ការឆ្លងកាត់ផ្លូវជីវិតកន្លះឆ្នាំ

កន្លះឆ្នាំកន្លងផុតទៅហើយ ដែលជារយៈពេល ៦ ខែដ៏វែងឆ្លងកាត់គ្រប់ទុក្ខលំបាក ពីអាកាសធាតុក្តៅហើយត្រជាក់ និងការប្រឈមមុខនឹងបញ្ហាផ្សេងៗដែលខ្ញុំបានជួបដោយឯកឯង ដោយស្ងាត់ៗ ដោយគ្មាននរណាណាម្នាក់ដឹង ទោះបីជាគ្រួសារ ឬមិត្តភក្តិជិតស្និទ្ធក៏ដោយ។

រាល់សកម្មភាព និងឧបសគ្គជុំវិញខ្លួនខ្ញុំបានក្លាយជាមេរៀនជីវិតដ៏ថ្លៃថ្នូរ ដែលតម្រូវឱ្យខ្ញុំរៀនដើរតាមផ្លូវដ៏លំបាកនេះមួយជំហានៗ ដើម្បីទទួលបានផលចេញជារសជាតិផ្អែមនៅទីបញ្ចប់។

ខ្ញុំសារភាពថាជីវិតខ្ញុំហាក់ដូចជានឿយខ្លះនៅពេលនេះ ប៉ុន្តែក្នុងដំណើរដ៏វែងឆ្ងាយនេះ ខ្ញុំសប្បាយចិត្តជាមួយនឹងអ្វីដែលខ្ញុំមានសព្វថ្ងៃនេះ។ ខ្ញុំទទួលស្វាគមន៍នឹងរាល់សមិទ្ធផលដែលខ្ញុំបានសាងសង់ឡើងដោយខ្លួនឯង និងរីករាយជាមួយនឹងរឿងតូចតាចដែលកើតឡើងជារៀងរាល់ថ្ងៃ។

ភាពសាមញ្ញក្នុងចិត្ត និងការរីករាយពិតប្រាកដ គឺជាផលនៃការទទួលយកខ្លួនឯង និងការដឹងថាខ្លួនឯងអាចដើរទៅមុខបាន ទោះបីជាមានតែម្នាក់ឯងក៏ដោយ។ សំខាន់គឺកុំឱ្យបាត់បង់អត្តសញ្ញាណ និងតម្លៃនៃជីវិតខ្លួនឯង។ ខ្ញុំសូមថ្លែងអំណរគុណចំពោះមេរៀនជាច្រើនដែលខ្ញុំបានទទួលក្នុងរយៈពេល ៦ ខែកន្លងមកនេះ។ ខ្ញុំបានជួបនឹងមនុស្សថ្មីៗ បានបាត់បង់របស់ខ្លះដែលមានសារៈសំខាន់ ប៉ុន្តែក៏បានរកឃើញខ្លួនឯងឡើងវិញដោយសារហេតុផលនេះ។

ផ្លូវជីវិតខាងមុខនៅតែជារឿងអាថ៌កំបាំងដែលគ្មាននរណាណាម្នាក់អាចព្យាករណ៍បានទេ ប៉ុន្តែខ្ញុំសង្ឃឹមថា ៦ ខែដ៏លំបាកនេះ និងជីវិតក្នុងឆ្នាំខាងមុខនឹងជួយឱ្យខ្ញុំនៅរឹងមាំ ហ៊ានប្រឈម និងដើរទៅមុខបន្តទៀត។

ខ្ញុំសង្ឃឹមថាខ្លួនឯងនឹងអាចនាំខ្លួនទៅកាន់ទីតាំងថ្មីៗ ទៅកាន់គោលដៅឆ្ងាយៗជាមួយនឹងក្តីសង្ឃឹម និងស្នាមញញឹមដ៏សុខដុមនៅលើមុខ។ អរគុណខ្លួនឯង អរគុណមនុស្សល្អៗជុំវិញខ្លួន ហើយកុំភ្លេចញញឹមឱ្យបានច្រើនឡើយ ដើម្បីរក្សាភាពវិជ្ជមាននៅក្នុងជីវិតផង។ 💙🌤️