កាចដើម្បីការពារខ្លួន មិនដូចកាចដើម្បីធ្វើបាបគេ
មិនមែនខ្ញុំចង់កាចទេ។
តែខ្ញុំមិនចូលចិត្តឱ្យអ្នកណាមកត្រួតត្រា ហើយក៏មិនអាចឱ្យអ្នកណាមកធ្វើបាបខ្ញុំបានដែរ។
មនុស្សជាច្រើននិយាយថា បើកាចពេក គេនឹងស្អប់។ និយាយបែបនេះមិនខុសទេ។ មនុស្សដែលចូលចិត្តរករឿង ចូលចិត្តជាន់គេ និងចូលចិត្តបង្កបញ្ហា ពិតជាងាយបាត់បង់មនុស្សជុំវិញ។ ប៉ុន្តែមានមួយយ៉ាងដែលគេមិនសូវនិយាយ៖ បើស្លូតពេក ប្រាកដជាត្រូវគេជាន់។ មិនមែនជាន់ម្តងទេ តែជាន់រហូត។ ពេលនោះទើបយើងដឹងថា ការល្អដោយគ្មានព្រំដែន ក៏អាចក្លាយជាចំណុចខ្សោយបានដែរ។
ខ្ញុំសុខចិត្តឱ្យគេមើលថាខ្ញុំកាច ជាជាងឱ្យនរណាមកគ្រប់គ្រងជីវិតខ្ញុំ។ មិនមែនព្រោះខ្ញុំចង់ធ្វើខ្លួនជាមនុស្សអាក្រក់ទេ។ ព្រោះខ្ញុំធ្លាប់ល្អអស់ពីចិត្ត។ ធ្លាប់ជួយគេដោយមិនគិតថានឹងបានអ្វីតបស្នង។ ធ្លាប់អត់ឱន។ ធ្លាប់ស្តាប់។ ធ្លាប់លះបង់។ តែចុងក្រោយ អ្វីដែលបានមកវិញ មិនមែនជាការគោរពទេ តែជាការយកប្រៀប។
ពេលមនុស្សល្អត្រូវគេធ្វើបាបច្រើនដង គាត់នឹងផ្លាស់ប្តូរ។ មិនមែនផ្លាស់ប្តូរដោយចង់ផ្លាស់ទេ តែដោយត្រូវការរស់។
ទោះខ្ញុំមើលទៅប៉ះមិនបាន ក៏មិនមែនមានន័យថាខ្ញុំគ្មានហេតុផល។ ខ្ញុំមិនមែនជាមនុស្សឆាំងៗ ដែលមិនដឹងល្អអាក្រក់។ ផ្ទុយទៅវិញ ខ្ញុំស្រួលណាស់។ អ្នកណាល្អមក ខ្ញុំល្អតប។ អ្នកណាឱ្យក្តីគោរព ខ្ញុំប្រគល់ក្តីគោរពវិញ។ តែបើអ្នកណាមកដោយចិត្តអាក្រក់ មកបន្ទាប មកបោកប្រាស់ មកធ្វើបាប នោះខ្ញុំក៏មិននៅស្ងៀមដែរ។ មិនមែនខ្ញុំចង់អាក្រក់ទេ។ អ្នកនោះហើយជាអ្នកបង្រៀនខ្ញុំឱ្យក្លាយជាអ្នកដែលគេហៅថាកាច។
សង្គមបច្ចុប្បន្នមិនដូចពាក្យទន់ៗដែលគេនិយាយនៅលើឆាកទេ។ មនុស្សខ្លះញញឹមនៅមុខ តែគិតរកផលប្រយោជន៍នៅក្រោយ។ មនុស្សខ្លះសរសើរពេលត្រូវការ ហើយបោះបង់ពេលអ្នកលែងមានប្រយោជន៍។ មនុស្សខ្លះមើលការស្លូតរបស់អ្នកថាជាភាពទន់ខ្សោយ។ ពេលយើងល្អពេក គេមិនគិតថាយើងមានចិត្តល្អទេ តែគិតថាយើងងាយប្រើ។
ដូច្នេះ ធ្វើជាមនុស្សសម័យនេះ ត្រូវដឹងពីចរិតមនុស្ស។ មិនមែនមានន័យថាត្រូវក្លាយជាមនុស្សគ្មានចិត្តទេ។ មានន័យថាត្រូវដឹងថា ពេលណាគួរទន់ និងពេលណាត្រូវរឹង។ បើយើងត្រង់គ្រប់ពេល ដោយមិនមើលស្ថានការណ៍ នោះយើងនឹងក្លាយជាជនរងគ្រោះដដែលៗ។
ខ្ញុំសុខចិត្តមានសម្ដីមុតពេលខ្លះ។ សុខចិត្តឱ្យគេនិយាយថាខ្ញុំមិនងាយប្រើ។ សុខចិត្តឱ្យគេនិយាយថាខ្ញុំប៉ះមិនបាន។ ព្រោះការរស់នៅដោយមានសេចក្តីថ្លៃថ្នូរ សំខាន់ជាងការរស់នៅដើម្បីឱ្យគ្រប់គ្នាចូលចិត្ត។
ប៉ុន្តែមានមួយយ៉ាងដែលខ្ញុំមិនចង់ច្រឡំ។
កាចដើម្បីការពារខ្លួន មិនដូចកាចដើម្បីទៅរករឿងគេ។
មនុស្សដែលទៅបៀតបៀនគេមុន នោះជាមនុស្សអាក្រក់ពិត។
មនុស្សដែលរឹងបន្ទាប់ពីត្រូវគេធ្វើបាប នោះជាមនុស្សកំពុងរៀនការពារខ្លួន។
យើងមិនចាំបាច់ក្លាយជាមនុស្សគ្មានចិត្តទេ។ យើងនៅតែល្អបាន នៅតែជួយបាន នៅតែអត់ឱនបាន។ តែសូមកុំល្អរហូតដល់ភ្លេចខ្លួនឯង។ សូមកុំស្លូតរហូតដល់គេឈានលើក្បាល។ សូមកុំត្រង់រហូតដល់គេយកសេចក្តីត្រង់នោះទៅធ្វើជាអាវុធវាយខ្លួនឯង។
ចុងក្រោយ អ្វីដែលសំខាន់បំផុតគឺព្រំដែន។
មានព្រំដែន មិនមានន័យថាអាក្រក់។
មានព្រំដែន មានន័យថាយើងស្គាល់តម្លៃខ្លួនឯង។
អ្នកណាគោរពព្រំដែននោះ នឹងបានជួបនឹងចិត្តល្អរបស់យើង។
អ្នកណារំលោភព្រំដែននោះ នឹងបានជួបនឹងកំណែដែលយើងត្រូវបង្កើតឡើងដើម្បីការពារខ្លួន។
ខ្ញុំមិនចង់កាច។
តែខ្ញុំក៏មិនចង់ត្រូវគេធ្វើបាបទៀតដែរ។
បើត្រូវជ្រើសរើសរវាងការជាន់ឈ្នះដោយសារភាពស្លូត និងការរស់នៅដោយមានសេចក្តីថ្លៃថ្នូរ នោះខ្ញុំជ្រើសរើសការពារខ្លួន។
ព្រោះមនុស្សដែលមិនដឹងការពារខ្លួន នឹងត្រូវបាត់បង់មិនត្រឹមតែចិត្តល្អទេ តែបាត់បង់ទាំងខ្លួនឯងផង។

