អាពាហ៍ពិពាហ៍ដែលមិននាំឱ្យមានការលែងលះគ្នា ប៉ុន្តែក៏មិនមានភាពរីករាយដែរ ច្រើនតែជាប្រភេទអាពាហ៍ពិពាហ៍ដែលធ្វើឱ្យមនុស្សនឿយហត់បំផុត ពោលគឺរស់នៅជាមួយគ្នាតែមិនយល់ពីគ្នា។
១.កសាងកន្លែងរស់នៅផ្ទាល់ខ្លួនរបស់អ្នក – តម្លៃរបស់អ្នកមិនគួរវិលជុំវិញប្តីនិងកូនរបស់អ្នកទេ
ខ្ញុំចង់ចែករំលែករឿងតូចមួយរបស់មិត្តជិតស្និទ្ធម្នាក់ឱ្យអ្នកអាចស្រមៃគិតពីអារម្មណ៍របស់មនុស្សស្រីពេលនាងបាត់បង់ខ្លួនឯង។
មិត្តរបស់ខ្ញុំបានរៀបការជាង 20 ឆ្នាំមកហើយ។ ការងាររបស់នាងគឺស្រាលណាស់ នាងមានពេលទំនេរច្រើន ប៉ុន្តែស្វាមីនាងតែងតែរវល់ ពោលគឺធ្វើការថែមម៉ោង ដើរលេងកម្សាន្តភ្ញៀវ ចូលរួមកម្មវិធីសង្គម។ ពេលកូនទៅរៀននៅមហាវិទ្យាល័យ ផ្ទះក៏ស្ងាត់ឈឹង ហើយនាងចាប់ផ្ដើមមានអារម្មណ៍ថាវង្វេង និងឯកា។
នាងបានទូរស័ព្ទទៅប្តី ប៉ុន្តែគាត់ថាជាប់រវល់មិនអាចមកផ្ទះបាន។ នាងផ្ញើសារទៅកូន ប៉ុន្តែគាត់ក៏និយាយថាគាត់កំពុងរៀនជាក្រុម ហើយមិនមានពេលជជែក។ ពេលយប់នាងដេកលើសាឡុងកាន់ទូរស័ព្ទទាំងអារម្មណ៍សោកសៅ។ នាងមានអារម្មណ៍ដូចជានាងបានខ្ជះខ្ជាយពាក់កណ្តាលជីវិតរបស់នាង – លះបង់ដើម្បីប្តីនិងកូនរបស់នាង ប៉ុន្តែមិនដែលធ្វើអ្វីសម្រាប់ខ្លួនឯង។
នាងចាប់ផ្តើមរំជួលចិត្ត យំ ត្អូញត្អែរ។ ប៉ុន្តែនាងកាន់តែនិយាយកាន់តែឃ្លាតឆ្ងាយពីប្ដីនិងកូន។ នាងបានធ្លាក់ចូលទៅក្នុងរង្វង់នៃភាពឯកោ ហើយមានអារម្មណ៍ថានាងដូចជា “មនុស្សមិនសំខាន់” នៅក្នុងផ្ទះដែលនាងបានសាងសង់។
ចិត្តវិទ្យាបានបង្ហាញថា ស្ត្រីដែលឈប់អភិវឌ្ឍខ្លួនក្រោយរៀបការនឹងមានកម្រិតពេញចិត្តក្នុងជីវិតដែលធ្លាក់ចុះលឿនជាងបុរសបីដង។ នៅពេលអ្នកដាក់អត្ថន័យនៃជីវិតរបស់អ្នកទៅក្នុងតួនាទីរបស់ “ប្រពន្ធ” និង “ម្តាយ” វាដូចជាការដាក់ស៊ុតរបស់អ្នកទាំងអស់នៅក្នុងកន្ត្រកតែមួយ។ ហើយនៅពេលដែលកន្ត្រកនោះផ្អៀង អ្នកនឹងគ្មានជំនួយទេ។
ចូរចាប់ផ្តើមដោយបង្កើតកន្លែងផ្ទាល់ខ្លួនរបស់អ្នកដូចជា៖ រៀនយូហ្គា សាកល្បងរៀបចំផ្កា ចូលរួមក្នុងសកម្មភាពសង្គម ជួបមិត្តថ្មី ធ្វើរឿងដែលមិនទាក់ទងនឹងប្តី និងកូនរបស់អ្នក។ បង្កើនជីវិតរបស់អ្នកជាមួយនឹងចំណាប់អារម្មណ៍ និងចំណង់ចំណូលចិត្តរបស់អ្នក។ លុះត្រាតែអ្នកសប្បាយចិត្តនឹងខ្លួនឯង ទើបអ្នកអាចស្រឡាញ់អ្នកដទៃប្រកបដោយនិរន្តរភាព។
២.ឯករាជ្យភាពផ្នែកហិរញ្ញវត្ថុគឺជាសេរីភាពអប្បបរមា – លុយមិនមែនជាអ្វីគ្រប់យ៉ាងនោះទេ ប៉ុន្តែវាអាចទិញសំឡេង និងជម្រើសបាន
មូលហេតុធំមួយដែលធ្វើឱ្យស្ត្រីជាច្រើនមិនហ៊ានចាកចេញពីអាពាហ៍ពិពាហ៍ដែលបែកបាក់គឺដោយសារតែខ្វះឯករាជ្យភាពផ្នែកហិរញ្ញវត្ថុ។ ការមិនមានលុយមិនត្រឹមតែធ្វើឱ្យអ្នកលំបាកក្រោយពេលលែងលះប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងធ្វើឱ្យអ្នកមិនអាចឈ្នះការមើលថែកូនៗរបស់អ្នក ដែលជារឿងដែលម្តាយគ្រប់រូបមិនចង់ជួប។
ស្ត្រីជាច្រើនទទួលយកការរស់នៅដោយភាពអាម៉ាស់ មិនព្រមលែងលះ ដោយសារតែពួកគេខ្លាច “តើអ្នកណានឹងមើលថែកូននៅពេលពួកគេចាកចេញ?” “តើខ្ញុំអាចរស់នៅដោយគ្មានលុយយ៉ាងដូចម្តេច?” ។ ប៉ុន្តែស្នេហាមិនអាចជំនួសការពិតបានទេ អាពាហ៍ពិពាហ៍មិនត្រឹមតែទាមទារអារម្មណ៍ប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែក៏ទាមទារនូវមូលដ្ឋានហិរញ្ញវត្ថុដើម្បីរក្សាសេចក្តីថ្លៃថ្នូរផងដែរ។
នៅពេលដែលអ្នកមិនរកលុយ អ្នកនឹងខ្វះចំណុចសំខាន់បី៖
-ទំនុកចិត្តក្នុងការរស់រានមានជីវិត៖ ប្រសិនបើអ្នកលែងលះគ្នាហើយគ្មានប្រាក់ចំណូល គ្មានផ្ទះសម្បែង គ្មានលទ្ធភាពចិញ្ចឹមខ្លួនឯង នោះការភ័យខ្លាចនៃភាពក្រីក្រនឹងរារាំងអ្នកមកវិញ។
-សិទ្ធិជ្រើសរើស៖ លុយគឺជាសេរីភាព។ លុះត្រាតែអ្នកមានមូលដ្ឋានគ្រឹះហិរញ្ញវត្ថុ ទើបអ្នកហ៊ាននិយាយថា “ទេ” ចំពោះរឿងដែលធ្វើឱ្យអ្នកឈឺចាប់។
-សេចក្តីថ្លៃថ្នូររបស់មនុស្សពេញវ័យ៖ នៅពេលដែលអ្នកអាចចិញ្ចឹមខ្លួនអ្នកបាន អ្នកនឹងមិនចាំបាច់ទប់ដើម្បីស្នាក់នៅឡើយ។ អ្នកអាចងើបក្បាលរបស់អ្នកខ្ពស់ហើយនិយាយថា “ខ្ញុំអាចថែរក្សាខ្លួនឯងបាន” ។
ដូច្នេះបើអាចចូរទៅធ្វើការ តែប្រសិនបើអ្នកមិនអាចធ្វើការពេញម៉ោងបានទេ ចូរស្វែងរកការងារក្រៅម៉ោង ឬ ប្រភពចំណូលតិចតួចពីការងារនៅផ្ទះ។ ចាប់ផ្តើមជាមួយរឿងតូចបំផុត ដូចជាការសន្សំលុយតិចតួចក្នុងមួយខែក៏ជាការចាប់ផ្តើមនៃសេរីភាពផងដែរ។
កុំទុកឱ្យជីវិតរបស់អ្នកពឹងផ្អែកលើប្តី។ អនុញ្ញាតឱ្យលុយក្លាយជាមូលដ្ឋានគ្រឹះដើម្បីជួយអ្នកជ្រើសរើសដោយសេរី និងរស់នៅតាមរបៀបដែលអ្នកចង់បាន។
៣.កុំធ្វើឱ្យរឿងតូចតាចប៉ះពាល់ដល់អ្នក
ស្ត្រីជាច្រើនរងទុក្ខក្នុងអាពាហ៍ពិពាហ៍ មិនមែនដោយសារតែរឿងធំពេកទេ ប៉ុន្តែដោយសារតែពួកគេរសើបពេក គិតច្រើនពេក ហើយជារឿយៗធ្លាក់ចូលទៅក្នុងជម្លោះផ្ទៃក្នុង។
បើប្តីរបស់អ្នកមិនលើកទូរស័ព្ទទេ អ្នកនឹងគិតភ្លាមៗថាគាត់ព្រងើយកន្តើយ។ បើគាត់មកផ្ទះយឺត អ្នកចោទគាត់ថាចាត់ទុកផ្ទះដូចជាសណ្ឋាគារ។ បើគាត់ផ្ញើសារទៅកាន់មិត្តរួមការងារជាស្ត្រី អ្នកគិតអំពីការផតក្បត់។ សូម្បីតែអំណះអំណាងតូចមួយក៏គ្រប់គ្រាន់ដើម្បីធ្វើឱ្យអ្នក “ជីកកកាយ” រឿងកាលពី 10 ឆ្នាំមុន ហើយបន្ទាប់មកធ្វើទារុណកម្មខ្លួនឯងថា “ហេតុអ្វីបានជាខ្ញុំរៀបការជាមួយគាត់?”
គំនិត ការឈឺចាប់ និងការអាក់អន់ចិត្តទាំងអស់នោះ ដែលកកកុញជារៀងរាល់ថ្ងៃ មិនត្រឹមតែធ្វើឱ្យអ្នកនឿយហត់ប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងរុញអ្នកចូលទៅក្នុងរង្វង់នៃអារម្មណ៍អវិជ្ជមានផងដែរ។ នៅទីបញ្ចប់ អ្នកឈឺចាប់ដោយសាររឿងដែលអ្នកនិយាយបំផ្លើស មិនមែនដោយសារការពិតទេ៕