មិនថាអ្នកជានរណាទេ អ្នកមិនអាចគេចផុតពី “កម្មផល” ទាំង៥ប្រភេទនេះបានទេ

មិនថាអ្នកជានរណា ឬ អ្នកមានសមត្ថភាពប៉ុណ្ណាទេ អ្នកមិនអាចគេចផុតពីកម្មផលទាំងប្រាំប្រភេទខាងក្រោមនេះបានទេ។ ប្រសិនបើវាជាសំណាងល្អ នោះគ្មានសំណាងអាក្រក់ទេ។ ប្រសិនបើវាជាសំណាងអាក្រក់ នោះគ្មានការគេចផុតឡើយ។

ទីមួយ៖ កំណើត ភាពចាស់ជរា ជំងឺ និងសេចក្តីស្លាប់

ភាពយុត្តិធម៌ដ៏អស្ចារ្យបំផុតនៅក្នុងលោកនេះគឺថាមនុស្សម្នាក់ៗមានជីវិតតែមួយប៉ុណ្ណោះ ហើយមនុស្សគ្រប់គ្នាត្រូវតែជួបប្រទះនឹងកំណើត ភាពចាស់ជរា ជំងឺ និងសេចក្តីស្លាប់។

យើងគ្មានជម្រើសនៅពេលយើងកើតមកទេ ហើយគ្រួសារដែលយើងរស់នៅ និងធំធាត់ ត្រូវបានកំណត់ដោយវាសនា។ គ្មាននរណាម្នាក់មានសិទ្ធិជ្រើសរើសនោះទេ។

យើងគ្មានជម្រើសអំពីពេលណាដែលយើងស្លាប់ ឬ ពេលណាដែលយើងចាស់ទៅទេ ហើយការបាត់បង់រូបរាង និងយុវវ័យតាមពេលវេលាគឺជារឿងធម្មជាតិ។

យើងគ្មានជម្រើសអ្វីក្រៅពីឈឺទេ។
យើងគ្មានជម្រើសអ្វីក្រៅពីស្លាប់ទេ។ នៅពេលដែលអ្វីៗទាំងអស់ឈានដល់ដែនកំណត់របស់វា វានឹងរលួយ និងវិនាស ហើយគ្មាននរណាម្នាក់ត្រូវបានលើកលែងនោះទេ។

មិនថាបច្ចេកវិទ្យាវេជ្ជសាស្ត្រជឿនលឿនប៉ុណ្ណាទេ វាគ្រាន់តែអាចពន្យារអាយុជីវិតបានតែប៉ុណ្ណោះ។ វាមិនអាចធ្វើឱ្យនរណាម្នាក់រស់នៅជារៀងរហូតបានទេ។ នៅទីបំផុត សេចក្តីស្លាប់នឹងនៅតែកើតឡើង។

អ្នកក្រនឹងស្លាប់ ហើយអ្នកមាននឹងស្លាប់។ មនុស្សគ្រប់គ្នាគឺស្មើគ្នាមុនពេលស្លាប់។

ទីពីរ៖ វាសនាមកដល់ហើយក៏បាត់ទៅ

ជីវិតមនុស្សមានកំណត់ ដូច្នេះវាសនាមិនអាចនៅជារៀងរហូតបានទេ។

ដូចដែលបានរៀបរាប់ខាងលើ មិនថាអ្នកក្រឬអ្នកមានទេ មនុស្សគ្រប់គ្នាត្រូវតែជួបប្រទះនឹងកំណើត ភាពចាស់ជរា ជំងឺ និងសេចក្តីស្លាប់។ នៅទីបញ្ចប់ មនុស្សគ្រប់គ្នាចាកចេញដោយដៃទទេ។

ពេញមួយទសវត្សរ៍នៃជីវិតរបស់យើង យើងនឹងជួបប្រទះទំនាក់ទំនងជាច្រើន ទាំងល្អនិងអាក្រក់។

ប៉ុន្តែដោយសារតែជីវិតមានកំណត់ ហើយសេចក្តីស្លាប់គឺជៀសមិនរួច កម្មល្អមានរយៈពេលខ្លី ហើយកម្មអាក្រក់ក៏ខ្លីដែរ។

ដូចដែលព្រះពុទ្ធធ្លាប់មានបន្ទូលថា៖ «អ្នកដែលអ្នកស្អប់នឹងជួបគ្នា ហើយអ្នកដែលអ្នកស្រឡាញ់នឹងបែកគ្នា»។

ទីបី៖ ច្បាប់នៃវដ្ត

ខ្ញុំជឿថាយើងទាំងអស់គ្នាធ្លាប់បានលឺពាក្យនេះ ច្បាប់នៃវដ្ត។

អ្វីៗទាំងអស់នៅក្នុងលោកមានរយៈពេលនៃការដុះពន្លក ការលូតលាស់ និងភាពរុងរឿង ប៉ុន្តែក៏ជារយៈពេលនៃការធ្លាក់ចុះ ការពុកផុយ និងការដួលរលំផងដែរ។

ដូចជា “រដូវផ្ការីក រដូវក្តៅ រដូវស្លឹកឈើជ្រុះ រដូវរងា”។ នៅរដូវផ្ការីក អ្វីៗទាំងអស់រស់ឡើងវិញ។ នៅ
រដូវទាំងបួន – រដូវផ្ការីក រដូវក្តៅ រដូវស្លឹកឈើជ្រុះ និងរដូវរងា – នៅតែមិនផ្លាស់ប្តូរ ប៉ុន្តែមនុស្ស និងអ្វីៗទាំងអស់នៅក្នុងលោកផ្លាស់ប្តូរជាវេន។

សូម្បីតែដាយណូស័រដ៏ខ្លាំងក្លាក៏ផុតពូជដែរ ដូច្នេះចុះយ៉ាងណាចំពោះប្រភេទសត្វដទៃទៀត? វាគ្រាន់តែជាបញ្ហាពេលវេលាប៉ុណ្ណោះ។

ទីបួន៖ ទទួលខុសត្រូវចំពោះជីវិតរបស់អ្នកផ្ទាល់

អ្វីគ្រប់យ៉ាងដែលកើតឡើងក្នុងជីវិត មិនថាល្អឬអាក្រក់ អាចសង្ខេបជាបួនពាក្យ៖ អ្នកច្រូតអ្វីដែលអ្នកសាបព្រោះ។

អ្វីក៏ដោយដែលអ្នកធ្វើមានផលវិបាករបស់វា។ អ្វីគ្រប់យ៉ាងដែលអ្នកធ្វើ និងអ្វីគ្រប់យ៉ាងដែលអ្នកស៊ូទ្រាំ “ឆ្លុះបញ្ចាំង” គ្នាទៅវិញទៅមក។

ហេតុអ្វីបានជាមនុស្សស្មោះត្រង់ត្រូវគេធ្វើបាប? ពីព្រោះពួកគេមានចិត្តល្អពេក ដែលនាំឱ្យមានសោកនាដកម្មនៃ “មនុស្សល្អត្រូវគេធ្វើបាប”។ ប្រសិនបើអ្នកមានចិត្តល្អពេក អ្នកប្រាកដជាត្រូវគេធ្វើបាប។

ហេតុអ្វីបានជាមនុស្សអាក្រក់ទទួលបានផលវិបាករបស់ពួកគេ? ពីព្រោះមនុស្សអាក្រក់គ្រប់រូបនឹងទទួលរងនូវផលវិបាកនៃអំពើអាក្រក់របស់ពួកគេ។

មិនថាមនុស្សអាក្រក់ខ្លាំងប៉ុណ្ណាទេ ពួកគេតែងតែជួបមនុស្សអាក្រក់ខ្លាំងជាងខ្លួនឯង។ អំពើអាក្រក់ធំជាងលេបត្របាក់អំពើអាក្រក់តិចជាង នេះជាបទដ្ឋានក្នុងជីវិត។

គ្មាននរណាម្នាក់អាចផ្តល់ចម្លើយច្បាស់លាស់អំពីរបៀបជ្រើសរើសផ្លូវអនាគតរបស់មនុស្សម្នាក់នោះទេ។ ពីព្រោះជម្រើសនីមួយៗមានទាំងផ្នែកល្អ និងអាក្រក់។

នៅក្នុងលោកនេះ របៀបដែលជីវិតរបស់អ្នកប្រែជាអាស្រ័យទាំងស្រុងលើសកម្មភាពរបស់អ្នក។ បើគ្មានការខិតខំទេ នឹងមិនមានទ្រព្យសម្បត្តិទេ។ បើគ្មានការខិតខំប្រឹងប្រែងជាបន្តបន្ទាប់ទេ នឹងមិនមានសុភមង្គលទេ។

ទីប្រាំ៖ ការច្រោះ និងការលុបបំបាត់

ក្នុងរយៈពេលជាច្រើនទសវត្សរ៍នៃជីវិតរបស់យើង មនុស្សគ្រប់គ្នាត្រូវឆ្លងកាត់ការសាកល្បងនៃ “ការច្រោះ និងការលុបបំបាត់”។ នៅពេលដែលពេលវេលាហូរទៅ ការច្រោះ និងការលុបបំបាត់តែងតែកើតឡើង។

យក “ការវិវត្តន៍” ជាឧទាហរណ៍។ ទោះបីជាគ្មានការវិវត្តន៍ដ៏ឃោរឃៅក៏ដោយ ក៏នៅតែមានការប្រកួតប្រជែងដ៏ឃោរឃៅផ្សេងទៀត។ ជាទូទៅ វាគឺជាការប្រកួតប្រជែងរវាងសារពាង្គកាយសម្រាប់ធនធានរស់រានមានជីវិត។

កន្លែងណាដែលមានការប្រកួតប្រជែង នឹងមានភាពជោគជ័យ ឬបរាជ័យជៀសមិនរួច។

អ្នកដែលទទួលបានជោគជ័យនឹងឆ្លងកាត់ការសាកល្បងដោយធម្មជាតិ។ ហើយអ្នកដែលចាញ់នឹងប្រឈមមុខនឹងជោគវាសនានៃការលុបបំបាត់។ គ្មានសារពាង្គកាយមានជីវិតណាមួយជាករណីលើកលែងនោះទេ។

អ្នកខ្លាំងមិនអាចនៅរឹងមាំជារៀងរហូត ហើយនឹងចុះខ្សោយតាមពេលវេលា។ អ្នកខ្សោយមិនអាចនៅខ្សោយជារៀងរហូតបានទេ។ យូរៗទៅ រលកនៃសំណាងនឹងផ្លាស់ប្តូរ។ យ៉ាងណាមិញ ពិភពលោកនេះគ្រាន់តែជាឆាកសម្រាប់មនុស្សគ្រប់គ្នាប៉ុណ្ណោះ៕