កាលណាអ្នកកាន់តែចាស់ទៅ អ្នកកាន់តែដឹងថា ការមានមិត្តភក្តិតិចជាងមុនមិនមានន័យថាឯកោនោះទេ

ពេលនៅក្មេង មនុស្សជាច្រើនចូលចិត្តមានទំនាក់ទំនងច្រើន។ ប៉ុន្តែពេលពួកគេកាន់តែចាស់ទៅៗ មនុស្សជាច្រើនបានបង្រួមរង្វង់មិត្តភក្តិរបស់ពួកគេយ៉ាងសកម្ម។ គួរឱ្យភ្ញាក់ផ្អើល ជីវិតមិនកាន់តែគួរឱ្យធុញទ្រាន់នោះទេ។ តាមពិតទៅ វាអាចកាន់តែមានភាពធូរស្រាល និងសន្តិភាព។

អាយុមិនត្រឹមតែផ្លាស់ប្តូររូបរាងប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែវាក៏ផ្លាស់ប្តូររបៀបដែលមនុស្សយល់ឃើញអំពីទំនាក់ទំនងផងដែរ។ អ្វីដែលត្រូវបានចាត់ទុកថាសំខាន់នៅអាយុម្ភៃឆ្នាំ អាចលែងជាអាទិភាពក្នុងវ័យកណ្តាល ឬ វ័យចំណាស់ទៀតហើយ។ ហើយការផ្លាស់ប្តូរគួរឱ្យកត់សម្គាល់បំផុតមួយគឺចំនួនមិត្តភក្តិថយចុះ។

១. មិត្តភក្តិតិចជាងមុន សម្ពាធតិចជាងមុនដើម្បីផ្គាប់ចិត្តអ្នកដទៃ

ពេលនៅក្មេង មនុស្សជាច្រើនចំណាយពេលច្រើនក្នុងការរក្សាទំនាក់ទំនងសង្គម។ ការជួបជុំ ការអញ្ជើញ និងការសន្ទនាដ៏វែងឆ្ងាយ ជួនកាលកើតចេញពីបំណងប្រាថ្នាចង់បានការទទួលស្គាល់ ឬ មិនចង់ត្រូវបានទុកចោល។

ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ យូរៗទៅ មនុស្សកាន់តែដឹងខ្លួនថា មិនមែនទំនាក់ទំនងទាំងអស់សុទ្ធតែនាំមកនូវតម្លៃវិជ្ជមាននោះទេ។ ការជួបគ្នាខ្លះគ្រាន់តែបន្ថែមភាពអស់កម្លាំងផ្លូវចិត្តប៉ុណ្ណោះទេ មនុស្សមួយចំនួនបង្ហាញខ្លួនតែនៅពេលដែលត្រូវការជំនួយ ប៉ុន្តែអវត្តមាននៅពេលដែលអ្នកផ្សេងទៀតជួបការលំបាក។
នៅពេលដែលរង្វង់មិត្តភក្តិរួមតូច សម្ពាធក្នុងការផ្គាប់ចិត្តមនុស្សគ្រប់គ្នាត្រូវបានកាត់បន្ថយយ៉ាងខ្លាំង។ ជំនួសឱ្យការព្យាយាមបំពេញតាមការរំពឹងទុករបស់មនុស្សជាច្រើន មនុស្សចាស់ជាច្រើនជ្រើសរើសរស់នៅដោយស្មោះត្រង់ជាងមុន។ នោះហើយជាមូលហេតុដែលពួកគេមានអារម្មណ៍ធូរស្រាល ទោះបីជាមានមិត្តភក្តិតិចជាងមុនក៏ដោយ។

២. គុណភាពគឺសំខាន់ជាងបរិមាណ

បញ្ជីទំនាក់ទំនងវែងមិនចាំបាច់មានន័យថាអ្នកមានមនុស្សជាច្រើនដែលពិតជាយល់ពីអ្នកនោះទេ។ នេះជាអ្វីដែលមនុស្សជាច្រើនបានដឹងបន្ទាប់ពីបទពិសោធន៍ជាច្រើនឆ្នាំ។
ការស្រាវជ្រាវផ្នែកចិត្តវិទ្យាសង្គមបង្ហាញថា អារម្មណ៍នៃសុភមង្គលច្រើនតែជាប់ទាក់ទងនឹងទំនាក់ទំនងជិតស្និទ្ធ និងស៊ីជម្រៅ ជាជាងចំនួននៃទំនាក់ទំនងសង្គម។ មិត្តភក្តិពិតប្រាកដមួយចំនួនពេលខ្លះមានតម្លៃជាងទំនាក់ទំនងរាប់សិបដែលគ្រាន់តែជាអ្នកស្គាល់គ្នា។
នៅពេលដែលមនុស្សចាស់ទៅ ពួកគេកាន់តែផ្តល់អាទិភាពដល់អ្នកដែលផ្តល់ទំនុកចិត្ត ការគោរព និងការយល់ចិត្ត។ នៅពេលដែលទំនាក់ទំនងស្រពិចស្រពិលរសាត់បាត់ទៅ អ្វីដែលនៅសល់ជាធម្មតាគឺជាអ្នកដែលពិតជាសំខាន់។ នេះជាអ្វីដែលបង្កើតអារម្មណ៍សុវត្ថិភាព និងស្ថិរភាពក្នុងជីវិត។

៣. កាត់បន្ថយការប្រជុំដែលគ្មានន័យ ចំណាយពេលច្រើនលើខ្លួនឯង

យុវវ័យច្រើនតែជាប់ទាក់ទងនឹងកាលវិភាគដ៏មមាញឹក៖ ជួបមិត្តភក្តិ ចូលរួមព្រឹត្តិការណ៍ រក្សាក្រុមសង្គមផ្សេងៗ។ នេះបង្កើតភាពរំភើប ប៉ុន្តែក៏ប្រើប្រាស់ពេលវេលា និងថាមពលច្រើនផងដែរ។
នៅពេលដែលមនុស្សចូលដល់វ័យពេញវ័យ មនុស្សជាច្រើនចាប់ផ្តើមវាយតម្លៃឡើងវិញអំពីរបៀបដែលពួកគេប្រើប្រាស់ពេលវេលារបស់ពួកគេ។ ពួកគេដឹងថាការណាត់ជួបមួយចំនួនបញ្ចប់ដោយគ្មានតម្លៃអ្វីក្រៅពីភាពអស់កម្លាំង។

មិត្តភក្តិតិចជាងមុនមានន័យថាមានពេលវេលាច្រើនសម្រាប់គ្រួសារ សុខភាព ចំណង់ចំណូលចិត្តផ្ទាល់ខ្លួន ឬ គ្រាន់តែសម្រាក។ នេះជាអ្វីដែលមនុស្សជាច្រើនចាត់ទុកថាជាប្រភេទនៃ “ភាពប្រណីត” នៃភាពពេញវ័យ៖ រស់នៅយឺតៗ និងផ្តោតលើអ្វីដែលសំខាន់ពិតប្រាកដ។

៤. ការជៀសវាងទំនាក់ទំនងអវិជ្ជមានធ្វើអោយប្រសើរឡើងនូវសុខភាពផ្លូវចិត្ត

មិនមែនគ្រប់គ្នាដែលចូលមកក្នុងជីវិតរបស់អ្នកនាំមកនូវថាមពលវិជ្ជមាននោះទេ។ ទំនាក់ទំនងមួយចំនួនពោរពេញទៅដោយការច្រណែន ការវិនិច្ឆ័យ ការប្រៀបធៀប ឬ ការកេងប្រវ័ញ្ច។
នៅពេលក្មេង មនុស្សជាច្រើនទទួលយកការរក្សាទំនាក់ទំនងបែបនេះដោយខ្លាចធ្វើឱ្យអ្នកដទៃអាក់អន់ចិត្ត ឬឯកោ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ យូរៗទៅពួកគេយល់បន្តិចម្តងៗថាសន្តិភាពផ្លូវចិត្តមានតម្លៃជាងការរក្សាទំនាក់ទំនងមិនល្អ។
ការឃ្លាតឆ្ងាយពីមនុស្សដែលបង្កើតភាពតានតឹងជាញឹកញាប់ជួយធ្វើឱ្យអារម្មណ៍របស់អ្នកមានស្ថេរភាព។ មនុស្សចាស់ជាច្រើនរាយការណ៍ថាជីវិតកាន់តែរីករាយចាប់តាំងពីពួកគេបានរៀននិយាយថា “ទេ” ចំពោះទំនាក់ទំនងដែលមិល្អ។

៥. មិត្តភក្តិតិចជាងមុនមិនមានន័យថាឯកោទេ

នេះប្រហែលជាការយល់ច្រឡំទូទៅបំផុត។ មនុស្សជាច្រើនជឿថារង្វង់ទំនាក់ទំនងតូចមួយមានន័យថាជីវិតឯកោ។ តាមពិតទៅ គោលគំនិតទាំងពីរនេះគឺខុសគ្នាទាំងស្រុង។ ភាពឯកាគឺជាអារម្មណ៍ខ្វះទំនាក់ទំនងផ្លូវចិត្ត។ ទន្ទឹមនឹងនេះ អ្នកដែលមានមិត្តភក្តិតិចតួច ប៉ុន្តែរក្សាទំនាក់ទំនងជ្រៅជ្រះជាមួយក្រុមគ្រួសារ និងមនុស្សជាទីស្រលាញ់នៅតែអាចរស់នៅប្រកបដោយសុភមង្គល។

អ្នកចិត្តសាស្រ្តក៏បានណែនាំផងដែរថា អ្វីដែលសំខាន់មិនមែនគ្រាន់តែជាចំនួនមនុស្សដែលអ្នកស្គាល់នោះទេ ប៉ុន្តែជាចំនួនមនុស្សដែលយកចិត្តទុកដាក់ និងសុខចិត្តនៅទីនោះនៅពេលដែលត្រូវការ៕