មនុស្សឆ្លាតវៃមិនត្រឹមតែដឹងពីរបៀបទទួលប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងយល់ពីតម្លៃនៃការឲ្យទៀតផង។ មានរបស់ខ្លះដែលនៅពេលផ្តល់ឲ្យនៅពេលវេលាត្រឹមត្រូវ ធ្វើឱ្យជីវិតកាន់តែងាយស្រួល និងទំនាក់ទំនងកាន់តែរឹងមាំ។
មានរបស់ខ្លះដែលនៅពេលផ្តល់ឲ្យ មិនធ្វើឱ្យអ្នកក្រទេ។ ផ្ទុយទៅវិញ អ្នកកាន់តែដឹងពីរបៀបផ្តល់ឲ្យនៅពេលវេលាត្រឹមត្រូវ អ្នកកាន់តែទទួលបានរបស់ដែលមិនអាចទិញបានដោយលុយ។

១.ការឲ្យសេចក្តីសប្បុរស
សេចក្តីសប្បុរសគឺជារឿងតូចតាច ប៉ុន្តែមានឥទ្ធិពលយ៉ាងខ្លាំង។ ពាក្យសម្ដីទន់ភ្លន់ ទង្វើជួយដោយសកម្ម ឬ គ្រាន់តែដឹងពីរបៀបដាក់ខ្លួនអ្នកនៅក្នុងស្ថានភាពរបស់អ្នកដទៃ អាចធ្វើឱ្យថ្ងៃមួយកាន់តែរីករាយ។
ការឲ្យសេចក្តីសប្បុរសមិនមានន័យថាធ្វើរឿងអស្ចារ្យនោះទេ។ ពេលខ្លះវាគ្រាន់តែជាការមិនធ្វើបាបអ្នកដទៃនៅពេលដែលអ្នកអាចធ្វើបាន ការដឹងពីរបៀបអរគុណនៅពេលអ្នកទទួលបានជំនួយ និងការដឹងពីរបៀបសុំទោសនៅពេលអ្នកខុស។
អ្វីដែលមានតម្លៃគឺថា សេចក្តីសប្បុរសច្រើនតែបង្កើតរង្វង់វិជ្ជមាន។ នៅពេលប្រព្រឹត្តចំពោះអ្នកដទៃដោយស្មោះត្រង់ មនុស្សងាយនឹងបង្កើតទំនុកចិត្ត ការគោរព និងទំនាក់ទំនងដ៏មានតម្លៃយូរអង្វែង។
២.ការផ្តល់ពេលវេលា
ពេលវេលាគឺយុត្តិធម៌សម្រាប់មនុស្សគ្រប់គ្នា ប៉ុន្តែវាក៏មិនអាចយកមកវិញបានដែរ។ ដូច្នេះ ការឧទ្ទិសពេលវេលាដល់មនុស្សសំខាន់ៗ គឺជាវិធីដ៏មានតម្លៃក្នុងការផ្តល់ឱ្យ។
ការញ៉ាំអាហារជាមួយគ្នា ការសន្ទនាដោយមិនមើលទូរស័ព្ទរបស់អ្នក ឬ ការស្តាប់ពីរបីនាទីនៅពេលដែលមនុស្សជាទីស្រលាញ់ត្រូវការចែករំលែក ជួនកាលអាចមានអត្ថន័យជាងអំណោយថ្លៃៗ។
នៅពេលដែលអ្នកដឹងពីរបៀបឧទ្ទិសពេលវេលាដល់អ្នកដទៃ អ្នកក៏ទទួលបានការតភ្ជាប់ផងដែរ។ ទំនាក់ទំនងជាច្រើនមិនបែកបាក់ដោយសារតែខ្វះការស្រលាញ់នោះទេ ប៉ុន្តែដោយសារតែខ្វះពេលវេលាដើម្បីយល់ និងនៅជាមួយគ្នា។
៣.ការផ្តល់ការអភ័យទោស
ពេលខ្លះមនុស្សគ្រប់គ្នាធ្វើខុស។ ប្រសិនបើអ្នករក្សាអ្វីៗគ្រប់យ៉ាងឱ្យជាប់គាំង តែងតែលើកឡើងពីអតីតកាល អ្នកនឹងជាមនុស្សដំបូងគេដែលអស់កម្លាំង។
ការអភ័យទោសមិនមានន័យថាទទួលយកការឈឺចាប់ទាំងអស់ ឬ ការមើលរំលងអំពើខុសឆ្គងទាំងអស់នោះទេ។ វានិយាយអំពីការដឹងពីអ្វីដែលត្រូវលះបង់ អ្វីដែលត្រូវដាក់ចុះ ដូច្នេះអ្នកមិនជាប់គាំងក្នុងអតីតកាលទេ។
នៅពេលដែលអ្នកទប់កំហឹងតិចជាងមុន បេះដូងរបស់អ្នកមានអារម្មណ៍ស្រាលជាងមុន។ ការផ្តល់ឱកាសឱ្យអ្នកដទៃ ជួនកាលគឺការផ្តល់ឱកាសឱ្យខ្លួនឯងរស់នៅដោយសន្តិភាពជាងមុន ដោយលះបង់ថាមពលរបស់អ្នកចំពោះរឿងដែលពិតជាមានតម្លៃ៕