វាមិនមែនជាសំណាងអាក្រក់ទេ ប៉ុន្តែជាញឹកញាប់ជាទម្លាប់ និងគំនិតដែលធ្វើឲ្យអ្នកជាប់គាំង។ ចូរកំណត់ប្រភេទទូទៅទាំង ៦ នៃ “ការបំផ្លាញខ្លួនឯង” ដើម្បីរំដោះខ្លួនចេញពីវដ្តនៃភាពជាប់គាំង។
១. គិតច្រើន តែធ្វើតិច
ការគិតដោយប្រុងប្រយ័ត្នគឺល្អ ប៉ុន្តែការគិតយូរពេកអនុញ្ញាតឲ្យឱកាសរអិលបាត់ទៅ។ នៅពេលដែលចិត្តរបស់អ្នកស៊ាំនឹងការវិភាគហានិភ័យនីមួយៗ សកម្មភាពត្រូវបានពន្យារពេល ហើយបាត់បន្តិចម្តងៗ។ សំណាងល្អមិនមកដល់កន្លែងដែលផែនការមានតែលើក្រដាសទេ។
ស្ថានភាពនេះច្រើនតែមានអារម្មណ៍ថា “មិនបានត្រៀមខ្លួនគ្រប់គ្រាន់”។ តាមពិតទៅ គ្មានពេលវេលាណាដែលល្អឥតខ្ចោះទាំងស្រុងនោះទេ។ ការរង់ចាំរហូតដល់អ្នកមានទំនុកចិត្តគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីធ្វើសកម្មភាពគឺជាអន្ទាក់ដែលធ្វើឲ្យមនុស្សជាច្រើនជាប់គាំងអស់រយៈពេលជាច្រើនឆ្នាំ។
នៅពេលដែលអ្នកដឹងថាអ្នកគ្រាន់តែស្មានៗ ជំនួសឲ្យការធ្វើសកម្មភាព ចូរបំបែកភារកិច្ចទៅជាជំហានតូចៗ។ ជំហានតូចមួយដែលធ្វើឡើងនៅពេលវេលាត្រឹមត្រូវ តែងតែមានតម្លៃជាងផែនការដប់ដែលមិនដែលចាប់ផ្តើមធ្វើ ។
២. ការភ័យខ្លាចក្នុងការធ្វើខុសគឺធំជាងការភ័យខ្លាចក្នុងការឈរស្ងៀម
ការភ័យខ្លាចក្នុងការធ្វើខុសនាំឲ្យមនុស្សជាច្រើនជ្រើសរើសកន្លែងសុវត្ថិភាព និងមិនហ៊ានចាកចេញឡើយ។ ប៉ុន្តែសុវត្ថិភាពយូរអង្វែងច្រើនតែមានន័យថាគ្មានការរីកចម្រើន។ រាល់ពេលដែលអ្នកជៀសវាងហានិភ័យ អ្នកក៏កំពុងជៀសវាងលទ្ធភាពនៃការអភិវឌ្ឍន៍ផងដែរ។
កំហុសមិនមែនជាទីបញ្ចប់ទេ ក្នុងករណីជាច្រើន វាជាដំណោះស្រាយបំផុតដើម្បីអោយអ្នកដឹងពីកន្លែងដែលអ្នកត្រូវកែតម្រូវ។
ជំនួសឱ្យការសួរថា “ចុះបើខ្ញុំបរាជ័យ?” សូមសួរថា “តើខ្ញុំនឹងរៀនអ្វីប្រសិនបើខ្ញុំព្យាយាម?” នៅពេលដែលផ្នត់គំនិតរបស់អ្នកផ្លាស់ប្តូរ ផ្លូវរបស់អ្នកចាប់ផ្តើមផ្លាស់ទីល្អជាងមុន។
៣. ការប្រៀបធៀបខ្លួនឯងទៅនឹងអ្នកដទៃច្រើនពេក
ការប្រៀបធៀបមិនត្រឹមត្រូវងាយនឹងប្រែក្លាយទៅជាសម្ពាធដែលមើលមិនឃើញ។ ការសម្លឹងមើលផ្លូវរបស់អ្នកដទៃជានិច្ចធ្វើឱ្យអ្នកមានអារម្មណ៍ថាយឺត ទាបជាង និងបាត់បង់ការលើកទឹកចិត្តខាងក្នុងរបស់អ្នកបន្តិចម្តងៗ។
មនុស្សគ្រប់គ្នាមានចំណុចចាប់ផ្តើម ធនធាន និងពេលវេលាខុសៗគ្នា។ ការដាក់ស្តង់ដាររបស់អ្នកដទៃលើដំណើរជីវិតរបស់អ្នកគ្រាន់តែបង្កើតអារម្មណ៍ដែលអវិជ្ជមានប៉ុណ្ណោះ ។
៤. មើលស្រាលខ្លួនឯង
មនុស្សជាច្រើនតែងតែបដិសេធសមត្ថភាពរបស់ពួកគេ ដោយមើលឃើញថាវាជាការបន្ទាបខ្លួន។ ប៉ុន្តែការធ្វើបែបនេះយូរពេកនឹងនាំឱ្យខួរក្បាលរបស់អ្នកជឿថាអ្នកមិនសមនឹងទទួលបានឱកាសធំជាងនេះទេ។
នៅពេលដែលអ្នកមិនជឿថាអ្នកល្អគ្រប់គ្រាន់ អ្នកដទៃនឹងពិបាកក្នុងការទុកចិត្តអ្នកដែរ។ សំណាងល្អច្រើនតែមកជាមួយនឹងទំនុកចិត្តលើខ្លួនឯងដែលមានស្ថេរភាព និងច្បាស់លាស់។
ចំណុចសំខាន់គឺមិនត្រូវបំប៉ោងសមត្ថភាពរបស់អ្នកទេ ប៉ុន្តែត្រូវទទួលស្គាល់ឱ្យបានត្រឹមត្រូវនូវអ្វីដែលអ្នកបានប្រមូលផ្តុំ។ ការវាយតម្លៃខ្លួនឯងដោយយុត្តិធម៌គឺជាជំហានដំបូងដើម្បីការពារវឌ្ឍនភាពរបស់អ្នកពីការជាប់គាំង។

៥. ការពន្យារពេលក្រោមរូបភាពនៃ “ការរង់ចាំពេលវេលាត្រឹមត្រូវ”
ការរង់ចាំពេលវេលាត្រឹមត្រូវស្តាប់ទៅដូចជារឿងល្អ ប៉ុន្តែជារឿយៗវាគ្រាន់តែជាការពន្យារពេលមិនសមហេតុផលប៉ុណ្ណោះ។ ពេលវេលាត្រឹមត្រូវកម្រនឹងលេចឡើងដោយគ្មានការរៀបចំណាស់ ពោលគឺវាមិនកើតឡើងដោយគ្មានការរៀបចំនោះទេ។
នៅពេលដែលអ្នកស៊ាំនឹងការពន្យារពេលការសម្រេចចិត្ត អ្នកនឹងខកខានសញ្ញាតូចៗ ប៉ុន្តែសំខាន់។ សំណាងល្អច្រើនតែមកដោយស្ងៀមស្ងាត់ ដោយគ្មានការព្រមាន ហើយមិនរង់ចាំនរណាម្នាក់ឡើយ។
ជំនួសឱ្យការរង់ចាំព្រឹត្តិការណ៍ដ៏សំខាន់មួយ ចូរបង្កើតសន្ទុះជាមួយនឹងសកម្មភាពជាប់លាប់។ ពេលវេលានឹងមកដល់លឿនជាងមុនសម្រាប់អ្នកដែលត្រៀមខ្លួនរួចជាស្រេច។
៦. ការតោងជាប់នឹងអតីតកាលយូរពេក
ព្រឹត្តិការណ៍អតីតកាល មិនថាល្អ ឬ អាក្រក់ទេ អាចក្លាយជាបន្ទុក ប្រសិនបើអ្នកតោងជាប់នឹងវាយ៉ាងតឹងរ៉ឹងពេក។ ការសោកស្ដាយធ្វើឱ្យអស់ថាមពល ខណៈពេលដែលមោទនភាពហួសហេតុបណ្តាលឱ្យមានភាពជាប់គាំង។
នៅពេលដែលចិត្តរបស់អ្នកតែងតែគិតអំពីអតីតកាល អ្នកនឹងពិបាកក្នុងការមើលឃើញឱកាសថ្មីៗ។ ឱកាសថ្មីៗមិនអាចហូរចូលទៅក្នុងនាវាដែលពោរពេញដោយការចងចាំរួចទៅហើយនោះទេ។ ការលះបង់មិនមានន័យថាភ្លេចអ្វីៗទាំងអស់នោះទេ ប៉ុន្តែផ្ទុយទៅវិញ ការបញ្ឈប់អតីតកាលពីការគ្រប់គ្រងការសម្រេចចិត្តបច្ចុប្បន្នរបស់អ្នក។ មានតែពេលនោះទេ ទើបផ្លូវខាងមុខនឹងច្បាស់លាស់។
ការទទួលស្គាល់កន្លែងដែលអ្នកកំពុងរារាំងវឌ្ឍនភាពរបស់អ្នក គឺជាជំហានដំបូងក្នុងការត្រួសត្រាយផ្លូវផ្ទាល់ខ្លួនរបស់អ្នកដើម្បីផ្លាស់ទីលឿនជាងមុន៕

