ប្រសិនបើឪពុកម្តាយបន្តផ្តល់លុយឱ្យកូនៗដើម្បីកម្សាន្ត ធ្វើដំណើរ ទិញទំនិញ និងសប្បាយ វាមិនខុសពីការបណ្តុះទម្លាប់មិនចេះសន្សំនោះទេ។ យូរជាងនេះ វាកាន់តែពិបាកសម្រាប់កូនក្នុងភាពឯករាជ្យ ហើយឪពុកម្តាយនឹងរងទុក្ខនៅពេលចាស់។ ការស្រឡាញ់ខុសពេលខ្លះក្លាយជាបន្ទុកសម្រាប់ទាំងឪពុកម្តាយ និងកូន។

១.សងបំណុលកូននៅពេលពួកគេចំណាយយ៉ាងខ្ជះខ្ជាយ
យុវជនជាច្រើនសព្វថ្ងៃនេះ ចំណាយច្រើនហួសហេតុ ជំពាក់បំណុលគេ ដោយសាររបៀបរស់នៅ “បែបខ្ជិល” ដោយចំណាយប្រាក់បៀវត្សរ៍ទាំងអស់ភ្លាមៗនៅពេលដែលពួកគេទទួលបាន ថែមទាំងខ្ចីប្រាក់បន្ថែម ដើម្បីរក្សាជីវភាពរស់នៅដ៏ខ្ជះខ្ជាយ។
ឪពុកម្តាយជាច្រើន ដោយសារស្រលាញ់កូន ដកប្រាក់សន្សំ ឬ ប្រាក់សោធននិវត្តន៍ ដើម្បីជួយសងបំណុល ប៉ុន្តែនេះធ្វើឱ្យកូនៗកាន់តែពឹងផ្អែកលើពួកគេ។
ទំនួលខុសត្រូវផ្នែកហិរញ្ញវត្ថុគឺជាផ្នែកមួយនៃការធំឡើង ប្រសិនបើកុមារមិនរៀនដោះស្រាយផលវិបាកដោយខ្លួនឯងទេនោះ វានឹងកាន់តែពិបាកដើម្បីឯករាជ្យនៅពេលក្រោយ។
មាតាបិតាគួរពិចារណាឱ្យបានហ្មត់ចត់ និងជួយបានលុះត្រាតែប្រាក់កម្ចីត្រូវបានប្រើប្រាស់សម្រាប់គោលបំណងស្របច្បាប់ ដូចជាការទិញផ្ទះ ការវិនិយោគក្នុងអាជីវកម្ម ហើយកូនពិតជាត្រូវការជំនួយដើម្បីជំនះការលំបាកបណ្តោះអាសន្ន។

២.ឱ្យលុយកុមារដើម្បីរីករាយ
ទម្លាប់នៃការផ្តល់ឱ្យកុមារពីកុមារភាពដល់ពេញវ័យធ្វើឱ្យយុវជនជាច្រើនមិនយល់ពីតម្លៃពិតនៃលុយ។ នៅពេលដែលពួកគេធំឡើង ហើយនៅតែចំណាយលុយលើឪពុកម្តាយរបស់ពួកគេ វាលែងជាក្តីស្រលាញ់ ប៉ុន្តែជាការពឹងផ្អែកដ៏គ្រោះថ្នាក់។
ឪពុកម្តាយបើស្រឡាញ់កូនពិតគឺត្រូវដកខ្លួននៅពេលត្រឹមត្រូវ ទុកឲ្យកូនថែរក្សាជីវិតខ្លួនឯង។ កូនឆាប់ធំឡើង ឪពុកម្ដាយកាន់តែមានសុវត្ថិភាពនិងអាចរស់ស្រួលក្នុងវ័យចាស់។

#ដំបូន្មានសម្រាប់ឪពុកម្តាយចូលនិវត្តន៍
-ស្រឡាញ់កូនរបស់អ្នកដោយបង្រៀនពួកគេឱ្យមានភាពឯករាជ្យ។
-កុំអនុញ្ញាតឱ្យប្រាក់សោធននិវត្តន៍របស់អ្នក – លទ្ធផលនៃលំបាកពេញមួយជីវិត – ជាឧបករណ៍សម្រាប់ចំណាយលើកំហុសរបស់កូនអ្នក។
-រក្សាហិរញ្ញវត្ថុសម្រាប់ខ្លួនឯង ព្រោះវ័យចំណាស់មានផាសុកភាពជាសិទ្ធិក្នុងការការពារ មិនមែនជាការដោះដូរទេ៕

