ដូនតាបុរាណបានផ្តាំទុកថា ក្នុងជីវិតមាន «រឿងល្ងង់» ២យ៉ាង ដែលបើប្រព្រឹត្តិទៅ នឹងនាំឲ្យអ្នកជួបទុក្ខ គ្រួសារអ្នកលំបាក និងរកក្តីសុខគ្មាន។ ទោះបីសម័យកាលបានផ្លាស់ប្តូរក៏ដោយ ការបង្រៀនទាំងនោះនៅតែមានតម្លៃ ព្រោះវាបានឆ្លុះបញ្ចាំងពីជីវិតពិត។ តោះមកយល់ដឹងដើម្បីជៀសវាង ការគិតខុសទាំងនេះ៖
១.បង្កើតការផ្គូរផ្គងគ្រូស្រករ
តាំងពីបុរាណកាលមក ជីដូនជីតារបស់យើងបានចាត់ទុក “ការផ្គូរផ្គងគ្រូស្រករ” ជារឿងឆោតល្ងង់ដ៏ធំបំផុតមួយក្នុងជីវិត។ កាលពីអតីតកាលជារឿយៗត្រូវបានណែនាំដោយសាច់ញាតិអ្នកជិតខាង ឬ មិត្តភក្តិដែលដើរតួជាស្ពានរវាងគ្រួសារពីរដែលមានគោលបំណងចងចំណងអាពាហ៍ពិពាហ៍។ ពួកគេភាគច្រើនមិនបានទទួលអ្វីក្រៅពីតែ និងទឹកបន្តិចបន្តួចនោះទេ ដោយគ្រាន់តែជួយដោយការដឹងគុណប៉ុណ្ណោះ។
ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយជីវិតមិនតែងតែរលូនទេ។ ប្រសិនបើគូស្វាមីភរិយាវ័យក្មេងរៀបការហើយរស់នៅដោយសុភមង្គលនោះអ្នកផ្គូរផ្គងទទួលបានការអរគុណតែពីរបីម៉ាត់។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើប្តីប្រពន្ធនោះមានជម្លោះ ឬ គ្រួសារបែកបាក់ អ្នកដែលត្រូវស្តីបន្ទោសមុនគេ គឺអ្នកផ្គូរផ្គង គឺអ្នកដែលត្រូវចោទប្រកាន់ថា “និយាយខុស” ឬ “មានបមណងអាក្រក់”។
២.ការធានាបំណុល
ភាពល្ងង់ខ្លៅទីពីរដែលបុព្វបុរសរបស់យើងបានព្រមានគឺ “ជំពាក់បំណុលគេ” នោះគឺការក្រោកឈរឡើងដើម្បីធានាប្រាក់កម្ចីសម្រាប់នរណាម្នាក់ផ្សេងទៀត។ ស្តាប់ទៅដូចជាអំពើល្អមួយ ប៉ុន្តែតាមពិត នេះគឺជាដាវមុខពីរ។
នៅពេលអ្នកខ្ចីសងបំណុលទាន់ពេល អ្វីៗគឺល្អ។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើពួកគេខកខាន បាត់បង់សមត្ថភាពក្នុងការបង់ប្រាក់ អ្នកដំបូងដែលរងទុក្ខគឺអ្នក។ ម្ចាស់បំណុលនឹងបន្ទោសអ្នកសម្រាប់ការ “ធ្វើជាសាក្សី” សម្រាប់មនុស្សដែលមិនគួរឱ្យទុកចិត្ត។ អ្នកខ្ចីងាកមកបន្ទោសអ្នកថា “បង្ខំ” ឱ្យខ្ចី។ អ្នកធ្លាក់ចូលក្នុងទុក្ខលំបាក បាត់បង់ទាំងលុយកាក់ និងទំនាក់ទំនង។
ក្នុងករណីជាច្រើន ការជួយគ្នាតែមួយនាំឱ្យមានជម្លោះ ខូចចំណងមិត្តភាព និងសូម្បីតែការប្ដឹងតវ៉ា។ នោះហើយជាមូលហេតុដែលមនុស្សបុរាណបានផ្តល់ដំបូន្មានដល់កូនចៅរបស់ពួកគេថា ការឈរជាអ្នកធានាបំណុលនឹងនាំមកនូវគ្រោះថ្នាក់ដល់ខ្លួនអ្នក៕