ខាងក្រោមនេះជាផ្លូវ៣យ៉ាងដែលដូនតាណែនាំកូនចៅកុំឲ្យដើរ បើចង់រស់នៅដោយសុខសាន្ត សុវត្ថិភាព និងរក្សាពរជ័យឲ្យបានយូរអង្វែង។
រាប់ពាន់ឆ្នាំមកនេះ ជីដូនជីតារបស់យើង តែងតែយកសីលធម៌ជាមូលដ្ឋានគ្រឹះ ឲ្យតម្លៃមនុស្ស – សុចរិតភាព – ប្រាជ្ញា – ជឿជាក់លើគ្រប់សកម្មភាព។ បុរាណបានពោលថា “ចូរដើរផ្លូវត្រូវ រស់នៅត្រូវតាមមាគ៌ា” មិនត្រឹមតែជាការដាស់តឿនអំពីការធ្វើដំណើរក្នុងលោកប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងជាមាគ៌ានៃការរស់នៅ ដែលជាផ្លូវនៃមនុស្សផងដែរ។ នៅក្នុងកំណប់ទ្រព្យនៃទស្សនវិជ្ជាប្រជាប្រិយ មានសុភាសិតមួយដែលបានបន្សល់ទុកជាច្រើនជំនាន់ថា “មានផ្លូវបីដែលមិនគួរដើរ វាស្តាប់ទៅសាមញ្ញ ប៉ុន្តែ “ផ្លូវ” នីមួយៗមានមេរៀនយ៉ាងជ្រាលជ្រៅអំពីធម្មជាតិ និងវាសនារបស់មនុស្ស។
១.ផ្លូវងងឹត – អ្នកទៅកាន់តែច្រើន អ្នកកាន់តែវង្វេង
“ផ្លូវងងឹត” នៅទីនេះមិនត្រឹមតែជាផ្លូវពេលយប់ងងឹត និងអាប់អួរប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែក៏ជាផ្លូវមិនច្បាស់លាស់នៅក្នុងចិត្ត និងក្នុងជីវិតផងដែរ។ បុរាណបានបង្រៀនថា៖ «មនុស្សមិនខ្លាចភាពក្រីក្រទេ ខ្លាចតែភាពងងឹត»។ បុគ្គលដែលចិត្តមិនច្បាស់លាស់ មិនអាចបែងចែកត្រូវពីខុស ល្អពីអាក្រក់ ទោះទៅទីណា ឬ ធ្វើអ្វីក៏ងាយធ្លាក់ក្នុងទុក្ខ។
#ផ្លូវងងឹតវាអាចជា៖
– ផ្លូវរកស៊ីមិនស្មោះត្រង់ រកលុយខុសច្បាប់។
– មាគ៌ានៃការដេញតាមកេរ្តិ៍ឈ្មោះ និងប្រាក់ចំណេញ ខណៈពេលដែលភ្លេចសីលធម៌
– ផ្លូវនៃការប្រើល្បិចដ៏ជ្រៅ និងគ្រោះថ្នាក់ ធ្វើបាបអ្នកដទៃ ដើម្បីស្វែងរកប្រយោជន៍សម្រាប់ខ្លួន។
ដូនតាមានជំនឿថា៖ អ្វីដែលមកលឿនទៅវិញក៏លឿន ហើយរឿងអយុត្តិធម៌នឹងតាមដាក់ទោសមនុស្សខូច។ មនុស្សដែលដើរលើ “ផ្លូវងងឹត” អាចទទួលបានអត្ថប្រយោជន៍ភ្លាមៗមួយចំនួន ប៉ុន្តែនៅទីបញ្ចប់ វាពិបាកក្នុងការជៀសវាងការសងសឹក ឬ ផលកម្ម។
បុរាណបានពោលថា “ឋានសួគ៌មានភ្នែក” ដែលជាការរំលឹក – ត្រូវរស់នៅដោយទៀងត្រង់ ទោះបីយឺតក៏នៅតែស្ថិតស្ថេរ ទោះតូចក្តី ក៏នៅតែមានសន្តិភាព។ ផ្លូវភ្លឺគឺលំបាក ប៉ុន្តែនៅទីបំផុត វាជាផ្លូវដែលនាំយើងទៅកាន់ទីសុខសាន្ត។
២.ផ្លូវនៃមារ- មួយជំហាន សំណាងអាក្រក់ដើរតាមជីវិតទាំងមូល
ក្នុងជីវិត ចូរជ្រើសរើសមិត្តរបស់អ្នក ជ្រើសរើសផ្លូវរបស់អ្នក។ ដូនតាយើងបានបង្រៀនថាមានមនុស្សមានក្រុម គ្រាន់តែពាក់ព័ន្ធបន្តិចបន្តួចអាចធ្វើឲ្យជីវិតអ្នកវង្វេងបានយ៉ាងងាយ។ “ផ្លូវនៃមារ” គឺជាផ្លូវនៃការសេពគប់ រួមដំណើរជាមួយមនុស្សអាក្រក់។
#ជីដូនជីតារបស់យើងតែងតែនិយាយថា៖
– “នៅជិតទឹកថ្នាំប្រែជាខ្មៅ នៅជិតចង្កៀងប្រែជាភ្លឺ។”
– បើយើងសេពគប់នឹងមនុស្សអាក្រក់ ដើរជាមួយគេ មិនយូរមិនឆាប់ យើងនឹងត្រូវគេអូសទាញឲ្យប្រព្រឹត្តខុស។ ពាក្យខុស សកម្មភាពមិនគិត អាចបង្កផលវិបាកមិនអាចទាយទុកមុនបាន។
#បុរាណបានណែនាំថា៖
– កុំសេពគប់ជាមួយមនុស្សទុច្ចរិត ព្រោះគេចេះតែគណនាចំណេញ និងខាត។
– កុំសេពគប់ជាមួយមនុស្សអាក្រក់ ព្រោះគេមិនខ្លាចហេតុ និងផល។
– កុំសេពគប់ជាមួយមនុស្សលោភលន់ ព្រោះគេនឹងលក់មិត្តភាពចេញពេលចំណេញ។
– ជំហានខុសអាចកែបានតែម្តង ប៉ុន្តែបើអ្នកបន្តដើរលើផ្លូវនោះ ហេតុនិងផលនឹងតាមអ្នកអស់មួយជីវិត។ ដូនតារំលឹក អ្នកប្រាជ្ញដឹងពេលណាត្រូវដកថយ ដឹងថាពេលណាគួរឈប់។
៣.ផ្លូវនៃភាពផ្ទុយគ្នា – ទៅគឺបាត់បង់ពរជ័យ
មាគ៌ាទី ៣ ដែលបុព្វការីជនតែងតែប្រៀនប្រដៅគឺ “ផ្លូវនៃសេចក្តីផ្ទុយ” មានន័យថា ការធ្វើអ្វីៗដែលផ្ទុយនឹងសតិសម្បជញ្ញៈ ប្រឆាំងនឹងសីលធម៌។ នេះជាផ្លូវគ្រោះថ្នាក់បំផុត ព្រោះវាមិនងាយសម្គាល់ដោយភ្នែកទេ គឺគ្រាន់តែមានអារម្មណ៍ដោយបេះដូងប៉ុណ្ណោះ។
#បុគ្គលដែលដើរលើផ្លូវនៃសេចក្តីទាស់ទែង គឺបុគ្គលដែល៖
– ដឹងថាខុស ប៉ុន្តែនៅតែធ្វើ។
– ដឹងថាមនុស្សកំពុងរងទុក្ខ ប៉ុន្តែនៅតែមិនអើពើ។
– ដឹងថាអ្វីដែលត្រឹមត្រូវ ប៉ុន្តែនៅតែជ្រើសរើសអ្វីដែលងាយស្រួល។
– ពេលបាត់សតិសម្បជញ្ញៈ ទោះបីរស់នៅក្នុងវាំងមាសក៏ដោយ ចិត្តនៅតែមិនស្រួល។ ដូនតាយើងហៅពួកគេថា «មនុស្សដែលទៅនឹងខ្យល់» ព្រោះពួកគេមិនអាចនៅសុខបាន មិនអាចទៅឆ្ងាយបាន។
មនុស្សដែលរស់នៅតាមហេតុផលត្រឹមត្រូវ ទោះបីខ្លួនក្រក៏មានមនុស្សដែលស្រឡាញ់គេ និងមនុស្សខ្ពង់ខ្ពស់ជួយគេដែរ ។ មនុស្សដែលប្រឆាំងនឹងច្បាប់ ទោះជាអ្នកមានក៏នៅតែឯកោដែរ ហើយទីបំផុតមិនអាចរក្សាអ្វីដែលខ្លួនមានបានឡើយ៕
