រោះថ្នាក់បំផុត ព្រោះវាកំណត់សមត្ថភាព និងឱកាសផ្ទាល់ខ្លួន។ នៅពេលដែលមនុស្សម្នាក់តែងតែនិយាយថាពួកគេមិនអាចធ្វើវាបាន ពួកគេបិទទ្វារដោយអចេតនាចំពោះដំណោះស្រាយ និងឱកាសថ្មីៗ។ ផ្នត់គំនិតនេះធ្វើឲ្យគេបោះបង់មុននឹងចាប់ផ្តើម មិនហ៊ានសាកល្បងអ្វីដែលអាចផ្លាស់ប្តូរជីវិតបាន។ ជាឧទាហរណ៍ ជំនួសឱ្យការនិយាយថា “ខ្ញុំមិនអាចមានលទ្ធភាពរៀនជំនាញថ្មីបានទេ” សាកល្បងគិត “តើខ្ញុំអាចរៀនជំនាញនេះដោយរបៀបណា?”។ ការផ្លាស់ប្តូររបៀបនៃការបញ្ចេញមតិអាចបើកទិសដៅថ្មី ជួយឱ្យរួចផុតពីភាពក្រីក្រ។
២.”ហេតុអីវាសនាខ្ញុំវេទនាម្លេះ?”
ប្រយោគនេះជារឿយៗលេចឡើងនៅពេលប្រឈមមុខនឹងអ្វីដែលលើសពីសមត្ថភាពហិរញ្ញវត្ថុបច្ចុប្បន្នរបស់ពួកគេ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ វាឆ្លុះបញ្ចាំងពីផ្នត់គំនិតដែលមិនអាចបត់បែនបាន ដោយផ្តោតលើការខ្វះខាតជាជាងការកែលម្អ។ ជំនួសឱ្យការត្អូញត្អែរអំពីតម្លៃ មនុស្សជោគជ័យនឹងស្វែងរកវិធីដើម្បីបង្កើនប្រាក់ចំណូលរបស់ពួកគេ ឬ ទាញយកអត្ថប្រយោជន៍ពីធនធានដែលមាន។ ជាឧទាហរណ៍ ជំនួសឱ្យការនិយាយថា “ខ្ញុំមិនអាចមានលទ្ធភាពទិញវគ្គសិក្សានេះទេ” ចូរគិតថា “ខ្ញុំអាចស្វែងរកវគ្គសិក្សាឥតគិតថ្លៃ ឬ ធ្វើការក្រៅម៉ោងដើម្បីវិនិយោគលើវា”។ វិធីនៃការក្រឡេកមើលបញ្ហានេះ ទៅជាឱកាសជំនួសឱ្យការយំសោកសៅ។
៣.”ជីវិតគឺអយុត្តិធម៌សម្រាប់ខ្ញុំ”
ការគិតបែបនេះបង្ហាញពីការខកចិត្ត និងស្តីបន្ទោសកាលៈទេសៈ។ ខណៈពេលដែលវាជាការពិតដែលថាជីវិតអាចមានភាពអយុត្តិធម៌ ការផ្តោតលើភាពអយុត្តិធម៌ធ្វើឱ្យស្មារតីកាន់តែធ្ងន់ និងមិនសូវមានកម្លាំងចិត្ត។ ជំនួសឱ្យការត្អូញត្អែរ ចូរផ្តោតលើអ្វីដែលអ្នកអាចគ្រប់គ្រងបាន ដូចជាការខិតខំប្រឹងប្រែង ការរៀនសូត្រ ឬ ការកសាងទំនាក់ទំនង។ ជំនួសឱ្យការនិយាយថា “ជីវិតគឺអយុត្តិធម៌” សាកល្បងគិតថា “តើខ្ញុំអាចធ្វើអ្វីបានដើម្បីកែលម្អស្ថានភាពរបស់ខ្ញុំ?” ផ្នត់គំនិតនេះជួយប្រែក្លាយភាពលំបាកទៅជាកម្លាំងចិត្តឱ្យក្រោកឡើង៕