ជួនកាលជាទម្លាប់តូចតាចក្នុងជីវិតប្រចាំថ្ងៃដែលនៅស្ងៀមស្ងាត់ក្នុងទំនាក់ទំនងប្តីប្រពន្ធ ធ្វើឱ្យមានគម្លាតចម្ងាយកាន់តែធំ ។ កង្វះការយកចិត្តទុកដាក់ប្រចាំថ្ងៃ ជីវិតដ៏មមាញឹកជាមួយការងារ កូនៗ និងទំនួលខុសត្រូវជាច្រើន អាចធ្វើឲ្យគូស្នេហ៍ភ្លេចបង្ហាញកាយវិការយកចិត្តទុកដាក់តិចតួចដល់គ្នាទៅវិញទៅមក។
ការសួរសុខទុក្ខពេលព្រឹក ការផ្ញើសារក្នុងម៉ោងធ្វើការ ឬ ការបង្ហាញក្តីស្រលាញ់ គឺគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីរក្សាភ្លើងនៃក្តីស្រឡាញ់។ ប៉ុន្តែនៅពេលដែលអ្នកទាំងពីរចាប់ផ្តើមព្រងើយកន្តើយបន្តិចម្តងៗ ហើយលែងយកចិត្តទុកដាក់លើអារម្មណ៍គ្នាទៅវិញទៅមក ភាពព្រងើយកន្តើយនឹងចូលមកក្នុងទំនាក់ទំនង។
មនុស្សជាច្រើនគិតថាការមិនយកចិត្តទុកដាក់គឺគ្រាន់តែជារឿងតូចមួយមិនសូវសំខាន់ខ្លាំងនោះទេ។ តែយ៉ាងណាមិញ ការអវត្តមាននេះធ្វើឱ្យម្នាក់ក្នុងចំណោមអ្នកទាំងពីរមានអារម្មណ៍ឯកោទោះបីស្ថិតនៅក្រោមដំបូលផ្ទះតែមួយ។ យូរៗទៅ ពួកគេអាចស្វែងរកការចែករំលែកពីខាងក្រៅ ហើយនោះជាពេលដែលគម្លាតរវាងស្វាមី និងភរិយាក្លាយជាការលំបាកក្នុងការជួសជុល។
១.ភាពស្ងៀមស្ងាត់ជំនួសឱ្យការប្រាស្រ័យទាក់ទង៖ ការប្រាស្រ័យទាក់ទងគឺជាតំណភ្ជាប់ដ៏សំខាន់នៅក្នុងអាពាហ៍ពិពាហ៍ ប៉ុន្តែគូស្នេហ៍ជាច្រើនជ្រើសរើសនៅស្ងៀមនៅពេលដែលមានជម្លោះកើតឡើង។
ជំនួសឱ្យការអង្គុយនិយាយគ្នា ពួកគេរក្សាភាពមិនសប្បាយចិត្តរបស់ពួកគេនៅខាងក្នុង ហើយអ្វីៗទាំងអស់បានប្រមូលផ្តុំទៅជាកំហឹងផ្លូវចិត្ត។ ភាពស្ងៀមស្ងាត់អាចចាប់ផ្តើមដោយចេតនាដើម្បីជៀសវាងការឈ្លោះប្រកែកគ្នា ប៉ុន្តែវាបង្កើតជញ្ជាំងដែលមើលមិនឃើញរវាងមនុស្សពីរនាក់ដោយអចេតនា។
ពេលគ្មានអ្នកណានិយាយ នោះការយល់ច្រឡំក៏កើតឡើង។ ម្នាក់គិតថាអ្នកដទៃលែងខ្វល់ហើយ ម្នាក់ទៀតគិតថាគេមិនគោរព។ ពីរឿងតូចតាចដូចជា អ្នកណាលាងចាន អ្នកណាមើលកូន អ្វីៗអាចកើនឡើងជាបញ្ហាធំ ធ្វើឱ្យអារម្មណ៍គូស្នេហ៍ស្រពោនបន្តិចម្តងៗ។
២.ប្រៀបធៀបជាមួយអ្នកដទៃក្នុងជីវិត៖ ការប្រៀបធៀបប្តី ឬ ប្រពន្ធរបស់អ្នកជាមួយអ្នកដទៃដោយអចេតនា គឺជា “ថ្នាំពុល” ដែលបំផ្លាញអាពាហ៍ពិពាហ៍ដោយស្ងៀមស្ងាត់។ ការនិយាយធម្មតាដូចជា “មើលប្តីអ្នកដទៃ” ឬ “ប្រពន្ធដែលនៅជិតផ្ទះមើលថែប្តីគាត់ល្អជាងអ្នក” អាចធ្វើឲ្យដៃគូឈឺចិត្តយ៉ាងខ្លាំង។ ទោះបីវាគ្រាន់តែជាពាក្យដែលនិយាយដោយកំហឹងក៏ដោយ វានៅតែបន្សល់ទុកនូវសញ្ញានៅក្នុងចិត្តអ្នកស្តាប់។
ផលវិបាកនៃទម្លាប់នេះគឺការគោរពខ្លួនឯងទាប ឬ មិនពេញចិត្ត។ បុគ្គលដែលត្រូវបានគេប្រៀបធៀបអាចបាត់បង់កម្លាំងចិត្តក្នុងការកសាងគ្រួសារបន្តិចម្តងៗ ខណៈពេលដែលដៃគូម្ខាងទៀតចិញ្ចឹមនូវអារម្មណ៍មិនពេញចិត្ត។ ពីរឿងតូចតាច ភាពជឿជាក់ និងទំនាក់ទំនងរវាងមនុស្សពីរនាក់ត្រូវបានបំផ្លាញ ដែលជំរុញឱ្យពួកគេឃ្លាតឆ្ងាយពីគ្នាដោយមិនដឹងខ្លួន។
៣.ផ្តោតលើទូរស័ព្ទខ្លាំងពេក៖ សម័យបច្ចេកវិទ្យានាំមកនូវភាពងាយស្រួលជាច្រើន ប៉ុន្តែក៏ជា “សត្រូវ” ដ៏ធំរបស់គូស្នេហ៍ផងដែរ។ រូបភាពនៃមនុស្សម្នាក់ៗអោបទូរស័ព្ទ លេងបណ្តាញសង្គម ឬ លេងហ្គេមជំនួសឱ្យការនិយាយគ្នាកំពុងក្លាយជារូបភាពដែលធ្លាប់ស្គាល់នៅក្នុងគ្រួសារជាច្រើន។ ទោះបីជាវាគ្រាន់តែជាទម្លាប់កម្សាន្តបន្ទាប់ពីថ្ងៃដ៏យូរក៏ដោយ តែវាបានធ្វើឱ្យទំនាក់ទំនងអន់ថយដោយអចេតនា។
នៅពេលដែលអ្នកទាំងពីរលែងមានពេលចែករំលែក រឿងឯកជនត្រូវបានជំនួសដោយពិភពនិម្មិតបន្តិចម្តងៗ។ មនុស្សម្នាក់មិនដឹងថាអ្នកម្ខាងទៀតកំពុងគិត ឬ មានអារម្មណ៍យ៉ាងណានោះទេ ហើយទំនាក់ទំនងដែលធ្លាប់មានក៏រលត់ទៅវិញ។
៤.រំលងពេលឯកជន៖ ជីវិតអាពាហ៍ពិពាហ៍មិនត្រឹមតែមានទំនួលខុសត្រូវប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែក៏ត្រូវការពេលវេលារ៉ូមែនទិកដើម្បីបង្កើនអារម្មណ៍ផងដែរ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ គូស្នេហ៍ជាច្រើនមិនអើពើនឹងរឿងនេះដោយអចេតនា ធ្វើឱ្យការណាត់ជួប ការកាន់ដៃគ្នា ឬ ពាក្យស្នេហាក្លាយជារឿងអតីតកាល។ គេគិតថាពេលនៅជាមួយគ្នា របស់ទាំងនោះលែងចាំបាច់ហើយ។
តាមពិតទៅ វាគឺជាការខ្វះខាតពេលឯកជនដែលធ្វើឱ្យគូស្នេហ៍ក្លាយជា “មិត្តរួមបន្ទប់” បន្តិចម្តងៗ ជាជាងមិត្តរួមព្រលឹង។ អាហារពេលល្ងាចសាមញ្ញ រាត្រីកុនជាមួយគ្នា ឬ ការសន្ទនាពីរបីនាទីមុនពេលចូលគេង គឺគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីរក្សាភ្លើងនៃស្នេហាដែលកំពុងឆេះ។ បើមិនប្រយ័ត្នទេ ភាពស្ងួតនឹងចូលមកក្នុងដែលធ្វើឱ្យអ្នកទាំងពីរមានអារម្មណ៍ដាច់ឡែកពីគេសូម្បីតែនៅផ្ទះជាមួយគ្នាក៏ដោយ។
៥.ខ្វះការជួយគ្នា៖ អាពាហ៍ពិពាហ៍មិនស្ថិតស្ថេរដោយធម្មជាតិទេ ប៉ុន្តែត្រូវមានការចិញ្ចឹមបីបាច់ពីភាគីទាំងសងខាង។ ដើម្បីជៀសវាងការប្រេះឆាពីទម្លាប់តូចតាច គូស្នេហ៍គួរតែចំណាយពេលនិយាយគ្នាជារៀងរាល់ថ្ងៃ ទោះបីជាវាគ្រាន់តែពីរបីនាទីក៏ដោយ។
រៀនស្តាប់ និងបង្ហាញពីអារម្មណ៍របស់អ្នក ជាជាងនៅស្ងៀម ឬ រិះគន់។ ក្នុងពេលជាមួយគ្នានេះ កំណត់ការប្រើប្រាស់ទូរសព្ទពេលនៅជាមួយគ្នា ហើយកុំភ្លេចបង្កើតពេលឯកជនដើម្បីធ្វើឱ្យទំនាក់ទំនងឡើងវិញ។
សំខាន់ជាងនេះទៅទៀត មនុស្សម្នាក់ៗត្រូវយល់ដឹងថា សុភមង្គលគ្រួសារមិនមែនកើតចេញពីរឿងធំនោះទេ ប៉ុន្តែមកពីការប្រព្រឹត្តចំពោះគ្នាទៅវិញទៅមកក្នុងជីវិតប្រចាំថ្ងៃ។ កុំបណ្តោយឱ្យរឿងតូចតាច រុញបេះដូងពីរដែលធ្លាប់ស្រឡាញ់គ្នាឱ្យក្លាយជាឆ្ងាយលែងអាចត្រឡប់វិញ៕