ក្នុងជីវិត មានមនុស្សដែលនៅពេលពួកគេចាស់ទៅ កាន់តែមានអារម្មណ៍ស្រួល និងស្ងប់សុខ។ ពួកគេធ្វើដូច្នេះមិនមែនដោយសារតែពួកគេមានបញ្ហាតិចជាងអ្នកដទៃនោះទេ ប៉ុន្តែដោយសារតែពួកគេបានរៀនបំភ្លេចចោលរឿងដែលមិនសំខាន់នៅពេលវេលាត្រឹមត្រូវ។ ប្រាជ្ញារបស់មនុស្សជួនកាលមិនមែនស្ថិតនៅក្នុងការចងចាំនោះទេ ប៉ុន្តែស្ថិតនៅក្នុងសមត្ថភាពក្នុងការលះបង់រឿងដែលមិនចាំបាច់នៅក្នុងចិត្ត។
ប្រសិនបើយើងចង់មានសន្តិភាព និងរស់នៅដោយសប្បាយរីករាយ ចូររៀនបំភ្លេចរឿង៣យ៉ាងខាងក្រោម។
១.ភ្លេចអតីតកាល – មិនថាវាជារឿងល្អ ឬ រឿងអាម៉ាស់ទេ
ជីវិតគឺជាលំហូរឥតឈប់ឈរ។ មិនថាអ្នកសម្រេចបាននូវរឿងដ៏អស្ចារ្យ ឬ ជួបប្រទះនឹងការបរាជ័យដ៏ជូរចត់នោះទេ វាទាំងអស់សុទ្ធតែជារបស់អតីតកាល។ មនុស្សឆ្លាតវៃយល់ថា ការរស់នៅក្នុងរឿងល្អកាលពីអតីតកាលធ្វើឱ្យយើងស្នាក់នៅកន្លែងដដែល ហើយការជ្រមុជខ្លួននៅក្នុងភាពអាម៉ាស់អតីតកាលធ្វើឱ្យយើងបាត់បង់ទំនុកចិត្តក្នុងការឆ្ពោះទៅមុខ។
ភាពជោគជ័យកាលពីម្សិលមិញមិនធានានូវភាពជោគជ័យនៅថ្ងៃនេះទេ។ ប្រសិនបើអ្នកគ្រាន់តែមានមោទនភាពចំពោះជ័យជម្នះកាលពីអតីតកាលរបស់អ្នក អ្នកនឹងដើរមិនទាន់គេទេ។ ដូចគ្នានេះដែរ ការបរាជ័យកាលពីម្សិលមិញមិនមានន័យថាអ្នកនឹងក្លាយជាអ្នកចាញ់ជានិច្ចនោះទេ។ ដរាបណាអ្នកក្រោកឈរឡើង ហើយព្យាយាមម្តងទៀត អ្នកគឺអាចល្អជាងមុន។
“ការបំភ្លេចអតីតកាលមិនមែនជាការបដិសេធវាទេ ប៉ុន្តែគឺជាការដោះលែង កុំទុកឲ្យវាចងជើងយើងបន្តទៀត”។
២.ភ្លេចអំពើល្អដែលយើងបានធ្វើសម្រាប់អ្នកដទៃ
ហេតុផលមួយដែលមនុស្សជាច្រើនមានអារម្មណ៍ខកចិត្តគឺថា ពួកគេចងចាំយ៉ាងច្បាស់អំពីអំពើល្អដែលពួកគេបានធ្វើ។ នៅពេលជួយនរណាម្នាក់ ពួកគេរំពឹងថានឹងទទួលបានការដឹងគុណ ការអរគុណ ឬ យ៉ាងហោចណាស់ការទទួលស្គាល់។ ប៉ុន្តែជីវិតមិនតែងតែយុត្តិធម៌ទេ ហើយអ្នកដែលត្រូវបានគេជួយ ពេលខ្លះភ្លេចគុណយ៉ាងលឿន។
មនុស្សឆ្លាតវៃគឺខុសគ្នា។ ពួកគេធ្វើអំពើល្អមិនមែនដោយសារតែពួកគេចង់ទទួលបានការសរសើរនោះទេ ប៉ុន្តែដោយសារតែវាជារឿងត្រឹមត្រូវដែលត្រូវធ្វើ។ ពួកគេជួយដោយមិនចាំបាច់គណនាផលចំណេញមកវិញ ពួកគេជ្រើសរើសផ្តល់ដោយមិនចាំបាច់សុំ ពីព្រោះពួកគេយល់ថា៖ របស់ដ៏មានតម្លៃបំផុតមិនមែនជារង្វាន់ទេ ប៉ុន្តែជាអារម្មណ៍នៃសន្តិភាពនៅក្នុងចិត្តនៅពេលធ្វើរឿងត្រឹមត្រូវ។
“ប្រសិនបើអ្នកបន្តចងចាំអំពើល្អ វាមិនខុសពីការផ្ទុកបន្ទុកលើស្មារបស់អ្នកទេ”។
នៅពេលដែលយើងធ្វើអំពើល្អ ហើយបន្ទាប់មកភ្លេច អំពើល្អនោះពិតជាមានតម្លៃណាស់។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើយើងធ្វើអំពើល្អហើយ បន្តរៀបរាប់ អួតអាង ឬ បន្ទោសមនុស្សមិនដឹងគុណ សេចក្តីសប្បុរសនោះត្រូវបានប្រឡាក់ដោយការគណនា។
មនុស្សឆ្លាតវៃជ្រើសរើសធ្វើអំពើល្អដោយស្ងៀមស្ងាត់ ពីព្រោះពួកគេយល់ថា៖ អ្នកដែលផ្តល់ដោយស្ងៀមស្ងាត់គឺជាអ្នកដែលទទួលបានពរជ័យច្រើនបំផុត។
៣.ភ្លេចកំហុសរបស់មនុស្សដែលធ្វើលើអ្នក
ការអភ័យទោសមិនមែនជារឿងងាយស្រួលនោះទេ ប៉ុន្តែវាគឺជាកំពូលនៃភាពវៃឆ្លាតផ្នែកអារម្មណ៍។ នៅពេលដែលនរណាម្នាក់ធ្វើឱ្យយើងឈឺចាប់ ក្បត់យើង ឬ ធ្វើឱ្យយើងខកចិត្ត សភាវគតិរបស់យើងប្រាប់យើងឱ្យចងចាំ សងសឹក ដើម្បីឱ្យពួកគេដឹងថាទុក្ខវេទនាជាអ្វី។ ប៉ុន្តែយើងកាន់ខ្ជាប់នូវការស្អប់ខ្ពើមកាន់តែច្រើន យើងកាន់តែរងទុក្ខជាមុនសិន។
ការបំភ្លេចកំហុសរបស់អ្នកដទៃមិនមានន័យថាអនុញ្ញាតឲ្យពួកគេធ្វើឲ្យយើងឈឺចាប់ម្តងទៀតនោះទេ ប៉ុន្តែជាការលះបង់អារម្មណ៍អវិជ្ជមាន មិនអនុញ្ញាតឲ្យពួកគេគ្រប់គ្រងជីវិតរបស់យើង។ នៅពេលដែលចិត្តរបស់យើងគ្មានការអាក់អន់ចិត្ត យើងនឹងឃើញពិភពលោកនេះភ្លឺស្វាង និងសន្តិភាពជាងមុន។
ជីវិតមិនចាំបាច់ល្អឥតខ្ចោះទេ គ្រាន់តែត្រូវការចិត្តដែលស្រាល។ នៅពេលដែលអ្នកដឹងពីរបៀបបំភ្លេចរឿងត្រឹមត្រូវ អ្នកនឹងឃើញពិភពលោកនេះកាន់តែស្រស់ស្អាត ចិត្តរបស់អ្នកកាន់តែស្រាល និងសុភមង្គលកាន់តែខិតជិតមកដល់៕
